Wat krijg je als je mezzosopraan Ellen Geerts, tenor John Reels en popster Udo samenbrengt voor een kerstconcert? Een bonte mengeling van moderne en klassieke muziek ten voordele van de vereniging Downsyndroom Vlaanderen. Anne Geerts van restaurant Bits N Bites staat mee achter de organisatie.
Het volledige artikel kan je HIER lezen!
Kerstconcert in Sint-Martinuskerk: vrijdag 12 december om 20u. Kaarten kosten 22 euro en zijn o.a. verkrijgbaar in Bits N Bites, Sint-Martinusstraat 14.
Meer info: www.downsyndroom.eu
woensdag 26 november 2008
Hellup!
Is er iemand die mij kan geruststellen dat de peuterpuberteit overgaat?
Dat ik helemaal niets verkeerd doe maar dat het gewoon mijn dwarse peuter is die de grenzen van zijn vermogen aftast en zodoende zijn moeder (moi) tot wanhoop drijft?
Dat mijn lief, schattig, knuffelig manneke - dat momenteel behekst is en meer op een allesvernietigend, hondsbrutaal en driftig monster lijkt - ooit nog terugkomt?
Stel mij gerust, alstublieft, want dit hou ik niet veel langer meer vol :-(
Dat ik helemaal niets verkeerd doe maar dat het gewoon mijn dwarse peuter is die de grenzen van zijn vermogen aftast en zodoende zijn moeder (moi) tot wanhoop drijft?
Dat mijn lief, schattig, knuffelig manneke - dat momenteel behekst is en meer op een allesvernietigend, hondsbrutaal en driftig monster lijkt - ooit nog terugkomt?
Stel mij gerust, alstublieft, want dit hou ik niet veel langer meer vol :-(
maandag 24 november 2008
Sinterklaastreinen
Sinterklaas en zijn Zwarte Pieten maken de reis naar het Meetjesland opnieuw per stoomtrein. Reserveer alvast op volgende ritdagen: zaterdag 22 november, zondag 23 november, zaterdag 29 november, zondag 30 november en zaterdag 6 december.
Alle kinderen van 2 tot 12 jaar ontvangen een verrassingspakket.
Ook dit jaar is er voor de jonge deelnemers een kleurwedstrijd ingericht.
Inlichtingen en reservaties: www.stoomcentrum.be
Ssssssssss
Het is zover: kleinebroer zegt eindelijk autobuS in plaats van autobuP
en ook poeS in plaats van ... juist ja :-)
en ook poeS in plaats van ... juist ja :-)
Sponsor gezocht!
Iemand die 10.000 euro teveel heeft en niet goed weet waar hij ermee moet blijven?
Je mag ze altijd aan mij schenken.
Wat ik ermee zou doen?
Een kindje kopen.
Want blijkbaar kan dat allemaal zomaar nu in deze tijd in ons beschaafd België.
Een dutske van amper enkele uurtjes oud, verkopen aan de hoogst biedende.
En weet je wat ik in heel deze affaire nog het allerergste vind?
Dat een kind "maar" 10.000 (volgens sommigen zelfs maar 5.000) euro waard is, blijkbaar.
Onbegrijpelijk gewoon...
Je mag ze altijd aan mij schenken.
Wat ik ermee zou doen?
Een kindje kopen.
Want blijkbaar kan dat allemaal zomaar nu in deze tijd in ons beschaafd België.
Een dutske van amper enkele uurtjes oud, verkopen aan de hoogst biedende.
En weet je wat ik in heel deze affaire nog het allerergste vind?
Dat een kind "maar" 10.000 (volgens sommigen zelfs maar 5.000) euro waard is, blijkbaar.
Onbegrijpelijk gewoon...
Meeloper
Vandaag had grotebroer in de nabewaking onder zijn voeten gekregen omdat hij zijn busje appelsap aan het uitgieten was in een plas.
Op de vraag waarom hij nu toch zoiets deed, antwoordde hij:
"omdat de andere kinderen dat grappig vonden"
En helaas, pindakaas, dat is dus niet de eerste keer dat hij zich laat opjutten door anderen :-(
Volgend punt op de agenda van de GON-begeleiding dus...
