PASSE-VITE

18+

2009-09-04T21:34:00.003+02:00

Vorig jaar had ik het er al eens over, de Duggar Family in de USA.

18 kinderen, ik kon het me met de beste wil van de wereld niet inbeelden en wilde er zelfs niet aan denken, het idee alleen al bezorgde me nachtmerries.

Maar zie, God en zijn "mysterious ways" hebben dan toch de weg nog eens gevonden naar ginder, want nummer 19 is onderweg! Terwijl binnenkort ook het eerste kleinkind zich aankondigt.

Mme Zsazsa, als uw kind ooit de weg naar buiten heeft gevonden, weet je wat u te doen staat :-) Ge kunt misschien uw schoon luierzakje naar ginder sturen als cadeautje, een heel nieuwe markt wacht op u!

Leg-uit

2009-08-29T21:04:00.001+02:00

Ik wil een nieuwe.

Lay-out dus.

Wie legt mij uit hoe ik dat hier voor mekaar krijg?
Die voorbeeldsjablonen van blogspot vind ik maar niks :-(

Boeketje thee

2009-08-29T20:46:00.009+02:00

Om niet altijd een bloemetje af te geven of een onpersoonlijk envelopje met wat geld in, is dit wel een leuk alternatief:

Een "theeboeket", samengesteld uit een selectie thee, choc-o-laitsticks, een potje advocaat en koekjes.

Kleinebroer had zijn eigen mini-versie om af te geven aan de kerk:

Besteld bij Tas Te

Het grote boek van Kikker en Haas

2009-08-29T20:27:00.002+02:00

Niet alleen ben ik al jaren fan van Guido van Genechten, en dan meer bepaald van zijn konijtje Rikki, ook de boeken van Max Velthuijs kan je hier ten huize BB meerdere keren in de boekenkast ontdekken.

Welk boek konden we dan beter schenken aan de kindjes en de lieve verzorgsters van de crèche als afscheid van kleinebroer dan "Het grote boek van Kikker en Haas"?

Wij kozen voor de grote hardkartonnen versie, ideaal om voor te lezen voor een groep kinderen, met hele grote prenten in de vrolijke, speelse kleuren zoals we die van Velthuijs gewoon zijn. Stevig genoeg ook om nog vele grijpgrage handjes te overleven de komende jaren.

Dingen die je een kind nooit (of toch bijna nooit) hoort zeggen

2009-08-29T20:21:00.003+02:00

"Mama, wanneer eten we nog eens spruitjes?"

"Ik ben moe, mag ik nu al gaan slapen" (om 18u)

"Neen, dank u, daar heb ik nu geen zin in" (als antwoord op de vraag "wil je een snoepje?"

Pulp Fiction

2009-08-22T16:56:00.003+02:00

Oh man, dees is echt een bangelijk lieke!

Grotebroer, de filosoof

2009-08-22T16:54:00.001+02:00

Reactie van grotebroer op het feit dat ik mijn portemonnee kwijt ben:

"dat gebeurt soms wel eens in het leven hé, soms verlies je wel eens iets"

Kronkeldiedonkel

2009-07-24T22:51:00.002+02:00

Echt, soms vraag ik mij af hoe grotebroer de wereld eigenlijk ziet *zucht*

BB: De oudste mens die ooit geleefd heeft, was Jeanne Calment. Dat was een mevrouw in Frankrijk, die 122 jaar is geworden. Er is nog nooit op de hele wereld iemand anders geweest die zo oud is geworden als die mevrouw.

grotebroer: Ik ga dat ook worden. Of neen. Dat zal niet gaan. Want kijk, ik heb hier een muggenbeet.

Welterusten... Kleine Beer

2009-07-22T21:59:00.002+02:00

Welterusten... Kleine Beer van Martin Waddell

Maandenlang was het de favoriet van grotebroer voor het slapengaan.

Ikzelf vind het een fantastisch mooi boek! Met prachtige tekeningen, heel zacht en lieflijk getekend, geruststellend ook, zodat het verhaal over "bang zijn in het donker" toch niet angstig overkomt.

En dan het einde, zo mooi:

"Kijk, ik heb de maan voor je gehaald"

Ik smelt elke keer weg als ik dat stukje voorlees.

Enkele dagen geleden zeurde kleinebroer voor het slapengaan "ikke ook aaltje leze mama". Plots besefte ik dat ik al wel vaker verhaaltjes had voorgelezen voor hem, maar altijd overdag, zomaar, tussendoor. Grotebroer daarentegen weigert te gaan slapen zonder zijn verhaaltje-voor-het-slapen-gaan.

En zo komt het dus dat de geschiedenis zich herhaalt ten huize BB. Reeds enkele dagen lees ik, lekker knus samen met kleinebroer in onze relaxzetel, het verhaal van Kleine Beer die niet wil slapen omdat het donker is.

Wonderbaarlijk ook hoe hij na slechts enkele dagen het verhaal al een beetje mee vertelt als ik het voorlees en vooral hoe dit voorleesmoment het enige moment van de dag is dat kleinebroer zijn kwebbel eindelijk stilhoudt :-)

Moed/t

2009-07-22T21:58:00.001+02:00

Het ontbreekt me momenteel aan moed om hier te schrijven.
Soms voelt het aan als een "moet" in plaats van een "mag".

Ik zou anders veel willen vertellen, veel willen zagen ook, maar de fut ontbreekt om het hier van me af te schrijven.

Vakantieplanning

2009-06-22T22:57:00.003+02:00

Voilà, een uurtje of 2 werk op zondagnamiddag en de hele grote vakantie is in een planning gegoten.

Wie is waar wanneer? Ik denk dat dat toch wel de hoofdvraag is bij vele gezinnen met kinderen als de grote vakantie wat dichterbij komt.

Hier gaan ze afwisselend naar speelplein/crèche, blijven ze eens een dagje thuis met mama of papa en mogen ze een paar keer naar bomma en bompa. Grotebroer gaat voor het eerst ook 2 weken op sportkamp van de gemeente, wel zonder buitenhuis overnachten. Na het voetbalkamp tijdens de herfstvakantie van vorig jaar, hebben we met een paar mama's onze zonen terug samen ingeschreven.

Het werkt in ieder geval wel: grotebroer stond gisterenavond nachtjes te tellen tot de vakantie en deze middag wilde hij al een kruis zetten over vandaag.

7 jaar!

2009-06-21T16:51:00.008+02:00

Wie 7 wordt, verdient 7 feestjes, aldus de redenering van grotebroer.
We hebben ons best gedaan, maar verder dan 4 feestjes zijn we niet geraakt.

Op school (trakteren met ijsjes)
thuis (met bommi en bompi)
thuis (met de vriendjes van de klas)
gaan bowlen:

Hoe overleef ik een feestje thuis met 10 kinderen?

2009-06-21T16:44:00.006+02:00

Zo:

Daar dienden dus deze spidermanmuffins voor :-)

Spidermanmuffins

2009-06-18T18:14:00.005+02:00

Voor het feestje van grotebroer bestelde ik leuke muffinvormpjes van Spiderman bij Patchshopgirl.

Een échte aanrader: supersnelle service en héél vriendelijk!

Soit, ik ben dan maar aan het bakken geslagen.

Spidermanmuffins dus.

Zo moet het NIET:

Zo dus WEL:

Blijkbaar zijn de vormpjes iets té soepel en zijn ze de eerste keer helemaal uitgelopen. Met behulp van ergens-vanachter-in-de-kast-gevonden witte muffinvormpjes is het dan toch in orde gekomen: gewoon het spidermanvormpje in een wit vormpje gezet als extra ondersteuning en... tadaaaaaa!!!

Verander je leven

2009-06-18T18:13:00.001+02:00

Ik blijf dus maar afvallen, voor diegenen die het willen weten :-)

Ik ben bijna aan de -20 kg, nog 2 te gaan!

Ik hoop dat het me lukt voor we op vakantie vertrekken binnen 2 weken.

CBFA attest

2009-06-18T18:07:00.003+02:00

Het eerste deel van de verzekeringsmodules zit erop *oef*

Voor levensverzekeringen behaalde ik 79%.
Voor ongevallenverzekeringen behaalde ik 76%.

Het kostte me veel tijd, nog meer slaap en massa's stress.

Het zorgde ervoor dat mijn huishouden de afgelopen weken nog puinhopiger werd dan het al was.

Het bracht grotebroer helemaal van de kaart, waardoor hij op school meerdere keren blokkades kreeg en helemaal de kluts kwijt was.

Het maakte kleinebroer nog opstandiger en peuterpuberiger en bracht ons tot op de grenzen van de wanhoop.

't Is dat het de toekomst voor ons allemaal wat comfortabeler maakt, want anders...

CBFA-attest

2009-05-19T21:41:00.003+02:00

Herinneren jullie je deze ellende nog?

Dit jaar hang ik er weer aan voor enkele weken cursussen.

Ditmaal voor het behalen van het CBFA attest verzekeringstussenpersoon.

Reeds achter de rug:
Wet op de landverzekeringsovereenkomst : 67 %
Burgerlijke aansprakelijkheid: 87%

Nu bezig:
levensverzekeringen (test morgenvroeg en ik kom er maar niet toe om te studeren)

Nog in het vooruitzicht:
ongevallenverzekeringen
autoverzekering
brandverzekering

In totaal bijna 6 weken cursus, 4 in het voorjaar, 2 in het najaar.

Slecht

2009-05-19T21:20:00.004+02:00

Ik zou eigenlijk heel hard aan het studeren moeten zijn, maar het lukt me niet vandaag. Motivatie weg, goesting weg, ik heb teveel zorgen.

Het probleem met grotebroer gaat aangepakt worden, maandag worden we al verwacht in het UCKJA, samen met de GON-begeleidster en de juf van grotebroer. Benieuwd wat de kinderpsychiater gaat kunnen zeggen over zijn fantasie en stemmetjes.

Na mijn totaal onverantwoorde en onpedagogische uitbarsting van vorige week, is grotebroer er toch in geslaagd om woensdag, donderdag en vrijdag alleen maar met lachende gezichtjes en dikke pluimen in zijn boekje naar huis te komen. Ergens zou ik er blij mee moeten zijn, maar ik zit er ferm mee verveeld dat ik het op deze manier heb moeten gedaan krijgen. Resultaat: toen hij gisterenavond thuiskwam met één droevig gezichtje, begon hij al direct te wenen en te panikeren toen hij mij zag... Ik heb mijn eigen kind doodsbang gemaakt, wat een slecht mens ben ik toch :-(((

Ik geef het toe: ik begrijp mijn kind niet. En ik denk dat ik ergens diep vanbinnen ook niet wil dat ik hem begrijp. Dat ik enkel wil dat hij een gewoon kind is, normaal, zoals de rest, onopvallend en met de stroom mee. Ik negeer en lach weg, terwijl ik heel diep vanbinnen weet dat dit niet de oplossing is.

