CBFA attest

Het eerste deel van de verzekeringsmodules zit erop *oef*

Voor levensverzekeringen behaalde ik 79%.
Voor ongevallenverzekeringen behaalde ik 76%.

Het kostte me veel tijd, nog meer slaap en massa's stress.

Het zorgde ervoor dat mijn huishouden de afgelopen weken nog puinhopiger werd dan het al was.

Het bracht grotebroer helemaal van de kaart, waardoor hij op school meerdere keren blokkades kreeg en helemaal de kluts kwijt was.

Het maakte kleinebroer nog opstandiger en peuterpuberiger en bracht ons tot op de grenzen van de wanhoop.

't Is dat het de toekomst voor ons allemaal wat comfortabeler maakt, want anders...

CBFA-attest

Herinneren jullie je deze ellende nog?

Dit jaar hang ik er weer aan voor enkele weken cursussen.

Ditmaal voor het behalen van het CBFA attest verzekeringstussenpersoon.

Reeds achter de rug:
Wet op de landverzekeringsovereenkomst : 67 %
Burgerlijke aansprakelijkheid: 87%

Nu bezig:
levensverzekeringen (test morgenvroeg en ik kom er maar niet toe om te studeren)

Nog in het vooruitzicht:
ongevallenverzekeringen
autoverzekering
brandverzekering

In totaal bijna 6 weken cursus, 4 in het voorjaar, 2 in het najaar.

Crappy Birthday

Ja, ja, u leest het goed, lieve bloglezertjes.

CRAPPY birthday, ik zal het nog eens in grote letters zetten, want hij was dus allesbehalve "happy", mijn birthday.

't Is dat ik hem zo graag zie, dat ik het hem, twee dagen later, wel kan vergeven.

Maar laat het voor eens en voor altijd duidelijk zijn: jarig zijn, dat is niks meer voor mij.

Vanaf nu ben ik 35.

Voor altijd.

Soms, héél soms

zou ik zo graag eens willen verdwijnen.

Gewoon, even weg zijn.
Maar dan zonder dat iemand het merkt.
Zonder dat iemand me mist of zoekt.

Even rust en stilte, terwijl de wereld verder doordraait.
Ergens, in een parallel universum.

Waar ik kan roepen en tieren,
huilen en schreeuwen,
lachen, luisteren, liggen.
Nietsdoen.

Vaak, héél vaak
voel ik mij alsof ik in dat parallel universum zit.
Terwijl ik nog volop in het "hier" ben.
Alsof ik helemaal gek word.
Iedereen roept en tiert,
huilt en schreeuwt,
lacht naar mij, lacht met mij.
Lacht om mij.

Vandaag voel ik mij slecht.

CBFA-attest

Mijn herkansingsexamen bij Febelfin voor het behalen van het CBFA-attest heb ik achter de rug.

Na drie weken extra hard zwoegen en zweten op de twee gebuisde modules, zat ik deze ochtend alweer op de trein richting Brussel.

Om 9u40 aan het examen begonnen, om 9u50 stond ik alweer buiten. Mét grote smile op mijn gezicht, of wat hadden jullie allemaal gedacht :-)

Module 3 - Betalingsverkeer en spaarproducten
vorige keer behaald: 58%
deze keer behaald: 90%

Module 4 - De beleggingsproducten en beleggingsadvies
vorige keer behaald: 55%
deze keer behaald: 95%

Ik loop al heel de dag op wolkjes, woehoew!!!

CBFA-attest

Vandaag was het D-day: het examen bij Febelfin voor het behalen van het CBFA-attest.

5 modules van telkens 20 vragen met een vereist minimum van 60% per module.

Het goede nieuws:

Module 1 - Basisbeginselen van het bank- en financiewezen
geslaagd met 65%

Module 2 - Compliance
geslaagd met 88%

Module 5 - Hypothecaire- en consumentenkredieten
geslaagd met 83%

Het slechte nieuws:
Module 3 (Betalingsverkeer en spaarproducten) en Module 4 (De beleggingsproducten en beleggingsadvies) nipt gebuisd (58% en 55%)

Binnenkort herkansing, de stress is dus nog niet voorbij *zucht*

CBFA-attest

Toch niet zo stupid after all:

Deel 1 van mijn cursusellende is achter de rug, met als zenuwslopende apotheose vandaag: het examen.

Resultaat: 93,5 %

Ik ben toch wel een beetje trots op mezelf, eigenlijk, feitelijk.

Volgende D-day is 26 mei, dag van het alom gevreesde examen bij Febelfin.

Jane Goodall

Dankzij een berichtje van kristien ga ik binnenkort naar een lezing van deze héle straffe madam.