Op de vraag waarom hij nu toch zoiets deed, antwoordde hij:
"omdat de andere kinderen dat grappig vonden"
En helaas, pindakaas, dat is dus niet de eerste keer dat hij zich laat opjutten door anderen :-(
Volgend punt op de agenda van de GON-begeleiding dus...
vrijdag 21 november 2008
Pasta met scampi's en courgettes
Voor 4 personen:
1 courgette
500g gepelde scampi's
500g pasta
250ml room
1 teentje look
Pel het teentje look en hak het fijn.
Was de courgette, snij ze overlangs door en haal de zaadjes eruit. Snij ze daarna in kleine blokjes.
Laat wat boter smelten in een pan en stoof het lookteentje aan.
Roerbak de scampi's kort in de pan (zeker niet te lang, anders heb je "rubberen" scampi's achteraf).
Voeg de courgetteblokjes bij en kruid royaal met peper en zout.
Roerbak nog enkele minuutjes en voeg daarna de room toe.
Laat de room inkoken.
Kook ondertussen de tagliatelle volgens de aanwijzingen.
Verdeel de tagliatelle en de scampi's over de borden, serveer onmiddellijk.
1 courgette
500g gepelde scampi's
500g pasta
250ml room
1 teentje look
Pel het teentje look en hak het fijn.
Was de courgette, snij ze overlangs door en haal de zaadjes eruit. Snij ze daarna in kleine blokjes.
Laat wat boter smelten in een pan en stoof het lookteentje aan.
Roerbak de scampi's kort in de pan (zeker niet te lang, anders heb je "rubberen" scampi's achteraf).
Voeg de courgetteblokjes bij en kruid royaal met peper en zout.
Roerbak nog enkele minuutjes en voeg daarna de room toe.
Laat de room inkoken.
Kook ondertussen de tagliatelle volgens de aanwijzingen.
Verdeel de tagliatelle en de scampi's over de borden, serveer onmiddellijk.
woensdag 19 november 2008
Update
Grotebroer maakte de afgelopen weken enkele heel belangrijke momenten mee in zijn leven:
- de stap naar het eerste leerjaar
- een juf waar hij begin oktober al terug afscheid van moest nemen
- zijn juf die dan begin oktober terugkwam uit bevallingsverlof
- een juf die speciaal voor hem elke dinsdag even langskomt (gon-begeleiding)
- stress en drukte waardoor hij af en toe blokkeert en onder zijn bank kruipt
- een beloningssysteem waarmee hij tv- en computerminuten kan verdienen (én dat heel goed werkt)
- de sportacademie van Kapellen waar hij vol enthousiasme elke dinsdagavond naartoe gaat en waar hij zich heel goed heeft weten aanpassen in de groep
- het voetbalkamp in Merksem waar hij tijdens de herfstvakantie met 2 klasvriendjes naartoe is gegaan (3 dagen van 9u - 16u), waar hij de tijd van zijn leven heeft beleefd en een échte medaille én een leren voetbal heeft gekregen, maar vooral waar hij weer een stapje dichter naar zijn zelfstandig-zijn heeft gezet (en waar wij dan weer méér dan apetrots op zijn)
- zijn allereerste rapport, een heel goed rapport zelfs!
Hij heeft het moeilijk, dat wel. Thuis gaat het de ene week al wat beter dan de andere. Kleinebroer werkt hem soms wel op de zenuwen en ik betrap me erop dat ik heel vaak moet gendarmen tussen die twee. Op school heeft hij al een paar keer een echte blokkering gehad, waarbij hij onder zijn bank kruipt met de ogen toe en de handen op de oren. Voor ons een schok om te horen, zulk gedrag heeft hij thuis nooit. Gelukkig zijn wij meer dan tevreden over de opvang van problemen door de school, we hebben ook al enkele evaluatievergaderingen gehad, samen met directie, CLB, gon-begeleiding en het zorgteam van de school. Hij heeft nu een speciale plaats gekregen in de klas, in een prikkelarme hoek en aan de zijkant van zijn bank is een plaat gevezen waardoor hij rechts ook niet meer wordt afgeleid door de bewegingen van andere kinderen (hij ziet eigenlijk zo goed als alleen de juf nog). Voor de momenten dat het te druk is voor hem qua lawaai (waar hij supergevoelig voor is), heeft hij een koptelefoon gekregen die hij dan mag opzetten (en die filtert dan het ergste geluid weg). Sinds die aanpassingen heeft hij geen blokkage meer gehad, misschien toeval, maar we zijn optimistisch.