Je ziet soms zo van die melige powerpointpresentaties of filmpjes waarin je wordt wijsgemaakt dat kinderen met een handicap hun mama's zouden kiezen omwille van hun geduld en andere fantastische capaciteiten.

Wel, ik ben de meest ongeduldige, meest chaotische en vooral meest irrationele moeder die je maar kan treffen als autistisch kind. Wie het ooit in zijn hoofd heeft gehaald om mij een kind met zoveel zorgen toe te vertrouwen, moet voorzekers niet goed uitgeslapen zijn geweest. Volgens mij ben ik volop bezig met hem te verpesten voor de rest van zijn leven en maak ik zijn problemen alleen maar erger.

Laat het vooral duidelijk zijn: ik hou van grotebroer. Onvoorwaardelijk. Zoveel zelfs dat het pijn doet als ik er nog maar aan denk dat hem iets zou overkomen. Ik wil hem beschermen tegen alles wat stout en lelijk is in deze maatschappij. Ik zou met hem op een onbewoond eiland gaan wonen om ervoor te zorgen dat hij nooit verdriet heeft of zich verlaten voelt. Ik zou mijn leven voor hem geven.

Maar ik ben niet de beste moeder voor hem. En soms vraag ik mij af of het niet allemaal mijn schuld is...

Struisvogelpolitiek

2009-05-12T14:19:00.002+02:00

Ik denk dat zowel TB als ik het eindelijk eens zijn dat het maar eens gedaan moet zijn met onze struisvogelpolitiek ivm grotebroer.

Het oudercontact vorige week viel eigenlijk al bij al best mee, dachten wij.

Het telefoontje van de GON-begeleiding deze middag gooide onze wereld helemaal overhoop.

Acute interventie is nodig, dus zitten we eerstdaags weer in het UCKJA, dit keer zelfs samen met de GON-begeleiding, om te bekijken of het probleem overkomelijk is of niet.

Een kind met stemmen in zijn hoofd, je zou als moeder voor minder helemaal door het lint gaan, nietwaar?

Iemand met tips over lectuur of referenties over ASS-kinderen met fantasieën en het niet kunnen onderscheiden van echt of niet-echt, mogen mij altijd contacteren. Ik heb het gevoel dat we het nog gaan nodig hebben.

En daarbovenop werd ons zachtjes, doch uitdrukkelijk aanbevolen, om "geheel vrijblijvend en met het oog op de verre toekomst", toch eens contact op te nemen met een school met een aparte auti-werking. Gewoon, om eens een kennismakingsgesprek te houden en een rondleiding te krijgen. Nogmaals, met het oog op de "verre toekomst".

Wat ik nu nodig heb, is iemand die me zegt dat alles wel goed komt.
Gewoon, dat alles wel goed komt.
Dat alles wel goed komt.

Stoomfestival 2009

2009-05-02T23:09:00.003+02:00

Jammer genoeg te laat ontdekt dat Zinzia en Co ook aanwezig waren, anders had ik gezellig met haar kunnen kletsen terwijl onze mannen zich tegoed deden aan een overdosis stoom en treinen :-)

Maar ach, de kindjes (groot én klein) hebben een leuke dag gehad, het was mooi weer, en wat moet een mens anders op een 1 mei-dag, nietwaar?

Zinzia, spreken we in oktober af bij Thomas?

Verander je leven

2009-04-30T14:35:00.003+02:00

nieuwe tussenstand van mijn kyalin-project:

Mijn eerste streefdoel is bereikt!!!!!

Vandaag stond het er: 99,7 kg.
Voor het eerst in jaren een gewicht dat nog maar uit 2 cijfers bestaat.
Ik kan het eigenlijk bijna zelf niet geloven.

In totaal -12,3 kg op 8 weken, dit overtreft al mijn verwachtingen!

Effe schetsen: Ik ben tot nu toe 1/9 van mezelf verloren, 1/4 van het totale gewicht dat eraf moet.

Ik ben 2, bijna 3 kledingmaten, versmalt, daaraan merk ik het het beste.

Oh ja, en ik fiets terug. Ook al meer dan 8 jaar geleden dat ik dat nog gedaan had. Zonder verpinken fiets ik heen en weer naar school, kleinebroer achterop, om samen grotebroer te gaan halen.

En ik zwem nog steeds, voorlopig maar 1 keer per week om organisatorische redenen, maar het doet deugd en elke keer slaag ik erin om meer baantjes te doen in dezelfde tijd. Stilletjes opbouwen dus, ik ga zo dan toch nog aan mijn brevet van 1000 m geraken :-)

Pasen 2009

2009-04-12T12:08:00.002+02:00

Oeka ni kostjes ete

2009-04-10T23:13:00.003+02:00

KLeinebroer eet niet graag korstjes. Hij eet ze wel op, uiteindelijk, maar meestal gaat het gepaard met heel veel vleierij, omkoperij en soms ook met de nodige decibels en als-ge-nu-ni-maakt-dat-ge-uw-korstjes-begint-op-te-eten-hé!

Gisterenochtend was ik al vroeg op stap met grotebroer en bleven kleinebroer en papa samen thuis.

Terwijl kleinebroer zijn boterhammetje opat, maakte papa de afwasmachine leeg en rommelde wat op.

Trots riep kleinebroer "alles op" en mocht hij van tafel.

Pas toen papa de tafel begon af te ruimen, ontdekte hij hoe het kwam dat kleinebroer voor één keer zonder zeuren zijn korstjes had opgegeten:

Hij had ze netjes in zijn drinkbeker gepropt :-)

Verander je leven

2009-04-10T23:01:00.003+02:00

nieuwe tussenstand van mijn Kyalin-project:

-8,9 kg op 5 weken

Ondertussen ben ik ook terug gaan zwemmen.

Maandag nog stroef en amper aan de overkant rakende, gisteren al heel wat vlotter en telkens een over-en-weer van het zwembad! Soms had ik echt het gevoel dat ik kon blijven zwemmen, heerlijk om weer zoveel energie te hebben!

Nu alleen nog iets aan mijn chagrijnig humeur doen en dan is TB ook weer tevreden :-)

Ik moet trouwens heel dringend gaan winkelen.
Momenteel heb ik nog welgeteld 1 broek die me past.
En dan nog, zelfs die moet ik regelmatig optrekken :-)

Ten laatste binnen twee weken hoop ik mijn eerste streefdoel bereikt te hebben!

Watje

2009-04-10T22:26:00.003+02:00

Ik ben een watje.

Een sentimentele trien.

Ik kan ze niet tegenhouden, ze (de tranen) komen vanzelf.
En liefst op de meest onmogelijke momenten.

Ik huil om een liedje, een lach, een gezicht.

Triestige passages in een film kom ik niet droog door en de ellende van het nieuws bezorgt mij altijd een krop in de keel.

Ik ben ook een onvervalst romantica.

Jarenlang heb ik gedroomd van mijn eigenste sprookje: de prins op het witte paard, het sprookjeshuwelijk met een prachtig wit kleed, bloemenmeisjes, een huwelijkstaart met 5 verdiepen, een onvergetelijk feest en een leven dat nog lang en gelukkig zou duren.

Ondertussen ben ik vele jaren wijzer en het aantal scheidingen en breuken in onze vriendenkring hebben mij op dat gebied flink ontnuchterd.

En toch begint het soms te kriebelen. Dan hoor ik plots een liedje en denk ik "hé, dat moet er zeker bij zijn als ik ooit trouw".

Zoals dit:

of dit:

of dit:

En zo zit ik hier al heel de avond mijn kostbare tijd te verdoen.

Op zoek naar sentimentele liedjes, terwijl ik eigenlijk zoveel andere dingen had kunnen doen.

Ik ben een watje.

Dat is saai

2009-03-31T23:00:00.003+02:00

Eindelijk ben ik erachter gekomen dat grotebroer met "dat is saai" of "ik vind dat saai" wil zeggen dat hij er bang voor is, dat hij niet weet waar hij zich aan kan verwachten, dat het hem afschrikt en daarom kiest om zijn verdedigingsmechanisme in gang te zetten. En omdat hij zijn angst niet kan verwoorden, gebruikt hij een zinnetje dat hij waarschijnlijk ooit eens heeft opgepikt van iemand in een situatie die voor die persooon saai was.

Het grootste gevaar

2009-03-31T22:57:00.001+02:00

zien we niet komen!

Omdat ik hoop dat alle treinbestuurders, en vooral mijn TB, dit nooit hoeven mee te maken:

Een dagje uit met Thomas - editie 2009

2009-03-31T22:51:00.002+02:00

Het is zover: je kan reserveren voor "een dagje uit met Thomas - editie 2009"!

Wij hebben onze kaartjes al besteld, voor zaterdag 24 oktober 2009.

Een dagje uit met Thomas - editie 2009

2009-03-13T21:57:00.005+01:00

De Zuid Limburgse Stoomtrein Maatschappij organiseert ook dit jaar weer:

EEN DAGJE UIT MET THOMAS
(klik op evenementen - daarna in de lijst links op "een dagje uit met Thomas")

De data staan nog niet 100% vast, maar op de site spreekt men van 24 en 25 oktober (en 23 oktober onder voorbehoud).

Kaartjes bestellen kan waarschijnlijk vanaf april 2009.

Hou de site goed in de gaten of schrijf je in op de nieuwsbrief!

Ook nog trots

2009-03-13T19:05:00.003+01:00

op grotebroer, want sinds woensdag kan hij fietsen zonder zijwieltjes!!!

We hadden het eigenlijk kunnen weten, dat hij zelf zijn "moment de gloire" zou gekozen hebben. Stappen deed hij ook pas toen hij bijna 18 maanden was, van de ene dag op de andere. Rechtgestaan, beginnen stappen en nooit meer gestopt :-)

Idem dus met het fietsen: twee keer heen en weer in de straat gefietst met papa die hem vasthield door middel van een sjaal (onder zijn armen gebonden). De derde keer hield papa enkel nog het uiteinde vast en de vierde keer fietste hij alleen.

En nu gaat hij er als een speer vandoor, het lijkt wel of hij nooit anders gedaan heeft.

Hier hangt hij nog aan de sjaal:

En hier kan hij het al helemaal alleen:

Verander je leven,

2009-03-13T18:59:00.002+01:00

Tussenstand van mijn kyalin-project:

De protëinesupplementen vallen mee, sommige zijn niet te vreten, anderen best wel lekker. Ik heb ondertussen via-via nog een pakket met verschillende Nutripharm producten op de kop getikt, dus ik kan eindeloos variëren.

Voorkeuren zijn momenteel de puree met gevogelte, de champignon- en kippevelouté, de vanillepudding en de poire Belle Hélène. De ontbijtrepen zijn allemaal even lekker en ideaal als ontbijt 's morgens: vlug meegenomen in de handtas en opgegeten terwijl ik op het werk mijn mails check.