Jane Goodall is een wereldberoemde primatologe die reeds tientallen jaren van haar leven wijdde aan het bestuderen van chimpansees. In 1977 richtte zij het "Jane Goodall Instituut" op. Het hele jaar door reist zij de wereld rond om lezingen te geven over de mensapen en ze heeft meerdere onderscheidingen op haar naam staan.

Op 29 mei dus in Antwerpen, ik kijk er naar uit om deze sterke vrouw te ontmoeten!

Gezocht

wandrek van Ikea
type BENNO
in de allerlichtste kleur (berk)

Iemand???

Tegen betaling, uiteraard!

reacties graag via le-passe-vite@hotmail.com

CBFA-attest

Binnenkort moet ik verplicht deelnemen aan dit examen.

Om mij grondig voor te bereiden (en dus niet af te gaan als een gieter), heb ik mij ingeschreven voor de voorbereidende cursussen. In totaal 18 dagen theorie over betalingsmiddelen, beleggen, kredieten en de organisatie van het bank- en financiewezen in België.

Na 3 dagen weet ik helaas weer wat mij indertijd deed kiezen voor Moderne Talen - Dactylo en niet Moderne Talen - Economie. Het is dat ik het loketwerk zo graag doe en de toekomstperspectieven veelbelovend zijn, want anders was ik al lang gillend gaan lopen.

Money Money Money

Op dagen dat je het niet kan gebruiken en liefst op momenten dat je het niet (meer) verwacht, is daar het geldmonster om je humeur helemaal om zeep te helpen en de centen die de belastingen dit jaar héél gul terugbetaalde, vlug terug af te pakken.

Merci, geldwolven van Luminus, voor mijn jaarafrekening van 883 euro, liefst te betalen voor 31 maart 2008 (daziedevanier *héledikkevetteroloog*).

Vrouwendag

Ok, het is vrouwendag. En ok, vrouw-zijn mag wel eens uitgebreid gevierd worden, dus waarom niet vandaag, zou men zo denken.

Wel, ik vind dat er niet veel te vieren is, eigenlijk feitelijk.

Hoeveel vrouwen zijn er niet die in mensonwaardige omstandigheden gedwongen worden hun lichaam te verkopen in ruil voor een aalmoes die amper volstaat om 1 hongerige mond te voeden, laat staan de 10-koppige familie duizenden kilometer verder?
Hoeveel vrouwen zijn er niet die voor de buitenwereld perfect gelukkig zijn, maar in de zomer altijd lange mouwen dragen of rolkraagtruien om toch maar die blauwe plekken of wurgstrepen te verbergen van hun oh-zo-lieve man die toch maar alleen even een slecht moment had en het zo allemaal niet bedoelde?
Hoeveel vrouwen worden er niet gedood, verkracht of mishandeld gewoon omdat ze vrouw zijn?

En ja, de situatie van vrouwen is de afgelopen decennia alsmaar verbeterd. We hebben stemrecht, mogen onderwijs volgen, kiezen zelf wanneer we zwanger willen worden en ga zo maar verder. Misschien is dat dan wel hetgeen we moeten vieren op deze vrouwendag.

Want als het echt gaat over de positie van de vrouw in de wereld, vind ik dat er toch nog heel wat meer werk aan de winkel is.

PMS

PMS is:

300 Hongaarse Forint (1,20 euro) bestellen in plaats van 300 euro omgewisseld in Hongaarse Forint. En 2 dagen later dezelfde fout maken met een bestelling Zwiterse Frank. En nog een week later met een bestelling Britse Pond. En je dan afvragen of het misschien aan je slaapgebrek kan liggen.

Als ik

Ik zie ons daar nog zitten, vele jaren geleden.

Onze mannen aan den toog, pintendrinkend en filosoferend over de voetbal, de voetbal en uiteraard ook de voetbal. Zij en ik aan een tafel, in een rustiger hoekje van het stamcafé. Vooral het item "kinderen" kwam vaak en meestal als enige aan bod. Want we wilden kinderen. Liefst meer dan 1. En natuurlijk ook "natuurlijk". Want heel dat gedoe met IVF en hormonen, het was toch overdreven, niet? We waren hard voor vrouwen die een kind wilden ten koste van alles. Als de natuur je geen kind gaf, zou daar wel zeker een reden voor zijn. Wij zouden ons nooit ofte nimmer zo ver laten gaan en ons gewoon neerleggen bij de wetten van de natuur.

Als ik toen had geweten wat ik nu wist, ik zou wel heel wat minder hoog van de toren geblazen hebben toen. En mijn vriendin ook. Allebei gezegend met 2 schatten van kinderen ondertussen, maar ik bespaar u een oplijsting van alle onderzoeken en ingrepen die er aan vooraf zijn gegaan.