Ik vind het wel bewonderenswaardig dat de school al die moeite wil doen om grotebroer het zo aangenaam mogelijk te maken in de klas. Wij stonden in het begin toch wat sceptisch tegenover deze school, die in de omgeving bekend staat als heel prestatiegericht. Het doet ons dan ook heel veel deugd dat dit niet waar is en dat zij bereid zijn om ons kind met extra aandacht en zorgen te omringen zodat hij zich goed en gelukkig blijft voelen. Want daar draait het wel om hé, dat hij zich goed moet voelen. En dat is voorlopig wel het geval, hij gaat nog altijd dolgraag naar school, al wordt hij wel moe omdat hij zoveel moet werken nu :-)
- de stap naar het eerste leerjaar
- een juf waar hij begin oktober al terug afscheid van moest nemen
- zijn juf die dan begin oktober terugkwam uit bevallingsverlof
- een juf die speciaal voor hem elke dinsdag even langskomt (gon-begeleiding)
- stress en drukte waardoor hij af en toe blokkeert en onder zijn bank kruipt
- een beloningssysteem waarmee hij tv- en computerminuten kan verdienen (én dat heel goed werkt)
- de sportacademie van Kapellen waar hij vol enthousiasme elke dinsdagavond naartoe gaat en waar hij zich heel goed heeft weten aanpassen in de groep
- het voetbalkamp in Merksem waar hij tijdens de herfstvakantie met 2 klasvriendjes naartoe is gegaan (3 dagen van 9u - 16u), waar hij de tijd van zijn leven heeft beleefd en een échte medaille én een leren voetbal heeft gekregen, maar vooral waar hij weer een stapje dichter naar zijn zelfstandig-zijn heeft gezet (en waar wij dan weer méér dan apetrots op zijn)
- zijn allereerste rapport, een heel goed rapport zelfs!
Hij heeft het moeilijk, dat wel. Thuis gaat het de ene week al wat beter dan de andere. Kleinebroer werkt hem soms wel op de zenuwen en ik betrap me erop dat ik heel vaak moet gendarmen tussen die twee. Op school heeft hij al een paar keer een echte blokkering gehad, waarbij hij onder zijn bank kruipt met de ogen toe en de handen op de oren. Voor ons een schok om te horen, zulk gedrag heeft hij thuis nooit. Gelukkig zijn wij meer dan tevreden over de opvang van problemen door de school, we hebben ook al enkele evaluatievergaderingen gehad, samen met directie, CLB, gon-begeleiding en het zorgteam van de school. Hij heeft nu een speciale plaats gekregen in de klas, in een prikkelarme hoek en aan de zijkant van zijn bank is een plaat gevezen waardoor hij rechts ook niet meer wordt afgeleid door de bewegingen van andere kinderen (hij ziet eigenlijk zo goed als alleen de juf nog). Voor de momenten dat het te druk is voor hem qua lawaai (waar hij supergevoelig voor is), heeft hij een koptelefoon gekregen die hij dan mag opzetten (en die filtert dan het ergste geluid weg). Sinds die aanpassingen heeft hij geen blokkage meer gehad, misschien toeval, maar we zijn optimistisch.
Ik vind het wel bewonderenswaardig dat de school al die moeite wil doen om grotebroer het zo aangenaam mogelijk te maken in de klas. Wij stonden in het begin toch wat sceptisch tegenover deze school, die in de omgeving bekend staat als heel prestatiegericht. Het doet ons dan ook heel veel deugd dat dit niet waar is en dat zij bereid zijn om ons kind met extra aandacht en zorgen te omringen zodat hij zich goed en gelukkig blijft voelen. Want daar draait het wel om hé, dat hij zich goed moet voelen. En dat is voorlopig wel het geval, hij gaat nog altijd dolgraag naar school, al wordt hij wel moe omdat hij zoveel moet werken nu :-)
Zo ne goeie hebbe wij nog ni gehad
De schouwveger is gisteren langsgeweest.
Vriendelijke mens.
Snel en proper gewerkt.
En op 4 jaar tijd nog geen eurocent duurder geworden, getuige de factuur van november 2004 die identiek dezelfde is als die van gisteren.