De eerste dagen snakte ik naar eten, een hele dag door. Alles en iedereen die ik tegenkwam, veranderde in een heerlijk bord spaghetti carbonara of een portie friet met stoofvleessaus en mayonnaise. Ik stilde mijn goesting met sla en komkommer en wokte 's avonds de meest waanzinnige groentencombinaties door elkaar, alles om maar niet te moeten toegeven aan die onweerstaanbare drang naar de verboden vruchten.

Maar het resultaat is er dus.

-3,3 kg op 7 dagen

Ik ben heel trots op mezelf :-)

Stoomfestival 2009

2009-03-13T18:57:00.001+01:00

meer info HIER

Verander je leven,

2009-03-03T22:07:00.004+01:00

begin bij jezelf.

Of zoiets toch.

Het is een feit dat ik mij al lang niet goed voel.
Poor, stupid and ugly, ik heb het er al eens over gehad.

Soms heb je dan een extra duw nodig om je leven terug bij elkaar te rapen.
Om terug te vechten en te laten zien dat je het wél kan.
Dat je wél iets waard bent.

In mijn geval is dat de vaststelling dat ik, sinds de komst van de kinderen, amper een twintigtal foto's heb waar ik samen met hen opsta, en dit op een totaal van meerdere duizenden foto's.
Omdat ik er altijd wel voor zorg dat ik de foto's trek.
Of altijd verdwijn op de momenten dat er foto's worden getrokken.

En de opmerking van grotebroer, de-waarheid-uit-de-kindermond-komende, dat ik toch wel een dikke buik heb en of daar dan misschien weer een babietje in zit?

Niet te vergeten de verschrikkelijke vernederingen telkens ik een nieuwe garderobe nodig had.

Of gewoon het gevoel dat de "ik" die in dit lijf zit, niet overeenkomt bij het beeld dat dit lijf oproept als je het ziet.

Soit, ik ben te dik, te lelijk, en ik ben het beu!

Duhus, start ik donderdag aan een nieuw leven.

Voor- en tegenstanders genoeg, ik heb mij in ieder geval genoeg geïnformeerd en laat mij ook begeleiden, dus kom maar op met jullie commentaren, ze kunnen mij niet deren.

Ik ga ervoor!!!

Donderdag start ik met het Kyalin proteïnedieet en mijn eerste streefdoel is een gewicht dat maar uit twee cijfers bestaat in plaats van drie.

371 km

2009-02-24T16:34:00.005+01:00

371 km

Dat is, althans volgens Google Maps, de afstand tussen Antwerpen en Londen.

Een wereld van verschil, dacht ik toch zo.

Er ligt een zee tussen.

Ginder spreken ze Engels.

En frietjes heten daar "chips", de cultuurbarbaren.

Waarom het allernieuwste prestigeproject in Antwerpen dan persé de "Londen Tower" moet genoemd worden, is mij een raadsel.

Ja, ok, het project is toevallig gelegen aan de "Londen"straat in Antwerpen. Hoe origineel kan je dan zijn, als architect *roloog*

Noem het dan "Antwerp Tower", of "North Tower", of "Rubens Building", voor mijn part zelfs "Lange Wapper"!

Maar blijf toch vooral je Antwerpse eigenheid trouw, in plaats van de zoveelste ver-engels-ing van een project waar wij als Antwerpenaar fier op zouden moeten zijn!

Tom Barman en de MIA's

2009-02-10T11:38:00.006+01:00

Wil iedereen nu eens stoppen met op de kap van Tom Barman te zitten?

Ok, dat hij rookte tijdens de uitreiking van de MIA's, live uitgezonden op de openbare omroep, was geen goed voorbeeld. Foei Tommeke en dakketnooitmeerzie!

Maar dat iedereen nu schande spreekt over het feit dat hij overduidelijk zijn teleurstelling en verontwaardiging liet blijken omdat Milow de prijzen voor zijn neuzen wegkaapte, dat is er toch wel over hé.

Komaan, er is toch geen mens die kan beweren dat die eendagsvlieg al zoveel meer en/of beter gepresteerd heeft dan Deus de voorbije jaren?

Hoe is het trouwens mogelijk dat een cover van 50 Cent, in een verschrikkelijk ambetante en op de zenuwen werkende versie, wordt uitgeroepen tot beste Belgische song van 2008? Wie kan mij daar een zinnige uitleg voor geven?

Neen, den Tom heeft overschot van gelijk.

Milow sucks!

De show was saai.

En Deus is dus nu officieel de meest ondergewaardeerde Belgische groep.

Dat verdient pas een MIA, godverdomme!

Beste Mijnheer Verschueren,

2009-01-23T23:26:00.006+01:00

Ge hebt in het verleden al vaak dingen gezegd waar mijn haren van omhoog kwamen, maar nu kan ik u voor één keer alvast volmondig gelijk geven:

"Sjieken is mottig en vuil"

Het was precies een bende koeien op tv, gewoon walgelijk!

De wereld is om zeep

2009-01-23T22:51:00.005+01:00

"De wereld is om zeep, er gebeuren rare dingen rondom mij
Helemaal om zeep en het laatste oordeel kan niet ver meer zijn"

Hoe luchtig dit liedje van Urbanus ook was, in tijden van onbegrijpelijk en onbevattelijk nieuws is het altijd het eerste wat in mij opkomt.

Is de wereld echt om zeep? Neen, niet echt.

Maar hij bleef wel even stilstaan vandaag...

Nu heb ik altijd wel veel praat, hier heb ik echter geen woorden voor.

Alleen maar tranen.

Oneindig veel tranen...

In memoriam

2009-01-16T21:11:00.003+01:00

Sam Khaldi
05-03-1959 - 10-01-2009

Sam was de oprichter en bezieler van keukengeheim, auteur van kookboeken, organisator van kookworkshops, cateraar en nog zoveel meer. Veel minder gekend dan Piet Huysentruyt, maar volgens mij veel eerlijker en jovialer, een man vol passie voor zijn vak en de kunst om dat vak - en vooral zijn passie - door te geven aan de mensen rondom hem.

Sam, ze hebben een aanwinst gedaan met u in de hemel, ze gaan in ieder geval nog nooit zo'n lekkere rijstpap hebben gegeten als nu.

Het ga je goed daarboven xxx

Blogs Awards '08

2009-01-14T23:31:00.003+01:00

Volgens mij weet ze het zelf nog niet (of is ze zo bescheiden van er niet mee op te scheppen), maar onbegrijpelijke is genomineerd met haar blog voor de Blogs Awards '08 in de categorie "Maatschappij".

Een warme oproep dus om massaal op haar te stemmen HIER!

Stemmen kan tot zondag 25 januari 2009!

Ik ben toch een vod, ja

2009-01-10T21:27:00.004+01:00

Gisterenavond voor het eerst sinds lange tijd nog eens op stap geweest zonder man of kinderen, pfieuw, dat heeft deugd gedaan zeg!

Na een korte tussenstop in Mechelen belandden we in Leuven, alwaar een "lieve" forumvriendin haar 35ste verjaardag vierde.

Met optreden van een wreed tof groepke, ongelooflijk knappe andere forumvriendinnen, drank en hapjes, een aangrijpende speech, een toast aan een dierbare en veel ambiance.

Alleen jammer dat ik ook nu weer niet bij iedere forumnaam een gezicht kan plakken. Mezelf in de groep gooien is écht mijn ding niet en het feit dat iedereen zo slank en mooi en hip en vlot was, gaf mij al helemaal het gevoel dat ik er maar bij hing voor spek en bonen.

Goed voornemen voor 2009 dus:
- MEER zelfvertrouwen kweken
- mezelf WEL mooi vinden
- geloven dat ik WEL iets waard ben

Met dank aan mijn co-pilote, ik was uiteindelijk om kwart voor 3 thuis, mét aangevroren ruiten :-)

Ik word gek

2009-01-05T21:15:00.003+01:00

Als er nu nog iemand die ik ken (al is het maar van op het internet of familie van het zevende knoopsgat) zwanger wordt, stort ik in. Wat ik mankeer, weet ik niet, maar ik wil nog een kindje. En toch ook weer niet. En dan weer wel. En nu weer niet.

Gek, gek, gek, word ik ervan, aaaaaaaaaaaarrrrrrrrrrrrrrggggggggggggggghhhhhhhhhhhh!!!

Sorry Geert,

2009-01-02T23:39:00.006+01:00

ik vond je dit jaar niet grappig. Ik weet niet wat het was, maar je werkte mij danig op de zenuwen gisterenavond. Zodanig zelfs dat ik van pure ellende toch maar achter de pc ben gaan zitten om de familiefoto's van 2008 te organiseren, en dat wil al wat zeggen (Ik dacht eerst nog te strijken, maar dat vond ik er toch een beetje over, zo vervelend was je nog net niet).

Jouw uitsmijter daarentegen was wél om te lachen!

Het komt allemaal wel goed

2009-01-02T22:07:00.004+01:00

Sinds vandaag ben ik er heel wat geruster in: de wereld zal zo snel nog niet om zeep gaan. Getuige daarvan de ongelooflijke discipline van zowel auto- als vrachtwagenbestuurders deze ochtend op de Ring rond Antwerpen, zo ergens tussen 8 en half negen. Allemaal netjes achter elkaar, tegen 90km/u (omwille van het smogalarm, remember?). Geen laagvliegers, straaljagers, gesjeesde Hollanders of opgefokte Johnny-bakken die je voorbijscheuren nog voor je ze gezien hebt. Neen, het was mooi om te zien. En het was vooral schoon om zo het nieuwe werkjaar in te zetten.

Of zouden ze allemaal nog zo zat zijn geweest van de festiviteiten gisteren?

Oudejaarsmenu

2009-01-01T16:46:00.002+01:00

Op speciaal verzoek van grotebroer:

Nieuwjaarsbrief

2009-01-01T16:42:00.003+01:00

Grotebroer zong:

't oude jaar is weer voorbij
ik sta hier met mijn nieuwjaarsbriefje.
luister dus maar heel goed naar
de boodschap van je hartediefje:
veel geluk in 't nieuwe jaar,
een bloempje hier, een kusje daar.
't zonnetje schijnt nu elke dag,
je krijgt mijn aller aller liefste lach.

Mama las voor kleinebroer:

Piepeloe, piepeloe,
doe nu eens je oogjes toe.
Kusje hier en kusje daar
voor het nieuwe jaar!

2009!

2008-12-31T17:42:00.001+01:00

Hemels lekkere tiramisutaart

2008-12-28T19:57:00.004+01:00

Man, man, man, tiramisu en Nigella, ge kunt u geen betere combinatie wensen, eerlijk gezegd!

