Dat is saai

Eindelijk ben ik erachter gekomen dat grotebroer met "dat is saai" of "ik vind dat saai" wil zeggen dat hij er bang voor is, dat hij niet weet waar hij zich aan kan verwachten, dat het hem afschrikt en daarom kiest om zijn verdedigingsmechanisme in gang te zetten. En omdat hij zijn angst niet kan verwoorden, gebruikt hij een zinnetje dat hij waarschijnlijk ooit eens heeft opgepikt van iemand in een situatie die voor die persooon saai was.

Het grootste gevaar

zien we niet komen!

Omdat ik hoop dat alle treinbestuurders, en vooral mijn TB, dit nooit hoeven mee te maken:

Een dagje uit met Thomas - editie 2009

Het is zover: je kan reserveren voor "een dagje uit met Thomas - editie 2009"!

Wij hebben onze kaartjes al besteld, voor zaterdag 24 oktober 2009.

Een dagje uit met Thomas - editie 2009

De Zuid Limburgse Stoomtrein Maatschappij organiseert ook dit jaar weer:

EEN DAGJE UIT MET THOMAS
(klik op evenementen - daarna in de lijst links op "een dagje uit met Thomas")

De data staan nog niet 100% vast, maar op de site spreekt men van 24 en 25 oktober (en 23 oktober onder voorbehoud).

Kaartjes bestellen kan waarschijnlijk vanaf april 2009.

Hou de site goed in de gaten of schrijf je in op de nieuwsbrief!

Ook nog trots

op grotebroer, want sinds woensdag kan hij fietsen zonder zijwieltjes!!!

We hadden het eigenlijk kunnen weten, dat hij zelf zijn "moment de gloire" zou gekozen hebben. Stappen deed hij ook pas toen hij bijna 18 maanden was, van de ene dag op de andere. Rechtgestaan, beginnen stappen en nooit meer gestopt :-)

Idem dus met het fietsen: twee keer heen en weer in de straat gefietst met papa die hem vasthield door middel van een sjaal (onder zijn armen gebonden). De derde keer hield papa enkel nog het uiteinde vast en de vierde keer fietste hij alleen.

En nu gaat hij er als een speer vandoor, het lijkt wel of hij nooit anders gedaan heeft.

Hier hangt hij nog aan de sjaal:


En hier kan hij het al helemaal alleen:

Verander je leven,

Tussenstand van mijn kyalin-project:

De protëinesupplementen vallen mee, sommige zijn niet te vreten, anderen best wel lekker. Ik heb ondertussen via-via nog een pakket met verschillende Nutripharm producten op de kop getikt, dus ik kan eindeloos variëren.

Voorkeuren zijn momenteel de puree met gevogelte, de champignon- en kippevelouté, de vanillepudding en de poire Belle Hélène. De ontbijtrepen zijn allemaal even lekker en ideaal als ontbijt 's morgens: vlug meegenomen in de handtas en opgegeten terwijl ik op het werk mijn mails check.

De eerste dagen snakte ik naar eten, een hele dag door. Alles en iedereen die ik tegenkwam, veranderde in een heerlijk bord spaghetti carbonara of een portie friet met stoofvleessaus en mayonnaise. Ik stilde mijn goesting met sla en komkommer en wokte 's avonds de meest waanzinnige groentencombinaties door elkaar, alles om maar niet te moeten toegeven aan die onweerstaanbare drang naar de verboden vruchten.

Maar het resultaat is er dus.

-3,3 kg op 7 dagen

Ik ben heel trots op mezelf :-)

Stoomfestival 2009

meer info HIER

Verander je leven,

begin bij jezelf.

Of zoiets toch.

Het is een feit dat ik mij al lang niet goed voel.
Poor, stupid and ugly, ik heb het er al eens over gehad.

Soms heb je dan een extra duw nodig om je leven terug bij elkaar te rapen.
Om terug te vechten en te laten zien dat je het wél kan.
Dat je wél iets waard bent.

In mijn geval is dat de vaststelling dat ik, sinds de komst van de kinderen, amper een twintigtal foto's heb waar ik samen met hen opsta, en dit op een totaal van meerdere duizenden foto's.
Omdat ik er altijd wel voor zorg dat ik de foto's trek.
Of altijd verdwijn op de momenten dat er foto's worden getrokken.