Maak dat mee in deze tijden van financiële crisis en koopkrachtverminderingstoestanden.
Een welgemeende bravo dus voor deze hardwerkende man én wat extra reclame er bovenop, want zoiets verdient wel wat extra aandacht, medunkt.
Vriendelijke mens.
Snel en proper gewerkt.
En op 4 jaar tijd nog geen eurocent duurder geworden, getuige de factuur van november 2004 die identiek dezelfde is als die van gisteren.
Maak dat mee in deze tijden van financiële crisis en koopkrachtverminderingstoestanden.
Een welgemeende bravo dus voor deze hardwerkende man én wat extra reclame er bovenop, want zoiets verdient wel wat extra aandacht, medunkt.
Woordenboek
kleinebroer zegt nu:
ajoooooo wauw (hallo mevrouw)
ajoooooo méé (hallo mijnheer)
wipap (giraf)
autobup (autobus)
momi-momi (mobilhome)
jon dodo doen (de zon is gaan slapen - 's avonds als het donker is buiten)
wattepiet (zwarte Piet)
wattepiet (alstublieft)
pom-pom (pardon)
ajoooooo wauw (hallo mevrouw)
ajoooooo méé (hallo mijnheer)
wipap (giraf)
autobup (autobus)
momi-momi (mobilhome)
jon dodo doen (de zon is gaan slapen - 's avonds als het donker is buiten)
wattepiet (zwarte Piet)
wattepiet (alstublieft)
pom-pom (pardon)
vrijdag 29 augustus 2008
Terug van weggeweest
Na twee weekjes deugddoende vakantie, zijn we gisterenavond terug thuisgekomen.
Terug de sleur van alledag.
12 machines was die moeten weggewerkt worden.
Rekeningen die plots "en masse" zijn binnengestroomd.
Kleinebroer die panische angsten krijgt bij het zien van zijn eigen bed en kamer, heel de boel bijeenkrijst en uiteindelijk bij ons op de kamer eindigt in zijn reisbedje mét het licht aan, terwijl ik heel de tijd lig te sjjjj-shen.
Maar vooral het vreselijke, niet te vatten nieuws dat Junior, speelkameraadje van kleinebroer in de crèche, enkele dagen geleden samen met zijn zusje, is vermoord door zijn eigen mama. Er zijn geen woorden voor. En zo'n drama's zijn altijd erg en doen mij altijd een beetje huilen. Maar als het zo dichtbij komt, ben je gewoon sprakeloos.
Lieve Junior, lieve Julie, slaap zacht, daarboven tussen de sterren...
Terug de sleur van alledag.
12 machines was die moeten weggewerkt worden.
Rekeningen die plots "en masse" zijn binnengestroomd.
Kleinebroer die panische angsten krijgt bij het zien van zijn eigen bed en kamer, heel de boel bijeenkrijst en uiteindelijk bij ons op de kamer eindigt in zijn reisbedje mét het licht aan, terwijl ik heel de tijd lig te sjjjj-shen.
Maar vooral het vreselijke, niet te vatten nieuws dat Junior, speelkameraadje van kleinebroer in de crèche, enkele dagen geleden samen met zijn zusje, is vermoord door zijn eigen mama. Er zijn geen woorden voor. En zo'n drama's zijn altijd erg en doen mij altijd een beetje huilen. Maar als het zo dichtbij komt, ben je gewoon sprakeloos.
Lieve Junior, lieve Julie, slaap zacht, daarboven tussen de sterren...
zondag 10 augustus 2008
Wedding Bells
Met veel plezier leenden wij onze bolderkar uit ter gelegenheid van het huwelijk van E. en R. op de memorabele dag 08-08-08.
donderdag 7 augustus 2008
Banaan-rozijnen-muffins
Na de appel-banaan-muffins en de appel-rozijnen-muffins heb ik eergisteren met grotebroer banaan-rozijnen-muffins gemaakt.
(Ons recept is wel iets anders dan dat uit het boekje. Het onze begon namelijk zoals een recept in een Hollands kookboek met "leen een ei bij de buurvrouw")
Nodig:
1 grote, rijpe banaan
2 1/2 dl melk
1 ei (al dan niet geleend)
50 g margarine, gesmolten
170 g bloem, gezeefd
2 tl bakpoeder
75 g poedersuiker
120 g rozijnen
Prak de banaan in een grote kom en werk er de melk, het ei en de margarine door.