Ik kreeg haar kerstkookboek cadeau, wat ik al geweldig leuk vond (en voor mij mag het alleen daarom al elke dag kerst zijn vanaf nu), maar mijn moeder had ook nog eens het superfantastische idee om voor het familiefeest de tiramisutaart te maken uit datzelfde kookboek. Met dank aan "de frut", die zo vriendelijk was om net dat recept van ons Nigella uit haar boeken te kiezen en enkele dagen voor Kerst in de gazet te publiceren als last-minute-ideetje voor het kerstmaal.

Soit, de tiramisu-taart dus. Ze was zalig. Ze was romig. Of neen, ze was crèmerig. Zwaar ook. En er zat veel te veel drank in. Maar ze was bovenal hemels lekker. Ik krijg gewoon al terug het water in de mond als ik eraan terug denk.

Echt, volgens mij gaat dit een klassieker worden hier ten huize BB, zelfs als we geen bezoek verwachten ga ik wel een reden vinden om deze regelmatig te maken.

Voor een springvorm van 23 cm:
3 chocoladecakes van 350g (in de winkel gekocht is prima)
3dl à 4dl Tia Maria
1 à 2 theelepels cacao voor bestuiving
chocolade-koffieboontjes (desgewenst)

vulling:
2 eieren
75g kristalsuiker
500g mascarpone
2,5dl slagroom
1,25dl Tia Maria

Wikkel de buitenkant van een springvorm met een doorsnede van 23cm in plasticfolie om te voorkomen dat hij gaat lekken.
Snijd de chocoladecake in dunne plakken en giet de 3 dl (of meer, indien nodig) Tia Maria in een ondiepe schaal.
Klop, voordat je de laagjestaart gaat maken, de eieren en suiker door elkaar en klop er dan de mascarpone en slagroom door. Voeg er dan geleidelijk de 1,25dl Tia Maria aan toe om er een romige, smeerbare massa van te maken.
Je zult zo ongeveer de plakjes van 1 chocoladecake per laag nodig hebben. Haal de plakjes door de Tia Maria voordat je ze op de bodem van je vorm legt. Druk ze al doende stevig aan. De laag moet niet te dik worden, maar sappig compact en stevig zijn.
Spreid een derde van het roommengsel over de geweekte plakjes chocoladecake.
Herhaal dit met nog een laag van plakken chocoladecake en dan weer room.
Eindig met een laag van plakken chocoladecake - maar niet geweekt, zoals de 2 eerste lagen - en bewaar de laatste laag van het roommengsel voor later in een afgedekte kom.
Druk de cakelaag aan om de taart zo glad mogelijk te maken, dek hem af met plasticfolie en zet tot de volgende dag of tot maximaal 4 dagen later, in de koelkast.
Haal, wanneer je aan het serveren bent, de taart uit de koelkast, los hem en zet hem op een schaal of taartstandaard en smeer er de laatste (derde) laag van het roommengsel op voordat je de taart met cacao bestuift en aansnijdt.

De taart is te delicaat om van de bodem van de springvorm te tillen; ik zou me daar niet druk over maken, maar strooi als je dat wilt wat chocoladekoffieboontjes rond de taart als hij op de schaal staat, daarmee camoufleer je voor kritische blikken de zichtbare metalen rand van de bodem.

Ruggebraad met graanmosterd en pancetta

2008-12-28T19:41:00.004+01:00

voor 6 personen:
een ruggebraad (varken) van ongeveer 800 gram
150g à 200g pancetta, in sneetjes
graanmosterd (ik kocht gewoon het huismerk van GB/Carrefour)
wat olijfolie, peper en zout

(indien je het gebraad graag met wat saus serveert, moet je een grote eetlepel graanmosterd apart houden en een klein potje room van een 25cl ongeveer)

Braad het gebraad kort rondom aan in een scheut olijfolie, schroei alle kanten goed dicht.
Kruid met peper en zout.
Verwarm de oven voor op 180°C.
Smeer de onderkant van het gebraad in met graanmosterd en bekleed met pancetta.
Leg het gebraad met die onderkant in een met olijfolie ingesmeerde braadslee.
Smeer nu de rest van het gebraad in met de graanmosterd en bekleed daarna verder met de pancetta, totdat het gehele gebraad is ingepakt.
Schuif de braadslee in de oven en bak gedurende 35 à 40 minuten in de oven.
(Als je merkt dat de pancetta te hard begint te bakken of uitdrogen, kan je een stuk aluminiumfolie bovenop het gebraad leggen, zo bakt het gebraad wel verder, zonder dat de bovenkant uitdroogt of verbrand.)
Haal het gebraad uit de oven, laat rusten op een schotel, afgedekt met aluminiumfolie.
Maak ondertussen de aanbaksels in de braadslee los met een beetje water en warm dit op in een pannetje. Voeg een flinke lepel graanmosterd toe, roer goed om en voeg room toe. Roer nog even om tot je een gladde saus bekomt en haal van het vuur.

Serveer met gebakken champignons en denne-appeltjes.

Absoluut GEEN crappy Christmas

2008-12-28T18:51:00.002+01:00

In tegenstelling tot mijn verre-van-geweldige verjaardag in 2008, was het een fantastische en wondermooie Kerst de voorbije dagen!

En hoewel ik op voorhand al had kunnen raden wat ik ging krijgen, omdat de verpakte vorm van 2 niet-gelabelde pakjes de inhoud duidelijk verraden had, kon TB mij toch nog verrassen met een derde cadeautje. Alleen al het feit dat hij dat pakje zo goed had weten verstoppen en geheimhouden was voor mij het mooiste geschenk.

De kinderen zijn braaf geweest, zullen we maar zeggen. Gezien de omstandigheden hebben ze zich de afgelopen dagen gedragen zoals volgens mij alle kinderen zich gedragen na 3 dagen overdosis Kerst vieren.

Gisterenavond sloten we het feesten af bij goede vrienden, zoals we het het liefst hebben: ongedwongen, huiselijk, zonder stress, als-het-maar-plezant-is.

En dat was het voor dit jaar. Want de eindejaarsfeesten gaan wij stilletjes aan ons voorbij laten gaan. TB begint vanaf 31/12 te werken van 17u tot 02u00 (wie er dan nog de trein moet nemen, is mij een raadsel, maar kom, dat is nu eenmaal het lot als treinbestuurder) en dus zal ik dit jaar voor het eerst in bijna 13 jaar, zonder hem het nieuwe jaar moeten inzetten. Ik zal het lekker rustig houden met de kinderen en wie weet, slaap ik zelfs nog voor ik de boten in de haven kan horen toeteren :-)

Trots

2008-12-20T22:48:00.001+01:00

Heb ik al gezegd dat grotebroer donderdag zijn tweede rapport kreeg?
En dat hij maar liefst 3% gestegen was?
En dat hij nu 91% had en wij ongelooflijk trots op hem zijn?

Wel, bij deze dus...

Woordenboek

2008-12-18T14:03:00.003+01:00

Grotebroer zegt:
poppententater (poppentheater)

Kleinebroer zegt:
pottopitti-auto (politie-auto)
poepapoepa-op (hoebahoebahoeba hop hop hop, zoals in dit liedje)
waap (schaap)
owewant (olifant)
weeuw (leeuw)
mama jinge (mama, je moet een liedje zingen)
weesje in? (Zit er vlees in? - anders wil hij niet eten, onze carnivoor)
muwuf (smurf)
wiwipoe (Winnie de Poeh)

Some guys have all the luck

2008-12-18T13:45:00.003+01:00

Nu heb ik pinguïns altijd al bangelijk toffe dieren gevonden, maar dit model slaat toch wel alles!

Brownies met chocolade en walnoten

2008-12-14T19:43:00.003+01:00

375g pure chocolade
375g zachte ongezouten boter
6 eieren
1 EL vanille-essence
500g fijne suiker
300g walnoten, grof gehakt
225g bloem
1 TL zout

* Verwarm de oven voor op 180°. Beboter een bakblik van 33 op 23 cm en minstens 5 cm diep.
* Smelt de chocolade met de boter in een grote pan met dikke bodem. Haal van het vuur.
* Klop in een schaal de eieren los met de vanille-essence en de suiker.
* Laat het chocolademengsel even afkoelen. Meng er dan het eimengsel door, vervolgens de walnoten, dan de bloem en het zout. Roer tot een glad deeg.
* Doe het mengsel over in het bakblik en bak gedurende 25 minuten, of tot de bovenkant droog en lichtjes gebarsten is, maar het midden nog kleverig aanvoelt.
* Snij de brownies in het blik. Haal ze eruit en laat ze afkoelen.

Onweerstaanbaar lekker, je kan er bijna niet afblijven.

Luie-vrouwen-ovenschotel

2008-12-10T20:48:00.000+01:00

Met dank aan Knorr :-)

1 zakje Knorr champignonsaus met witte wijn
250 g rundergehakt
1 zakje gemengd wortel-broccoli-bloemkool al gekuist en gesneden (in de versafdeling bij de gesneden soepgroenten te vinden)
ongeveer evenveel aardappelen als de groenten, in blokjes gesneden
1 ajuin
paprikapoeder
geraspte kaas
paneermeel

Stoom of kook de groenten en aardappelen net niet beetgaar.
Snipper de ui, bak even aan in de pan met boter en voeg het gehakt toe. Bak het gehakt rul en kruid met peper, zout en flink wat paprikapoeder.
Warm ondertussen de saus op zoals beschreven op de verpakking.
Vet een ovenschaal in en vul met de groenten-aardappelen.
Doe er het gehakt over en daarna overgiet je alles met de saus.
Strooi de kaas erop en werk af met wat paneermeel (voor een korstje).
Schuif onder de grill van je oven en bak in 5 à 10 minuten goudbruin.

Tagliatelle met zalm en broccoli

2008-12-10T20:46:00.000+01:00

500g tagliatelle
500g zalmfilet
1 broccoli
500ml room
currypoeder

* kook de tagliatelle volgens de aanwijzingen op de verpakking
* stoom (of kook) de broccoli in roosjes
* bak de zalmfilet gedurende enkele minuten aan elke kant en kruid flink met peper en zout en currypoeder
* haal de zalmfilet uit de pan en hou warm
* giet de room in de pan en laat inkoken (kruid eventueel extra bij als het niet genoeg afsmaakt)

Schep in elk bord tagliatelle met daarbovenop enkele roosjes broccoli en een stukje zalmfilet en werk af met de currysaus.