Ik heb er de afgelopen weken vaak aan gedacht: hoe simpel lijken zaken soms vanop een afstand. En hoe ingewikkeld als je er plots met je neus op wordt gedrukt.

Ik was ook diegene die altijd het hardste riep dat het toch belachelijk was dat ze tegenwoordig op alle kinderen een labeltje willen plakken. ADHD, ASS, NLD, Hoogsensitief, Hoogbegaafd. Een kind moest gewoon een kind blijven, met al zijn bijzonderheden.

Vandaag zat het laatste evaluatieverslag van het UCKJA in de brievenbus.

Zoals ik al zei: het wordt pas ingewikkeld als je het zwart op wit ziet staan en het over je bloedeigen kind gaat.

Terug naar school

Iemand een idee waar ik mij kan bijscholen in volgende disciplines?

geduld
zelfvertrouwen
relativeringszin
doorzettingsvermogen

't Is dringend, by the way.

Héél dringend.

PMS

PMS is:

Op weg naar het werk, net bij het oprijden van de autosnelweg, vaststellen dat grotebroer nog in de auto zit, terwijl je hem eigenlijk bij een vriendje moest afzetten omdat het een schoolvrije dag is.

PMS

Het fijne weekblad Humo verraste deze week niet alleen met een gratis ejaculatievertragend condoom, maar ook met een uitgebreid artikel over “ploetermoeders”. Pijnlijk herkenbaar, al troost ik mij vanaf nu bij elke huiselijke crisis met de gedachte dat zelfs Axelle Red de draad soms kwijtraakt in het kluwen van huishouden, opvoeding en carrière.

Naar aanleiding hiervan start ik in ieder geval met een nieuwe rubriek:

PMS (PloeterMoeders Straffe Stoten en Stommiteiten)
Uw inzendingen zijn van harte welkom op le-passe-vite@hotmail.com

Geld maakt niet gelukkig

Wie dat nog durft te beweren, wring ik eigenhandig de nek om.

Waar men gaat langs Vlaamsche wegen

Met de hulp van dit routeprogramma heb ik België al ontelbare keren doorkruist. Elke keer weer ben ik apetrots op mezelf dat ik, als vrouw, erin slaag om zonder GPS en enkel met de afgedrukte routebeschrijving en overzichtskaartjes mijn weg te vinden.

Zo ook gisteren.

Gepakt en gezakt vertrok ik met drie kinderen naar de Kastanjelaan in X. Bij aankomst verkondigde ik trots dat ik toch wel dé beste autorijdende-en-tegelijkertijd-kaartlezende mama van de hele wereld was. Vijf minuten later zong ik echter héél wat toontjes lager.

Huisnummer 1 was nergens te vinden. En het enige witte huis in de straat bleek nummer 9 te hebben. Een vriendelijke buurtbewoner wist mij te vertellen dat ik wel in de Kastanjelaan was toegekomen, maar dan wel in Y. Tot daar de betrouwbaarheid van routenet dus.

Tien minuten en 5 kilometer later stond ik waar ik eigenlijk had moeten zijn. En maakte ik mij de bedenking dat een GPS toch niet zo duur meer is tegenwoordig.

Schone schijn

Ik heb geen geduld. Ik roep voor het minste. Ik haat het als ik 's nachts uit mijn bed moet omdat er een tut moet opgeraapt worden of een kind op het toilet moet gezet worden of omdat er spoken of wolven uit de kamer moeten gejaagd worden. Ik ben slechtgezind als ik de ochtend daaropvolgend om 5u30 uit mijn bed moet omdat kleinebroer nu eenmaal geen lange slaper is. Ik vloek binnenin (en helaas ook soms luidop) als iedereen gepakt en gezakt klaarstaat om te vertrekken en blijkt dat er nog een vieze luier moet verschoond worden. Of als grotebroer nog altijd zijn schoenen niet aanheeft zoals ik gevraagd had. Of als ik in de auto vaststel dat ik alles van iedereen bij heb, behalve mijn eigen lunchbox. Ik ben onredelijk tegen TB. Niet gewoon onredelijk. Neen, ik denk dat ik ondertussen het meest onredelijke kreng ter wereld ben geworden, want ik kan niks meer verdragen. Zelfs een aanraking op het verkeerde moment doet mij ontploffen. Ik ben op. Doodop. Huilen is toegeven, dus bijt ik door, elke keer weer. Maar het wordt steeds moeilijker om te doen alsof. Want geloof me maar, volgens mij kost dat eigenlijk meer energie dan wanneer je gewoon maar zou kunnen toegeven aan dat allesomvattend leeg gevoel van de uitgebluste en opgebrande vrouw.