Roer er de bloem en het bakpoeder door.
Werk er vlug de suiker en rozijnen door.
Schep het mengsel in 12 ingevette muffinvormpjes.
Bak de muffins 20 minuten in een op 190°C voorverwarmde oven.
Serveer ze warm of koud.
Simple comme bonjour, grotebroer heeft ze (onder toezicht van mama) helemaal zelf gemaakt!
(Ons recept is wel iets anders dan dat uit het boekje. Het onze begon namelijk zoals een recept in een Hollands kookboek met "leen een ei bij de buurvrouw")
Nodig:
1 grote, rijpe banaan
2 1/2 dl melk
1 ei (al dan niet geleend)
50 g margarine, gesmolten
170 g bloem, gezeefd
2 tl bakpoeder
75 g poedersuiker
120 g rozijnen
Prak de banaan in een grote kom en werk er de melk, het ei en de margarine door.
Roer er de bloem en het bakpoeder door.
Werk er vlug de suiker en rozijnen door.
Schep het mengsel in 12 ingevette muffinvormpjes.
Bak de muffins 20 minuten in een op 190°C voorverwarmde oven.
Serveer ze warm of koud.
Simple comme bonjour, grotebroer heeft ze (onder toezicht van mama) helemaal zelf gemaakt!
Pffffffffffffffffff
't Is precies niet mijn tijd van het jaar, de laatste weken. Als ik niet zou wegsmelten van de ondraaglijke hitte, zou ik het zelfs de "winterblues" durven noemen.
Nog enkele dagen en we vertrekken op vakantie.
Jeuj, zou je denken. Neen dus. Ik ben aan het stressen. En nog geen klein beetje.
Volledig in overdrive raas ik rond als een kip zonder kop, ruim hier wat op, zwier daar wat weg, haal ginder nog wat overhoop en zoek overal naar vanalles en vind nergens iets terug.
Grotebroer vindt de laatste dagen precies zijn draai niet. Is het de spanning van het aftellen naar ons vertrek? Of het begin van het nieuwe schooljaar en de overstap naar de lagere school? Ligt het aan de warmte? Wie zal het zeggen. Als je vraagt wat er scheelt, zegt hij "niks". Maar hij komt wel opvallend veel en vaak even contact zoeken. Een kus op mijn arm, een aai op mijn rug, een hoofd tegen mijn been. Kon ik maar in zijn hoofdje kijken om te zien wat hij voelt, wat hem bezighoudt. Ik ben wel heel blij dat het thema "doodgaan" even naar de achtergrond is verdwenen, want daar heeft hij de laatste weken heel veel aandacht aan besteed. Geen idee waar de fascinatie zo plots vandaan kwam, maar je eigen kind horen zeggen dat het wel graag wil doodgaan omdat dat leuk is en hij dan naar de hemel kan om te spelen in de wolken, komt hard aan en zorgt zelfs dat mama, die normaal gezien op alles wel een antwoord klaar heeft, met haar mond vol tanden staat en niet beter weet dan heel boos te worden.
Kleinebroer doet er nog eens een schepje bovenop en ondergaat volgens mij fase rood van de peuterpuberteit. Slaan, bijten, roepen, driftbuien, het hele gamma aan supernanny-scènes is hier de revue al gepasseerd. Waar grotebroer zowat het voorbeeldigste en rustigste kind van de hele wereld was, is kleinebroer een ware challenge voor ons geduld en uithoudingsvermogen. Natuurlijk, zoals TB het zegt: "misschien hadden we toen al moeten zien dat grotebroer "anders" was en hebben we nu met kleinebroer een echte typische peuterjongen in huis". Ja, dat kan hij wel zeggen. Maar ik vind het niet leuk. En bovendien héél vermoeiend.
Zijn woordenschat gaat er echter met rasse schreden op vooruit:
ondertussen roept hij eindelijk naar zijn grotebroer: Ama!
Al lijkt het er in de verste verte nog niet op, het is al een begin.
Verder:
ta-to: tractor
po-poe: pompoen
mo-mo: moto
auto zegt hij nu echt heel mooi
koe
pappe: pakken (als ik hem moet oppakken, met de armpjes hoog in de lucht gestoken)
ditte: ik wil dit (en hij wijst er ook naar)
Amm: An
Oji: Yorick
Oja: Carola
Liewe: Lieve
Pa-pa-paa: papegaai
toeni: Toontje
Nog enkele dagen en we vertrekken op vakantie.