Ovenschotel met rammenas en raapjes

2008-12-10T20:42:00.002+01:00

1 grote rammenas (de witte, die heet eigenlijk anders, maar kan er niet opkomen)
1 bussel raapjes
een paar wortelen
aardappelen (ongeveer evenveel als de ramenas en raapjes tesamen)
250 gram hespblokjes

kaassaus (iedereen heeft daar zo zijn eigen recept voor, het mijne was gisteren 60g boter, 60g bloem, 1 liter melk en 200 gram geraspte kaas)

* schil alle groenten en snij daarna in schijven van ongeveer 2 cm dik
* breng alles samen aan de kook in een grote kookpot en laat 10 minuutjes koken
* giet alles af

* schik in een ovenschotel (rammenas, raapjes, wortelen, aardappelen, hespenblokjes en eventueel terug herhalen tot de schotel vol is)

* overgiet alles met de kaassaus, bestrooi rijkelijk met extra geraspte kaas

* oven op 225° en grillen tot de kaas gesmolten is

(als je zoals ik de schotel 's middags al klaarmaakt en 's avonds helemaal terug moet opwarmen, moet hij ongeveer een 30-tal minuutjes in de oven, anders is hij in het midden niet warm)

Heerlijk met donkergrof brood, in dikke sneden en met goei boter :-)

Het eerste

2008-12-09T10:14:00.002+01:00

kerstkaartje!

En dan nog wel van Mme Zsazsa!

Sint 2008

2008-12-07T20:05:00.004+01:00

Petit Papa Noël

2008-12-02T23:29:00.006+01:00

Ja, sorry, maar deze wil ik jullie ook niet onthouden.

Zeemzoeterig, kitsch all-over, maar het is wel hét favoriete slaapliedje van kleinebroer op dit ogenblik. Om maar te zeggen dat klassiekers het altijd goed blijven doen.

En ik mijmer weg, naar de tijd toen ik zelf nog kind was. Op logement bij mijn lievelingstante, met een grote tas zelfgemaakte warme chocomelk, net uit bad en lekker weggedoken in een veel te grote badjas. Veel te laat mogen opblijven om toch maar de kerstman te kunnen horen of zien, een kerstboom vol engelenhaar en met échte kaarsen (I know, dat daar geen ongelukken gebeurd zijn, is een mirakel). Bergen cadeautjes en veel te veel snoep.

Ik word gelukkig als ik dit hoor en nog veel gelukkiger als ik zie hoe nu ook mijn kinderen hun eigen herinneringen zullen hebben aan dit liedje.

Niet te vlug wegklikken, de meesten gaan pas vanaf seconde 35 het liedje herkennen.

Slaap, kindje, slaap

2008-12-02T22:43:00.005+01:00

Dit vind ik toch een verontrustend artikel, eerlijk gezegd.

Ten huize BB is net het omgekeerde waar. Zingen is hier een manier om plezier te maken, maar ook om tot rust te komen voor het slapengaan.

Er is niets mooier dan kleinebroer die niet wil gaan slapen voor hij "wiege, wiege" mag doen met mama (en sinds kort ook met papa, ik heb hem eindelijk bekeerd gekregen).

Of grotebroer die zijn kleinebroer in slaap zingt en hem ondertussen knuffelt, dat is iets waar ik helemaal week van word.

En laat het duidelijk zijn: wij zingen wél echte liedjes. Van Kortjakje en kabouter-pinnemuts-op-zijn-paddestoel, van akke-akke-tuut-tuut en de twee beren, van slaap-kindje-slaap en au-clair-de-la-lune.

Ook eens proberen? Veel plezier!

Boos

2008-12-01T19:13:00.003+01:00

Moeder organiseert kerstconcert voor kinderen met Down

2008-11-26T20:41:00.005+01:00

Wat krijg je als je mezzosopraan Ellen Geerts, tenor John Reels en popster Udo samenbrengt voor een kerstconcert? Een bonte mengeling van moderne en klassieke muziek ten voordele van de vereniging Downsyndroom Vlaanderen. Anne Geerts van restaurant Bits N Bites staat mee achter de organisatie.

Het volledige artikel kan je HIER lezen!

Kerstconcert in Sint-Martinuskerk: vrijdag 12 december om 20u. Kaarten kosten 22 euro en zijn o.a. verkrijgbaar in Bits N Bites, Sint-Martinusstraat 14.

Meer info: www.downsyndroom.eu

Hellup!

2008-11-26T20:34:00.005+01:00

Is er iemand die mij kan geruststellen dat de peuterpuberteit overgaat?

Dat ik helemaal niets verkeerd doe maar dat het gewoon mijn dwarse peuter is die de grenzen van zijn vermogen aftast en zodoende zijn moeder (moi) tot wanhoop drijft?

Dat mijn lief, schattig, knuffelig manneke - dat momenteel behekst is en meer op een allesvernietigend, hondsbrutaal en driftig monster lijkt - ooit nog terugkomt?

Stel mij gerust, alstublieft, want dit hou ik niet veel langer meer vol :-(

Sinterklaastreinen

2008-11-24T22:37:00.005+01:00

Sinterklaas en zijn Zwarte Pieten maken de reis naar het Meetjesland opnieuw per stoomtrein. Reserveer alvast op volgende ritdagen: zaterdag 22 november, zondag 23 november, zaterdag 29 november, zondag 30 november en zaterdag 6 december.

Alle kinderen van 2 tot 12 jaar ontvangen een verrassingspakket.
Ook dit jaar is er voor de jonge deelnemers een kleurwedstrijd ingericht.

Inlichtingen en reservaties: www.stoomcentrum.be

Ssssssssss

2008-11-24T22:36:00.004+01:00

Het is zover: kleinebroer zegt eindelijk autobuS in plaats van autobuP

en ook poeS in plaats van ... juist ja :-)

Sponsor gezocht!

2008-11-24T22:22:00.006+01:00

Iemand die 10.000 euro teveel heeft en niet goed weet waar hij ermee moet blijven?

Je mag ze altijd aan mij schenken.

Wat ik ermee zou doen?

Een kindje kopen.

Want blijkbaar kan dat allemaal zomaar nu in deze tijd in ons beschaafd België.
Een dutske van amper enkele uurtjes oud, verkopen aan de hoogst biedende.

En weet je wat ik in heel deze affaire nog het allerergste vind?

Dat een kind "maar" 10.000 (volgens sommigen zelfs maar 5.000) euro waard is, blijkbaar.

Onbegrijpelijk gewoon...

Meeloper

2008-11-24T22:19:00.005+01:00

Vandaag had grotebroer in de nabewaking onder zijn voeten gekregen omdat hij zijn busje appelsap aan het uitgieten was in een plas.

Op de vraag waarom hij nu toch zoiets deed, antwoordde hij:

"omdat de andere kinderen dat grappig vonden"

En helaas, pindakaas, dat is dus niet de eerste keer dat hij zich laat opjutten door anderen :-(

Volgend punt op de agenda van de GON-begeleiding dus...

Pasta met scampi's en courgettes

2008-11-21T09:12:00.005+01:00

Voor 4 personen:
1 courgette
500g gepelde scampi's
500g pasta
250ml room
1 teentje look

Pel het teentje look en hak het fijn.
Was de courgette, snij ze overlangs door en haal de zaadjes eruit. Snij ze daarna in kleine blokjes.
Laat wat boter smelten in een pan en stoof het lookteentje aan.
Roerbak de scampi's kort in de pan (zeker niet te lang, anders heb je "rubberen" scampi's achteraf).
Voeg de courgetteblokjes bij en kruid royaal met peper en zout.
Roerbak nog enkele minuutjes en voeg daarna de room toe.
Laat de room inkoken.

Kook ondertussen de tagliatelle volgens de aanwijzingen.

Verdeel de tagliatelle en de scampi's over de borden, serveer onmiddellijk.

Update

2008-11-19T22:07:00.006+01:00

Grotebroer maakte de afgelopen weken enkele heel belangrijke momenten mee in zijn leven:

- de stap naar het eerste leerjaar
- een juf waar hij begin oktober al terug afscheid van moest nemen
- zijn juf die dan begin oktober terugkwam uit bevallingsverlof
- een juf die speciaal voor hem elke dinsdag even langskomt (gon-begeleiding)
- stress en drukte waardoor hij af en toe blokkeert en onder zijn bank kruipt
- een beloningssysteem waarmee hij tv- en computerminuten kan verdienen (én dat heel goed werkt)
- de sportacademie van Kapellen waar hij vol enthousiasme elke dinsdagavond naartoe gaat en waar hij zich heel goed heeft weten aanpassen in de groep
- het voetbalkamp in Merksem waar hij tijdens de herfstvakantie met 2 klasvriendjes naartoe is gegaan (3 dagen van 9u - 16u), waar hij de tijd van zijn leven heeft beleefd en een échte medaille én een leren voetbal heeft gekregen, maar vooral waar hij weer een stapje dichter naar zijn zelfstandig-zijn heeft gezet (en waar wij dan weer méér dan apetrots op zijn)
- zijn allereerste rapport, een heel goed rapport zelfs!

Hij heeft het moeilijk, dat wel. Thuis gaat het de ene week al wat beter dan de andere. Kleinebroer werkt hem soms wel op de zenuwen en ik betrap me erop dat ik heel vaak moet gendarmen tussen die twee. Op school heeft hij al een paar keer een echte blokkering gehad, waarbij hij onder zijn bank kruipt met de ogen toe en de handen op de oren. Voor ons een schok om te horen, zulk gedrag heeft hij thuis nooit. Gelukkig zijn wij meer dan tevreden over de opvang van problemen door de school, we hebben ook al enkele evaluatievergaderingen gehad, samen met directie, CLB, gon-begeleiding en het zorgteam van de school. Hij heeft nu een speciale plaats gekregen in de klas, in een prikkelarme hoek en aan de zijkant van zijn bank is een plaat gevezen waardoor hij rechts ook niet meer wordt afgeleid door de bewegingen van andere kinderen (hij ziet eigenlijk zo goed als alleen de juf nog). Voor de momenten dat het te druk is voor hem qua lawaai (waar hij supergevoelig voor is), heeft hij een koptelefoon gekregen die hij dan mag opzetten (en die filtert dan het ergste geluid weg). Sinds die aanpassingen heeft hij geen blokkage meer gehad, misschien toeval, maar we zijn optimistisch.

Ik vind het wel bewonderenswaardig dat de school al die moeite wil doen om grotebroer het zo aangenaam mogelijk te maken in de klas. Wij stonden in het begin toch wat sceptisch tegenover deze school, die in de omgeving bekend staat als heel prestatiegericht. Het doet ons dan ook heel veel deugd dat dit niet waar is en dat zij bereid zijn om ons kind met extra aandacht en zorgen te omringen zodat hij zich goed en gelukkig blijft voelen. Want daar draait het wel om hé, dat hij zich goed moet voelen. En dat is voorlopig wel het geval, hij gaat nog altijd dolgraag naar school, al wordt hij wel moe omdat hij zoveel moet werken nu :-)

Zo ne goeie hebbe wij nog ni gehad

2008-11-19T22:00:00.004+01:00

De schouwveger is gisteren langsgeweest.
Vriendelijke mens.
Snel en proper gewerkt.

En op 4 jaar tijd nog geen eurocent duurder geworden, getuige de factuur van november 2004 die identiek dezelfde is als die van gisteren.

Maak dat mee in deze tijden van financiële crisis en koopkrachtverminderingstoestanden.