En de opmerking van grotebroer, de-waarheid-uit-de-kindermond-komende, dat ik toch wel een dikke buik heb en of daar dan misschien weer een babietje in zit?

Niet te vergeten de verschrikkelijke vernederingen telkens ik een nieuwe garderobe nodig had.

Of gewoon het gevoel dat de "ik" die in dit lijf zit, niet overeenkomt bij het beeld dat dit lijf oproept als je het ziet.

Soit, ik ben te dik, te lelijk, en ik ben het beu!

Duhus, start ik donderdag aan een nieuw leven.

Voor- en tegenstanders genoeg, ik heb mij in ieder geval genoeg geïnformeerd en laat mij ook begeleiden, dus kom maar op met jullie commentaren, ze kunnen mij niet deren.

Ik ga ervoor!!!

Donderdag start ik met het Kyalin proteïnedieet en mijn eerste streefdoel is een gewicht dat maar uit twee cijfers bestaat in plaats van drie.

371 km

371 km

Dat is, althans volgens Google Maps, de afstand tussen Antwerpen en Londen.

Een wereld van verschil, dacht ik toch zo.

Er ligt een zee tussen.

Ginder spreken ze Engels.

En frietjes heten daar "chips", de cultuurbarbaren.

Waarom het allernieuwste prestigeproject in Antwerpen dan persé de "Londen Tower" moet genoemd worden, is mij een raadsel.

Ja, ok, het project is toevallig gelegen aan de "Londen"straat in Antwerpen. Hoe origineel kan je dan zijn, als architect *roloog*

Noem het dan "Antwerp Tower", of "North Tower", of "Rubens Building", voor mijn part zelfs "Lange Wapper"!

Maar blijf toch vooral je Antwerpse eigenheid trouw, in plaats van de zoveelste ver-engels-ing van een project waar wij als Antwerpenaar fier op zouden moeten zijn!

Tom Barman en de MIA's

Wil iedereen nu eens stoppen met op de kap van Tom Barman te zitten?

Ok, dat hij rookte tijdens de uitreiking van de MIA's, live uitgezonden op de openbare omroep, was geen goed voorbeeld. Foei Tommeke en dakketnooitmeerzie!

Maar dat iedereen nu schande spreekt over het feit dat hij overduidelijk zijn teleurstelling en verontwaardiging liet blijken omdat Milow de prijzen voor zijn neuzen wegkaapte, dat is er toch wel over hé.

Komaan, er is toch geen mens die kan beweren dat die eendagsvlieg al zoveel meer en/of beter gepresteerd heeft dan Deus de voorbije jaren?

Hoe is het trouwens mogelijk dat een cover van 50 Cent, in een verschrikkelijk ambetante en op de zenuwen werkende versie, wordt uitgeroepen tot beste Belgische song van 2008? Wie kan mij daar een zinnige uitleg voor geven?

Neen, den Tom heeft overschot van gelijk.

Milow sucks!

De show was saai.

En Deus is dus nu officieel de meest ondergewaardeerde Belgische groep.

Dat verdient pas een MIA, godverdomme!

Beste Mijnheer Verschueren,

Ge hebt in het verleden al vaak dingen gezegd waar mijn haren van omhoog kwamen, maar nu kan ik u voor één keer alvast volmondig gelijk geven:

"Sjieken is mottig en vuil"

Het was precies een bende koeien op tv, gewoon walgelijk!

De wereld is om zeep

"De wereld is om zeep, er gebeuren rare dingen rondom mij
Helemaal om zeep en het laatste oordeel kan niet ver meer zijn"

Hoe luchtig dit liedje van Urbanus ook was, in tijden van onbegrijpelijk en onbevattelijk nieuws is het altijd het eerste wat in mij opkomt.

Is de wereld echt om zeep? Neen, niet echt.

Maar hij bleef wel even stilstaan vandaag...

Nu heb ik altijd wel veel praat, hier heb ik echter geen woorden voor.

Alleen maar tranen.

Oneindig veel tranen...

In memoriam

Sam Khaldi
05-03-1959 - 10-01-2009

Sam was de oprichter en bezieler van keukengeheim, auteur van kookboeken, organisator van kookworkshops, cateraar en nog zoveel meer. Veel minder gekend dan Piet Huysentruyt, maar volgens mij veel eerlijker en jovialer, een man vol passie voor zijn vak en de kunst om dat vak - en vooral zijn passie - door te geven aan de mensen rondom hem.