Jeuj, zou je denken. Neen dus. Ik ben aan het stressen. En nog geen klein beetje.
Volledig in overdrive raas ik rond als een kip zonder kop, ruim hier wat op, zwier daar wat weg, haal ginder nog wat overhoop en zoek overal naar vanalles en vind nergens iets terug.
Grotebroer vindt de laatste dagen precies zijn draai niet. Is het de spanning van het aftellen naar ons vertrek? Of het begin van het nieuwe schooljaar en de overstap naar de lagere school? Ligt het aan de warmte? Wie zal het zeggen. Als je vraagt wat er scheelt, zegt hij "niks". Maar hij komt wel opvallend veel en vaak even contact zoeken. Een kus op mijn arm, een aai op mijn rug, een hoofd tegen mijn been. Kon ik maar in zijn hoofdje kijken om te zien wat hij voelt, wat hem bezighoudt. Ik ben wel heel blij dat het thema "doodgaan" even naar de achtergrond is verdwenen, want daar heeft hij de laatste weken heel veel aandacht aan besteed. Geen idee waar de fascinatie zo plots vandaan kwam, maar je eigen kind horen zeggen dat het wel graag wil doodgaan omdat dat leuk is en hij dan naar de hemel kan om te spelen in de wolken, komt hard aan en zorgt zelfs dat mama, die normaal gezien op alles wel een antwoord klaar heeft, met haar mond vol tanden staat en niet beter weet dan heel boos te worden.
Kleinebroer doet er nog eens een schepje bovenop en ondergaat volgens mij fase rood van de peuterpuberteit. Slaan, bijten, roepen, driftbuien, het hele gamma aan supernanny-scènes is hier de revue al gepasseerd. Waar grotebroer zowat het voorbeeldigste en rustigste kind van de hele wereld was, is kleinebroer een ware challenge voor ons geduld en uithoudingsvermogen. Natuurlijk, zoals TB het zegt: "misschien hadden we toen al moeten zien dat grotebroer "anders" was en hebben we nu met kleinebroer een echte typische peuterjongen in huis". Ja, dat kan hij wel zeggen. Maar ik vind het niet leuk. En bovendien héél vermoeiend.
Zijn woordenschat gaat er echter met rasse schreden op vooruit:
ondertussen roept hij eindelijk naar zijn grotebroer: Ama!
Al lijkt het er in de verste verte nog niet op, het is al een begin.
Verder:
ta-to: tractor
po-poe: pompoen
mo-mo: moto
auto zegt hij nu echt heel mooi
koe
pappe: pakken (als ik hem moet oppakken, met de armpjes hoog in de lucht gestoken)
ditte: ik wil dit (en hij wijst er ook naar)
Amm: An
Oji: Yorick
Oja: Carola
Liewe: Lieve
Pa-pa-paa: papegaai
toeni: Toontje
maandag 28 juli 2008
Niet meer dan logisch
Wel, nu moogt ge allemaal zeggen wat ge wilt, maar ik vind dit dus maar de normaalste zaak van de wereld.
En ja, dat gaat geld kosten.
En ja, de begroting heeft al niks op overschot.
En ja, als je van je eigen kind bevalt, heb je die tijd nodig om ook zelf te recupereren en als je adopteert uiteraard niet (dit kan toch enkel een reactie van een man zijn, vinden jullie niet?)
En ja, je weet dat voor je begint te adopteren maar dat wil niet zeggen dat je het daarmee eens moet zijn.
Ik vind dat allemaal maar argumenten om te argumenteren.
Een kind heeft zijn ouders nodig. Vanaf dag één.
En kan een adoptiekind er dan aan doen dat zijn of haar "dag één" pas begint als hij of zij al enkele maanden oud is? Of 2 jaar? Of 5? Is dat dan een reden om maar 6 (en in andere gevallen zelfs maar 4) weken recht te hebben op exclusieve mama- of papa-aandacht? Terwijl een kind geboren in België recht heeft op meer dan het dubbele?