Een welgemeende bravo dus voor deze hardwerkende man én wat extra reclame er bovenop, want zoiets verdient wel wat extra aandacht, medunkt.

Loos Schouwservice BVBA: Hier uw beschrijving

Woordenboek

2008-11-19T21:56:00.003+01:00

kleinebroer zegt nu:

ajoooooo wauw (hallo mevrouw)
ajoooooo méé (hallo mijnheer)
wipap (giraf)
autobup (autobus)
momi-momi (mobilhome)
jon dodo doen (de zon is gaan slapen - 's avonds als het donker is buiten)
wattepiet (zwarte Piet)
wattepiet (alstublieft)
pom-pom (pardon)

Terug van weggeweest

2008-08-29T21:44:00.004+02:00

Na twee weekjes deugddoende vakantie, zijn we gisterenavond terug thuisgekomen.

Terug de sleur van alledag.
12 machines was die moeten weggewerkt worden.
Rekeningen die plots "en masse" zijn binnengestroomd.
Kleinebroer die panische angsten krijgt bij het zien van zijn eigen bed en kamer, heel de boel bijeenkrijst en uiteindelijk bij ons op de kamer eindigt in zijn reisbedje mét het licht aan, terwijl ik heel de tijd lig te sjjjj-shen.

Maar vooral het vreselijke, niet te vatten nieuws dat Junior, speelkameraadje van kleinebroer in de crèche, enkele dagen geleden samen met zijn zusje, is vermoord door zijn eigen mama. Er zijn geen woorden voor. En zo'n drama's zijn altijd erg en doen mij altijd een beetje huilen. Maar als het zo dichtbij komt, ben je gewoon sprakeloos.

Lieve Junior, lieve Julie, slaap zacht, daarboven tussen de sterren...

Wedding Bells

2008-08-10T22:42:00.005+02:00

Met veel plezier leenden wij onze bolderkar uit ter gelegenheid van het huwelijk van E. en R. op de memorabele dag 08-08-08.

Banaan-rozijnen-muffins

2008-08-07T23:55:00.005+02:00

Na de appel-banaan-muffins en de appel-rozijnen-muffins heb ik eergisteren met grotebroer banaan-rozijnen-muffins gemaakt.

(Ons recept is wel iets anders dan dat uit het boekje. Het onze begon namelijk zoals een recept in een Hollands kookboek met "leen een ei bij de buurvrouw")

Nodig:
1 grote, rijpe banaan
2 1/2 dl melk
1 ei (al dan niet geleend)
50 g margarine, gesmolten
170 g bloem, gezeefd
2 tl bakpoeder
75 g poedersuiker
120 g rozijnen

Prak de banaan in een grote kom en werk er de melk, het ei en de margarine door.
Roer er de bloem en het bakpoeder door.
Werk er vlug de suiker en rozijnen door.
Schep het mengsel in 12 ingevette muffinvormpjes.
Bak de muffins 20 minuten in een op 190°C voorverwarmde oven.
Serveer ze warm of koud.

Simple comme bonjour, grotebroer heeft ze (onder toezicht van mama) helemaal zelf gemaakt!

Pffffffffffffffffff

2008-08-07T23:23:00.007+02:00

't Is precies niet mijn tijd van het jaar, de laatste weken. Als ik niet zou wegsmelten van de ondraaglijke hitte, zou ik het zelfs de "winterblues" durven noemen.

Nog enkele dagen en we vertrekken op vakantie.
Jeuj, zou je denken. Neen dus. Ik ben aan het stressen. En nog geen klein beetje.
Volledig in overdrive raas ik rond als een kip zonder kop, ruim hier wat op, zwier daar wat weg, haal ginder nog wat overhoop en zoek overal naar vanalles en vind nergens iets terug.

Grotebroer vindt de laatste dagen precies zijn draai niet. Is het de spanning van het aftellen naar ons vertrek? Of het begin van het nieuwe schooljaar en de overstap naar de lagere school? Ligt het aan de warmte? Wie zal het zeggen. Als je vraagt wat er scheelt, zegt hij "niks". Maar hij komt wel opvallend veel en vaak even contact zoeken. Een kus op mijn arm, een aai op mijn rug, een hoofd tegen mijn been. Kon ik maar in zijn hoofdje kijken om te zien wat hij voelt, wat hem bezighoudt. Ik ben wel heel blij dat het thema "doodgaan" even naar de achtergrond is verdwenen, want daar heeft hij de laatste weken heel veel aandacht aan besteed. Geen idee waar de fascinatie zo plots vandaan kwam, maar je eigen kind horen zeggen dat het wel graag wil doodgaan omdat dat leuk is en hij dan naar de hemel kan om te spelen in de wolken, komt hard aan en zorgt zelfs dat mama, die normaal gezien op alles wel een antwoord klaar heeft, met haar mond vol tanden staat en niet beter weet dan heel boos te worden.

Kleinebroer doet er nog eens een schepje bovenop en ondergaat volgens mij fase rood van de peuterpuberteit. Slaan, bijten, roepen, driftbuien, het hele gamma aan supernanny-scènes is hier de revue al gepasseerd. Waar grotebroer zowat het voorbeeldigste en rustigste kind van de hele wereld was, is kleinebroer een ware challenge voor ons geduld en uithoudingsvermogen. Natuurlijk, zoals TB het zegt: "misschien hadden we toen al moeten zien dat grotebroer "anders" was en hebben we nu met kleinebroer een echte typische peuterjongen in huis". Ja, dat kan hij wel zeggen. Maar ik vind het niet leuk. En bovendien héél vermoeiend.

Zijn woordenschat gaat er echter met rasse schreden op vooruit:
ondertussen roept hij eindelijk naar zijn grotebroer: Ama!
Al lijkt het er in de verste verte nog niet op, het is al een begin.
Verder:
ta-to: tractor
po-poe: pompoen
mo-mo: moto
auto zegt hij nu echt heel mooi
koe
pappe: pakken (als ik hem moet oppakken, met de armpjes hoog in de lucht gestoken)
ditte: ik wil dit (en hij wijst er ook naar)
Amm: An
Oji: Yorick
Oja: Carola
Liewe: Lieve
Pa-pa-paa: papegaai
toeni: Toontje

Niet meer dan logisch

2008-07-28T09:37:00.006+02:00

Wel, nu moogt ge allemaal zeggen wat ge wilt, maar ik vind dit dus maar de normaalste zaak van de wereld.

En ja, dat gaat geld kosten.
En ja, de begroting heeft al niks op overschot.
En ja, als je van je eigen kind bevalt, heb je die tijd nodig om ook zelf te recupereren en als je adopteert uiteraard niet (dit kan toch enkel een reactie van een man zijn, vinden jullie niet?)
En ja, je weet dat voor je begint te adopteren maar dat wil niet zeggen dat je het daarmee eens moet zijn.

Ik vind dat allemaal maar argumenten om te argumenteren.

Een kind heeft zijn ouders nodig. Vanaf dag één.

En kan een adoptiekind er dan aan doen dat zijn of haar "dag één" pas begint als hij of zij al enkele maanden oud is? Of 2 jaar? Of 5? Is dat dan een reden om maar 6 (en in andere gevallen zelfs maar 4) weken recht te hebben op exclusieve mama- of papa-aandacht? Terwijl een kind geboren in België recht heeft op meer dan het dubbele?

Ik zou juist denken dat net de adoptiekinderen nood hebben aan een veilige en geborgen start in hun nieuwe gezin. Zeker nadat ze in hun tehuizen maar al te vaak het gemis en de warmte van een moeder of vader hebben moeten missen.

Noem mij maar sentimenteel, maar kinderen hebben dezelfde rechten.

Eender waar ze geboren zijn.

Prins en Prinses

2008-07-28T09:25:00.004+02:00

Al zolang ik mij kan herinneren, noemt grotebroer mij zijn "prinses" en is hij mijn "prins". Hoe dat zo gekomen is, kan ik mij niet meer herinneren, maar ik vind het wel lief en het maakt mijn dag altijd weer goed. Ook ben ik maandenlang de vrouw van zijn dromen geweest, want hij wilde alleen maar met mij trouwen als hij later groot was.

Onderweg naar de markt vorige week hadden we volgend gesprek:

grotebroer: "Mama, jij bent nog altijd mijn liefste prinses"
mama: "Dat is lief hoor, jongen, jij bent nog altijd mijn liefste prins"
grotebroer: "Voor altijd en eeuwig?"
mama: "Ja, voor altijd en eeuwig".
grotebroer: "Maar ik ga wel niet meer met u trouwen hoor".

Oei? Was de grote liefde voorbij? Was er een nieuwe vlam in zijn leven?

mama: "Oh... Zie je mama dan niet meer graag?"
grotebroer: "Jawehel... maar dat was niet echt hé, mama, dat was maar om te spelen"

We wandelen verder in stilte, tot plots:

grotebroer: "En daarbij, ik ga nooit trouwen. Want dan moet ik kussen en dat vind ik vies".

Voilà, dat is dan ook weer duidelijk.

Crappy Birthday

2008-07-28T09:16:00.005+02:00

Ja, ja, u leest het goed, lieve bloglezertjes.

CRAPPY birthday, ik zal het nog eens in grote letters zetten, want hij was dus allesbehalve "happy", mijn birthday.

't Is dat ik hem zo graag zie, dat ik het hem, twee dagen later, wel kan vergeven.

Maar laat het voor eens en voor altijd duidelijk zijn: jarig zijn, dat is niks meer voor mij.

Vanaf nu ben ik 35.

Voor altijd.

Waar heb ik dit aan verdiend?

2008-07-23T20:48:00.005+02:00

CMI bezorgde mij de verrassing van de dag: een award voor mijn blog!

Mijn beurt nu om er 7 te nomineren, wat niet zo simpel is, want van de vele blogs die ik (bijna dagelijks) lees, zijn er enkele die zelf al meerdere malen genomineerd zijn (en we gunnen anderen toch ook iets, nietwaar?), enkele waarvan ik weet dat ze een hekel hebben aan die blog-award-dinges (zie verder in dit bericht) en enkele die volgens mij zelfs niet weten dat ik ze volg (maar vanaf zo dadelijk dus wel).

Soit, na lang wikken en wegen, is dit mijn top-7 (in willekeurige volgorde, uiteraard):
Sprokkels
Family of Fools
Hersenspinsels
A blog of her own
Autisme - Wat is autisme?
Het Nieuwsblad Online - kapellen
De weergaloze fratsen van ene zapnimf

Een zéér eervolle vermelding gaat naar de disfunctionele huismoeder en Madame Zsazsa.

Zij vallen buiten categorie omdat ze enig zijn in hun soort en een beschermde blogstatus genieten (en ook omdat ik weet dat ze een bloedhekel aan die blog-award-dinges hebben).

Soms, héél soms

2008-07-20T23:32:00.005+02:00

zou ik zo graag eens willen verdwijnen.