Sam, ze hebben een aanwinst gedaan met u in de hemel, ze gaan in ieder geval nog nooit zo'n lekkere rijstpap hebben gegeten als nu.

Het ga je goed daarboven xxx

Blogs Awards '08

Volgens mij weet ze het zelf nog niet (of is ze zo bescheiden van er niet mee op te scheppen), maar onbegrijpelijke is genomineerd met haar blog voor de Blogs Awards '08 in de categorie "Maatschappij".

Een warme oproep dus om massaal op haar te stemmen HIER!

Stemmen kan tot zondag 25 januari 2009!

Ik ben toch een vod, ja

Gisterenavond voor het eerst sinds lange tijd nog eens op stap geweest zonder man of kinderen, pfieuw, dat heeft deugd gedaan zeg!

Na een korte tussenstop in Mechelen belandden we in Leuven, alwaar een "lieve" forumvriendin haar 35ste verjaardag vierde.

Met optreden van een wreed tof groepke, ongelooflijk knappe andere forumvriendinnen, drank en hapjes, een aangrijpende speech, een toast aan een dierbare en veel ambiance.

Alleen jammer dat ik ook nu weer niet bij iedere forumnaam een gezicht kan plakken. Mezelf in de groep gooien is écht mijn ding niet en het feit dat iedereen zo slank en mooi en hip en vlot was, gaf mij al helemaal het gevoel dat ik er maar bij hing voor spek en bonen.

Goed voornemen voor 2009 dus:
- MEER zelfvertrouwen kweken
- mezelf WEL mooi vinden
- geloven dat ik WEL iets waard ben

Met dank aan mijn co-pilote, ik was uiteindelijk om kwart voor 3 thuis, mét aangevroren ruiten :-)

Ik word gek

Als er nu nog iemand die ik ken (al is het maar van op het internet of familie van het zevende knoopsgat) zwanger wordt, stort ik in. Wat ik mankeer, weet ik niet, maar ik wil nog een kindje. En toch ook weer niet. En dan weer wel. En nu weer niet.

Gek, gek, gek, word ik ervan, aaaaaaaaaaaarrrrrrrrrrrrrrggggggggggggggghhhhhhhhhhhh!!!

Sorry Geert,

ik vond je dit jaar niet grappig. Ik weet niet wat het was, maar je werkte mij danig op de zenuwen gisterenavond. Zodanig zelfs dat ik van pure ellende toch maar achter de pc ben gaan zitten om de familiefoto's van 2008 te organiseren, en dat wil al wat zeggen (Ik dacht eerst nog te strijken, maar dat vond ik er toch een beetje over, zo vervelend was je nog net niet).

Jouw uitsmijter daarentegen was wél om te lachen!

Het komt allemaal wel goed

Sinds vandaag ben ik er heel wat geruster in: de wereld zal zo snel nog niet om zeep gaan. Getuige daarvan de ongelooflijke discipline van zowel auto- als vrachtwagenbestuurders deze ochtend op de Ring rond Antwerpen, zo ergens tussen 8 en half negen. Allemaal netjes achter elkaar, tegen 90km/u (omwille van het smogalarm, remember?). Geen laagvliegers, straaljagers, gesjeesde Hollanders of opgefokte Johnny-bakken die je voorbijscheuren nog voor je ze gezien hebt. Neen, het was mooi om te zien. En het was vooral schoon om zo het nieuwe werkjaar in te zetten.

Of zouden ze allemaal nog zo zat zijn geweest van de festiviteiten gisteren?

Oudejaarsmenu

Op speciaal verzoek van grotebroer:

Nieuwjaarsbrief

Grotebroer zong:

't oude jaar is weer voorbij
ik sta hier met mijn nieuwjaarsbriefje.
luister dus maar heel goed naar
de boodschap van je hartediefje:
veel geluk in 't nieuwe jaar,
een bloempje hier, een kusje daar.
't zonnetje schijnt nu elke dag,
je krijgt mijn aller aller liefste lach.

Mama las voor kleinebroer:

Piepeloe, piepeloe,
doe nu eens je oogjes toe.
Kusje hier en kusje daar
voor het nieuwe jaar!