Ik zou juist denken dat net de adoptiekinderen nood hebben aan een veilige en geborgen start in hun nieuwe gezin. Zeker nadat ze in hun tehuizen maar al te vaak het gemis en de warmte van een moeder of vader hebben moeten missen.
Noem mij maar sentimenteel, maar kinderen hebben dezelfde rechten.
Eender waar ze geboren zijn.
En ja, dat gaat geld kosten.
En ja, de begroting heeft al niks op overschot.
En ja, als je van je eigen kind bevalt, heb je die tijd nodig om ook zelf te recupereren en als je adopteert uiteraard niet (dit kan toch enkel een reactie van een man zijn, vinden jullie niet?)
En ja, je weet dat voor je begint te adopteren maar dat wil niet zeggen dat je het daarmee eens moet zijn.
Ik vind dat allemaal maar argumenten om te argumenteren.
Een kind heeft zijn ouders nodig. Vanaf dag één.
En kan een adoptiekind er dan aan doen dat zijn of haar "dag één" pas begint als hij of zij al enkele maanden oud is? Of 2 jaar? Of 5? Is dat dan een reden om maar 6 (en in andere gevallen zelfs maar 4) weken recht te hebben op exclusieve mama- of papa-aandacht? Terwijl een kind geboren in België recht heeft op meer dan het dubbele?
Ik zou juist denken dat net de adoptiekinderen nood hebben aan een veilige en geborgen start in hun nieuwe gezin. Zeker nadat ze in hun tehuizen maar al te vaak het gemis en de warmte van een moeder of vader hebben moeten missen.
Noem mij maar sentimenteel, maar kinderen hebben dezelfde rechten.
Eender waar ze geboren zijn.
Prins en Prinses
Al zolang ik mij kan herinneren, noemt grotebroer mij zijn "prinses" en is hij mijn "prins". Hoe dat zo gekomen is, kan ik mij niet meer herinneren, maar ik vind het wel lief en het maakt mijn dag altijd weer goed. Ook ben ik maandenlang de vrouw van zijn dromen geweest, want hij wilde alleen maar met mij trouwen als hij later groot was.
Onderweg naar de markt vorige week hadden we volgend gesprek:
grotebroer: "Mama, jij bent nog altijd mijn liefste prinses"
mama: "Dat is lief hoor, jongen, jij bent nog altijd mijn liefste prins"
grotebroer: "Voor altijd en eeuwig?"
mama: "Ja, voor altijd en eeuwig".
grotebroer: "Maar ik ga wel niet meer met u trouwen hoor".
Oei? Was de grote liefde voorbij? Was er een nieuwe vlam in zijn leven?
mama: "Oh... Zie je mama dan niet meer graag?"
grotebroer: "Jawehel... maar dat was niet echt hé, mama, dat was maar om te spelen"
We wandelen verder in stilte, tot plots:
grotebroer: "En daarbij, ik ga nooit trouwen. Want dan moet ik kussen en dat vind ik vies".
Voilà, dat is dan ook weer duidelijk.
Onderweg naar de markt vorige week hadden we volgend gesprek:
grotebroer: "Mama, jij bent nog altijd mijn liefste prinses"
mama: "Dat is lief hoor, jongen, jij bent nog altijd mijn liefste prins"
grotebroer: "Voor altijd en eeuwig?"
mama: "Ja, voor altijd en eeuwig".
grotebroer: "Maar ik ga wel niet meer met u trouwen hoor".
Oei? Was de grote liefde voorbij? Was er een nieuwe vlam in zijn leven?
mama: "Oh... Zie je mama dan niet meer graag?"
grotebroer: "Jawehel... maar dat was niet echt hé, mama, dat was maar om te spelen"
We wandelen verder in stilte, tot plots:
grotebroer: "En daarbij, ik ga nooit trouwen. Want dan moet ik kussen en dat vind ik vies".
Voilà, dat is dan ook weer duidelijk.
Crappy Birthday
Ja, ja, u leest het goed, lieve bloglezertjes.
CRAPPY birthday, ik zal het nog eens in grote letters zetten, want hij was dus allesbehalve "happy", mijn birthday.
't Is dat ik hem zo graag zie, dat ik het hem, twee dagen later, wel kan vergeven.
Maar laat het voor eens en voor altijd duidelijk zijn: jarig zijn, dat is niks meer voor mij.
Vanaf nu ben ik 35.
Voor altijd.