Gewoon, even weg zijn.
Maar dan zonder dat iemand het merkt.
Zonder dat iemand me mist of zoekt.

Even rust en stilte, terwijl de wereld verder doordraait.
Ergens, in een parallel universum.

Waar ik kan roepen en tieren,
huilen en schreeuwen,
lachen, luisteren, liggen.
Nietsdoen.

Vaak, héél vaak
voel ik mij alsof ik in dat parallel universum zit.
Terwijl ik nog volop in het "hier" ben.
Alsof ik helemaal gek word.
Iedereen roept en tiert,
huilt en schreeuwt,
lacht naar mij, lacht met mij.
Lacht om mij.

Vandaag voel ik mij slecht.

Woordenboek

2008-07-18T23:21:00.006+02:00

kleinebroer zegt:
a-pe: appel
a-po-pie: appelsien
éé-téé-tie: een twee drie
ni-ebbe: (ik wil dat) niet hebben
auw: als iets/hij valt, als hij slaat *roloog*
éte: eten (als hij nog maar denkt dat er voor hem iets te eten valt)
toe: als iets open staat, moet ik het voor hem dichtdoen
oppa: hopla
pi: Frits (de poes)
poe: poes
ham: boterham
a-to: auto

maar de naam van grotebroer zegt hij nog altijd niet...

De kleine Amadeus

2008-07-18T23:03:00.006+02:00

Daarstraks kwam grotebroer vragen of hij een CD mocht opzetten. Ik mompelde vlug "jaja, doe maar" en verwachtte mij aan de lopende-band-pulp van Studio 100.

Groot was dan ook mijn verbazing toen de prachtige muziek van Wolfgang Amadeus Mozart weerklonk.

Dit boekje mét CD heb ik vorige week voor minder dan 2 euro in de solden gekocht bij Kruidvat. Na het eenmaal samen met grotebroer beluisterd te hebben, verdween het al onmiddellijk in het rek en ik kon alleen maar bedenken dat ik mijn illustere pogingen om iets of wat cultuur in ons huis binnen te brengen beter kon opgeven. Maar nu blijkt dat, als je het maar genoeg aanbiedt zonder dwang, de interesse duidelijk vanzelf volgt.

Verwacht geen hoogstaande literatuur, verre van zelfs. Het is een simpel verhaal op rijm waar je tenen soms van gaan krullen. Kinderlijk verteld maar wel heel beeldrijk, wat voor grotebroer net dat is wat hij nodig heeft om zijn interesse vast te houden.

De CD bevat het volledige verhaal (met bijhorende achtergrondmuziek) én enkele stukken uit pianoconcerto's en symfonieën van Mozart. In totaal net geen uur luisterplezier.

In Oostenrijk werd op een dag een jongetje geboren
hij was ontzettend muzikaal - dat kon je zo wel horen
want als hij lag te huilen in zijn wiegje of zijn bed
dan zeiden alle mensen: luister even - opgelet
wat huilt die jongen prachtig - wat ontzettend muzikaal
en zo begint dit boekje - 't is een wonderlijk verhaal...

Het verhaal over de bijzondere jeugd van één van de grootste componisten ter wereld, op rijm verteld voor jonge kinderen.

Een heerlijk voorlees- en prentenboek plus CD over De Kleine Amadeus, met zijn eigen muziek erbij!

Marianne Busser & Ron Schröder
met tekeningen van Dagmar Stam

Daarom hou ik zo van jou

2008-07-16T19:07:00.006+02:00

Omdat je de moed en het doorzettingsvermogen vond om, gedurende 15 maanden, bovenop de zorgen om je gezin en de grillen van ondergetekende, de opleiding tot treinbestuurder bij de NMBS te volgen.

Omdat je 4 keer mondeling examens hebt afgelegd voor de jury in Brussel, nadat je avonden en nachtenlang gestudeerd had en daarbij ook de zorg van kleinebroer op je nam als hij 's nachts wakker werd, zodat ik kon bijslapen.

Omdat je sinds vorige week afgestudeerd bent met 82% en je nu eindelijk je grote droom hebt kunnen waarmaken!

Ik hou van jou, mijn lieve treinbestuurder en ik ben zo ongelooflijk trots op jou!

Lasagne met gehakt en courgette

2008-07-16T18:49:00.006+02:00

Voor een ovenschotel van 23 x 17 cm

1 kg courgettes
2 sjalotjes
1 teentje knoflook
600 gram gehakt
500 ml tomatenpuree
9 voorgekookte lasagnevellen
olijfolie
tijm
geraspte kaas

* Verwarm de oven voor op 210° C.
* Was de courgettes en snijd ze in plakjes. Verhit in een grote koekenpan met antiaanbaklaag een flinke scheut olijfolie. Voeg de courgetteschijfjes toe en breng royaal op smaak met peper en zout. Bak 12 tot 13 minuten onder regelmatig omscheppen.
* Pel de sjalotjes en het teentje knoflook en snipper alles fijn. Haal de courgettes uit de koekenpan en zet ze opzij in een schaal. Doe opnieuw wat olijfolie in dezelfde koekenpan en voeg de sjalotjes en knoflook toe. Fruit 3 minuten aan. Voeg dan het gehakt toe en bak het 5 minuten mee (maak het gehakt met een vork rul).
* Breng een pot met water aan de kook en leg de lasagnevellen er 2 à 3 minuten in. Haal ze eruit en leg ze op een schone theedoek om uit te lekken.
* Doe de tomatenpuree in de koekenpan bij het gehakt en voeg een beetje tijm toe. Breng op smaak met peper en zout. Laat de saus in 8 minuten iets inkoken.
* Beboter de ovenschotel en maak laagjes van achtereenvolgens gehaktmengsel, lasagnevellen, courgettes, lasagnevellen, gehaktmengsel en eindig met een laagje courgettes.
* Bestrooi de lasagne met de geraspte kaas en zet in de oven gedurende 30 minuten.

Vrij naar een recept uit "Pasta & Lasagne" - Libelle Tafelteam

Thomas de Stoomlocomotief

2008-07-03T23:04:00.007+02:00

Vandaag heb ik deze deurdecoratie op de kop kunnen tikken voor 5 euro bij Bart Smit!

Grotebroer is in de wolken!!!

Er lagen er nog 2, iemand interesse?
Dan wil ik wel eens gaan kijken dit weekend of ze er nog zijn!

Daarom hou ik zo van jou

2008-07-03T23:02:00.004+02:00

Omdat jij een bos bloemen meebrengt om het goed te maken dat je mij de afgelopen tijd verwaarloosd hebt, terwijl je daar alle redenen voor had.

Grotebroer, Rikki en de kerstboom

2008-07-03T22:46:00.007+02:00

Als ik het mij goed herinner, was "Rikki wil een kerstboom" het allereerste échte voorleesboek dat we ooit kochten voor grotebroer op de boekenbeurs. Het werd meteen zijn favoriet en het duurde dan ook niet lang of we konden het blindelings afratelen terwijl we in gedachten de boodschappen voor volgende dag aan het plannen waren.

Later kwamen ook de andere Rikki-boeken in zijn boekenkast terecht en werden ze met evenveel enthousiasme onthaald. "Ridder Rikki" verstootte uiteindelijk het kerstboomverhaal van zijn troon, niet in het minst omwille van de persoonlijke boodschap die Guido Van Genechten erin had neergepend, mét exclusieve Rikki-tekening.

Deze avond echter betrapte ik hem in bed met het kerstboomboek. En dat was ook het boek dat ik nog eens moest voorlezen. Het voelde bijna als iets nostalgisch, uit een ver verleden, waar grotebroer (toen nog kleinebroer) in zijn veel te grote bed, muisstil en met grote ogen vol verbazing en verwondering, niet genoeg kon krijgen van de magie van kerstmis.

Op kamp

2008-06-29T20:46:00.009+02:00

Benieuwd hoe grotebroer het ervan af bracht tijdens zijn nachtje kamperen op school?

Een beknopt verslag en enkele leuke foto's (wie vindt grotebroer?) vinden jullie HIER.

Tegen 22u30 sliep hij eindelijk in. Tegen 2u30 was hij terug klaarwakker door de muggen (waar hij toch zo bang van is, domme mama die dat vergeten te melden was tegen de juf), om dan de verdere nacht slechts hazeslaapjes te doen tot het alweer (veel te vroeg) licht werd. Toen ik hem woensdagmiddag naar boven bracht, sliep hij halverwege de trap al in mijn armen, het arm schaap.

Ongelooflijk ook hoe de juf alweer haar uiterste best heeft gedaan om zijn slaapritme te respecteren (door het gedetailleerd instructieblad dat ik haar op verzoek had meegegeven). Vermits grotebroer nog altijd in slaap valt met zijn Winnie The Pooh-projector, mocht ik hem meegeven. Achteraf blijkt dat ze er met alle kindjes samen naar gekeken en geluisterd hebben en dat ze het allemaal heel leuk vonden. Sommige kindjes hebben zelfs ook al zoiets gevraagd aan hun ouders, nu maar hopen dat ik daar geen problemen mee ga krijgen.

Maar hij vond het dus leuk en dat vinden wij het voornaamste. Hij heeft ons wel heel erg gemist (tot in de ruimte, voorbij de hemel en helemaal terug tot in Australië), was even verdrietig, maar wilde toch proberen om het leuk te vinden en is dan maar heel flink gebleven.

En of wij dat flink vinden, we zijn trots op onze jongen!

Thomas de Stoomlocomotief

2008-06-26T21:20:00.010+02:00

Het walhalla voor de fans van Thomas de Stoomlocomotief vind je HIER

Allemaal in Britse Pond en uiteraard mits een extra verzendingstoeslag, maar wees nu eerlijk: als je hiermee de eeuwige liefde van je zoon kunt kopen, dan doe je dat toch zeker?

Alleen jammer dat ze net dit artikel enkel in the UK leveren :-(

Muffins

2008-06-26T18:40:00.004+02:00

Deze wintermama postte op haar privé-blog een heerlijk recept voor appel-banaan-muffins.

Ik paste het een beetje aan als volgt:
150g zelfrijzende bloem (ipv volkorenbloem)
150g suiker
mespunt nootmuskaat
1 banaan
1 golden appel (ipv een zure appel)
2 eieren
125ml vloeibare boter (ipv 125ml olie)
2dl karnemelk

Verwarm de oven voor op 180°C.
Vet de muffinvormpjes in.
Bloem, nootmuskaat en suiker in een kom doen.
In het midden een kuiltje maken, daar de fijngesneden stukken fruit in doen.
Eieren, boter en karnemelk in een kom doen en bij de droge ingrediënten gieten. Roeren tot de ingrediënten goed vermengd zijn.
Het mengsel in de vormpjes scheppen tot ze voor driekwart gevuld zijn.
25 minuten bakken tot ze gerezen en lichtbruin zijn (in mijn oven heb ik ze 35 minuten laten bakken omdat ze nog te nat waren)

Geïnspireerd door dit recept, bakte ik ook nog appel-rozijnen-muffins:
150g zelfrijzende bloem
150g suiker
mespunt kaneel
1 handje vol rozijnen
1 golden appel
2 eieren
100ml vloeibare boter (ipv 125ml olie)
2dl karnemelk

Volg de beschrijving zoals in het vorige recept.

Dit was het resultaat:

Woordenboek

2008-06-24T12:08:00.005+02:00

grotebroer zegt:
een luchtdraaier (ventilator)

kleinebroer zegt:
mama
papa
ape (slapen)
pupa (bumba)
popa (hopla)
titi (flappie)
wiewe (lieve)
oa (carola)
tite (drinken of kindje)

Op kamp

2008-06-24T11:57:00.005+02:00

Grotebroer blijft op school kamperen vanavond.

Een hele onderneming, 43 kleuters te slapen leggen in de turnzaal.

Gisterenavond hebben we zijn luchtmatras geïnstalleerd. Niet naast zijn beste vriendje, maar naast het bed van juf. Hij vroeg het zelf, de lieverd. Opmerkelijk hoe het toch weer duidelijk werd dat, ondanks zijn stoerdoenerij, hij onmiddellijk steun zocht bij zijn juf door haar arm vast te nemen en er kusjes op te geven. Voor mij het teken dat hij het er toch moeilijker mee heeft dan hij zelf laat uitschijnen. Zijn manier om te laten zien dat hij wel wil, maar toch bang is.

Ik heb er alle vertrouwen in, de juf heeft veel begrip voor zijn situatie. Hoe jong ze ook is, ze heeft op die paar maanden tijd het hart van zowel grotebroer als mij ingepalmd met haar geduld en nieuwsgierigheid. Ze heeft zich opengesteld voor onze goede raad en kwam ook zelf met haar vragen naar ons. Alles wilde ze weten om grotebroer op de juiste manier te begeleiden en stimuleren.

Of ik veel ga slapen vannacht, weet ik niet. Het is niet de eerste keer dat grotebroer uit logeren gaat. Ergens geloof ik in hem, mijn flinke jongen. Maar de gsm ligt al aan de lader om zeker opgeladen te zijn voor de lange, stille nacht.

Daarom hou ik zo van jou

2008-06-24T11:55:00.005+02:00

Omdat jij me mooi vindt.

Vergroot de hoop

2008-06-24T11:52:00.003+02:00

Breng je taxussnoeisel naar het containerpark!

30 % van alle mensen krijgt ooit te maken met kanker.
Eén vierde daarvan wordt behandeld met een geneesmiddel op basis van taxus. Dus 7,5% van de bevolking krijgt ooit een behandeling met taxus.

In het snoeisel van de taxushaag zit een stof die verwerkt wordt in geneesmiddelen tegen kanker: baccatine.
Voor 1 kilo baccatine heb je maar liefst 12 ton snoeisel nodig.
Da’s een hele hoop.

Laat ons samen de strijd aanbinden tegen kanker en deze hoop bijeensnoeien.

Breng tussen 15 juni en 15 september 2008 je taxussnoeisel naar het containerpark. Je kan het daar gratis kwijt. Klik hier om te zien of jouw gemeente meedoet.

Bovendien wordt voor elke kubieke meter ingezameld taxussnoeisel 40 euro geschonken aan Kom op tegen Kanker.

Stem! Stem! Stem! Stem!

2008-06-19T20:52:00.004+02:00

Stem! Stem! Stem! Stem!

"Een kind met autisme is gewoon een kind en ziet eruit als een gewoon kind; maar een kind met autisme is geen gewoon kind, een kind met autisme is een kind met een handicap die uw en mijn hulp hard nodig heeft!"

Onze kinderen hebben hulp nodig thuis, maar zeker op school. Momenteel krijgt een kind met autisme in het reguliere onderwijs, een ondersteunende begeleiding vanuit het bijzondere onderwijs. Deze GON ( Geïntegreerd Onderwijs)-begeleiding is hard nodig voor kinderen met autisme. Onze kinderen zijn uniek en blinken uit in heel veel dingen, maar ze hebben nood aan de juiste zorg, hulp en ondersteuning. Deze professionele ondersteuning in de vorm van GON-begeleiding zou op welke wijze dan ook voor onze kinderen behouden moeten blijven.

GON-begeleiders zijn bedreven in het omgaan met- en ondersteunen van kinderen met autisme.

GON-begeleiders vervullen vaak een communicatierol tussen kind en leerkracht(en). Naar het kind toe om de wereld van mensen zonder autisme te verduidelijken en naar de leerkracht toe om hem of haar te helpen de wondere wereld van het kind met autisme te leren kennen.

Zonder deze gespecialiseerde ondersteuning is het voor kinderen met autisme niet mogelijk om te functioneren in het reguliere onderwijs.

Minister van Onderwijs Frank Vandenbroucke wil de begeleiding van kinderen met autisme integreren in het reguliere onderwijs en dit middels het nieuwe Leerzorgkader. De intenties, die ongetwijfeld zeer goed zijn, binnen dit nieuwe leerzorgkader zijn niet helder en duidelijk geformuleerd waardoor onze kinderen maar ook wij als ouders en zelfs de leerkrachten uit het reguliere onderwijs nu in onzekerheid zitten of er in dit nieuwe leerzorgkader voor de kinderen met autisme nog wel voldoende ruimte is en voldoende middelen beschikbaar zullen zijn zodat ze deze noodzakelijke professionele en gespecialiseerde hulp kunnen blijven krijgen. Deze onzekerheid wordt nog versterkt door het feit dat er momenteel reeds een stop is op de toekenning van de omvang van de ondersteuning voor kinderen met autisme.

Zonder deze ondersteuning en begeleiding echter zullen veel kinderen met autisme niet langer kunnen blijven functioneren in het reguliere onderwijs.

Omdat wij, ouders van kinderen met autisme, bezorgd zijn dat in het nieuwe leerzorgkader deze gespecialiseerde GOn begeleiding wegvalt, starten we deze petitie!

En daarom hebben we uw steun nodig in de vorm van het ondertekenen van deze petitie; maar ook uw hulp: stuurt u aub deze site door naar al uw vrienden, relaties en kennissen met het verzoek of ook zij ons willen steunen en helpen door de petitie te ondertekenen en deze mail door te sturen.

Help ons en zorg dat onze kinderen met Autisme geen 'Autsiders' worden.

TEKEN HIER DE PETITIE

CBFA-attest

2008-06-19T20:37:00.007+02:00

Mijn herkansingsexamen bij Febelfin voor het behalen van het CBFA-attest heb ik achter de rug.

Na drie weken extra hard zwoegen en zweten op de twee gebuisde modules, zat ik deze ochtend alweer op de trein richting Brussel.

Om 9u40 aan het examen begonnen, om 9u50 stond ik alweer buiten. Mét grote smile op mijn gezicht, of wat hadden jullie allemaal gedacht :-)

Module 3 - Betalingsverkeer en spaarproducten
vorige keer behaald: 58%
deze keer behaald: 90%

Module 4 - De beleggingsproducten en beleggingsadvies
vorige keer behaald: 55%
deze keer behaald: 95%

Ik loop al heel de dag op wolkjes, woehoew!!!

6 jaar!

2008-06-17T09:37:00.005+02:00

Grotebroer wordt 6 jaar vandaag.

6 jaar van vreugde en verdriet, van lachen en plezier, van pijn en troosten, van oneindig veel houden-van "tot in de ruimte en voorbij de hemel".

De grote dag zelf is toen geëindigd met drama en paniek, maar een gelukkige afloop met veel gekrijs en een prachtige jongen als beloning voor het lange wachten. Ook de weken en maanden die erop volgden brachten een heuse rollercoaster van emoties met zich mee. Euforie, zwarte gaten, vlinders in de buik. Elke keer weer op en neer, van uitbundige blijdschap tot bodemloze uitzichtloosheid. Maar ook daar vochten we ons door.

Het laatste jaar bracht opnieuw een mallemolen op gang die ons tot het uiterste getest heeft. Ook nu weer brak ik even. Ook nu weer dacht ik "Waarom? Waarom jij? Waarom ik?".

Maar dan ben jij er weer. Zonnetje van mijn hart. Kindlief waar ik zoveel van hou. Mama huilt terwijl ze dit schrijft. Omdat ik eindelijk weet wat het is, die moederliefde waar alle boekjes over schrijven. Die roze wolk, het "mijn kind, schoon kind", de leeuwin die haar welp beschermen zal, koste wat het kost.

Want mama houdt van jou, lieve jongen. Heel veel. Zoveel dat het pijn doet soms. Als ik denk wat je nog te wachten staat in het leven. Ik zou je altijd en eeuwig willen beschermen tegen die boze harde wereld. Maar jij vindt zelf je weg wel, dat weet ik nu. Het is alleen zo moeilijk om je los te laten. Om je te zien vallen en weer opstaan.

Maar ik zal er zijn. Altijd. En eeuwig ook. Dat beloof ik je.

Gelukkige verjaardag, flinke vent.

Tommeke, wat doe je nu?

2008-06-10T13:52:00.006+02:00

Mag ik bij deze even een nieuwe rubriek maken?

I proudly present: "loemp kieken van de week"

De eerste en terechte winnaar is vandaag alvast Tom Boonen.

Wie herinnert er zich niet de legendarische commentaar van Michel Wuyts bij de overwinning van Tom Boonen op het wereldkampioenschap wielrennen enkele jaren geleden?

"Tommeke, Tommeke, Tommeke, wat doe je nu?"

Ik denk dat heel Vlaanderen, wat zeg ik, heel de wielerwereld deze ochtend hetzelfde dacht bij het horen van het nieuws.

Allez zeg, cocaïnegebruik drie dagen voor de Ronde van België. Hoe dom kun je nu toch zijn??? Als je dan toch gebruikt, moet je toch weten dat dit meerdere dagen in je lichaam blijft zitten? Dan weet je toch dat ze je extra in de gaten houden, zeker na de beschuldigingen eind vorig jaar van Tom Vannoppen?

Het is erg dat ik het moet zeggen, maar ze pakken allemaal. Zonder uitzondering.

Is er eigenlijk nog iemand die naar de koers kan kijken zonder dat stemmetje in het achterhoofd dat zegt "het is niet zuiver"?

Kinderen zijn de toekomst

2008-06-10T13:49:00.005+02:00

en dat heeft deze familie wel begrepen, oh my god!

Ik vond twee zwangerschappen en bevallingen al een heel avontuur, laat staan dat ik dit vrijwillig 18 keer zou willen doen.

Kijk en val gerust van uw stoel van verbazing: http://www.duggarfamily.com/

Daarom hou ik zo van jou

2008-06-03T16:12:00.004+02:00

Jij hebt me van mijn slechtste kant gezien, en toch hou je van me.