CRAPPY birthday, ik zal het nog eens in grote letters zetten, want hij was dus allesbehalve "happy", mijn birthday.
't Is dat ik hem zo graag zie, dat ik het hem, twee dagen later, wel kan vergeven.
Maar laat het voor eens en voor altijd duidelijk zijn: jarig zijn, dat is niks meer voor mij.
Vanaf nu ben ik 35.
Voor altijd.
woensdag 23 juli 2008
Waar heb ik dit aan verdiend?
CMI bezorgde mij de verrassing van de dag: een award voor mijn blog!
Mijn beurt nu om er 7 te nomineren, wat niet zo simpel is, want van de vele blogs die ik (bijna dagelijks) lees, zijn er enkele die zelf al meerdere malen genomineerd zijn (en we gunnen anderen toch ook iets, nietwaar?), enkele waarvan ik weet dat ze een hekel hebben aan die blog-award-dinges (zie verder in dit bericht) en enkele die volgens mij zelfs niet weten dat ik ze volg (maar vanaf zo dadelijk dus wel).
Soit, na lang wikken en wegen, is dit mijn top-7 (in willekeurige volgorde, uiteraard):
Sprokkels
Family of Fools
Hersenspinsels
A blog of her own
Autisme - Wat is autisme?
Het Nieuwsblad Online - kapellen
De weergaloze fratsen van ene zapnimf
Een zéér eervolle vermelding gaat naar de disfunctionele huismoeder en Madame Zsazsa.
Zij vallen buiten categorie omdat ze enig zijn in hun soort en een beschermde blogstatus genieten (en ook omdat ik weet dat ze een bloedhekel aan die blog-award-dinges hebben).
zondag 20 juli 2008
Soms, héél soms
zou ik zo graag eens willen verdwijnen.
Gewoon, even weg zijn.
Maar dan zonder dat iemand het merkt.
Zonder dat iemand me mist of zoekt.
Even rust en stilte, terwijl de wereld verder doordraait.
Ergens, in een parallel universum.
Waar ik kan roepen en tieren,
huilen en schreeuwen,
lachen, luisteren, liggen.
Nietsdoen.
Vaak, héél vaak
voel ik mij alsof ik in dat parallel universum zit.
Terwijl ik nog volop in het "hier" ben.
Alsof ik helemaal gek word.
Iedereen roept en tiert,
huilt en schreeuwt,
lacht naar mij, lacht met mij.
Lacht om mij.
Vandaag voel ik mij slecht.
Gewoon, even weg zijn.
Maar dan zonder dat iemand het merkt.
Zonder dat iemand me mist of zoekt.
Even rust en stilte, terwijl de wereld verder doordraait.
Ergens, in een parallel universum.
Waar ik kan roepen en tieren,
huilen en schreeuwen,
lachen, luisteren, liggen.
Nietsdoen.
Vaak, héél vaak
voel ik mij alsof ik in dat parallel universum zit.
Terwijl ik nog volop in het "hier" ben.
Alsof ik helemaal gek word.
Iedereen roept en tiert,
huilt en schreeuwt,
lacht naar mij, lacht met mij.
Lacht om mij.
Vandaag voel ik mij slecht.
vrijdag 18 juli 2008
Woordenboek
kleinebroer zegt:
a-pe: appel
a-po-pie: appelsien
éé-téé-tie: een twee drie
ni-ebbe: (ik wil dat) niet hebben
auw: als iets/hij valt, als hij slaat *roloog*
éte: eten (als hij nog maar denkt dat er voor hem iets te eten valt)
toe: als iets open staat, moet ik het voor hem dichtdoen
oppa: hopla
pi: Frits (de poes)
poe: poes
ham: boterham
a-to: auto
maar de naam van grotebroer zegt hij nog altijd niet...
a-pe: appel
a-po-pie: appelsien
éé-téé-tie: een twee drie
ni-ebbe: (ik wil dat) niet hebben
auw: als iets/hij valt, als hij slaat *roloog*
éte: eten (als hij nog maar denkt dat er voor hem iets te eten valt)
toe: als iets open staat, moet ik het voor hem dichtdoen
oppa: hopla
pi: Frits (de poes)
poe: poes
ham: boterham
a-to: auto
maar de naam van grotebroer zegt hij nog altijd niet...
Abonneren op:
Posts (Atom)
