Posts tonen met het label Schone liekes. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Schone liekes. Alle posts tonen

zaterdag 22 augustus 2009

Pulp Fiction

Oh man, dees is echt een bangelijk lieke!

vrijdag 10 april 2009

Watje

Ik ben een watje.

Een sentimentele trien.

Ik kan ze niet tegenhouden, ze (de tranen) komen vanzelf.
En liefst op de meest onmogelijke momenten.

Ik huil om een liedje, een lach, een gezicht.

Triestige passages in een film kom ik niet droog door en de ellende van het nieuws bezorgt mij altijd een krop in de keel.

Ik ben ook een onvervalst romantica.

Jarenlang heb ik gedroomd van mijn eigenste sprookje: de prins op het witte paard, het sprookjeshuwelijk met een prachtig wit kleed, bloemenmeisjes, een huwelijkstaart met 5 verdiepen, een onvergetelijk feest en een leven dat nog lang en gelukkig zou duren.

Ondertussen ben ik vele jaren wijzer en het aantal scheidingen en breuken in onze vriendenkring hebben mij op dat gebied flink ontnuchterd.

En toch begint het soms te kriebelen. Dan hoor ik plots een liedje en denk ik "hé, dat moet er zeker bij zijn als ik ooit trouw".

Zoals dit:


of dit:


of dit:


En zo zit ik hier al heel de avond mijn kostbare tijd te verdoen.

Op zoek naar sentimentele liedjes, terwijl ik eigenlijk zoveel andere dingen had kunnen doen.

Ik ben een watje.

dinsdag 2 december 2008

Petit Papa Noël

Ja, sorry, maar deze wil ik jullie ook niet onthouden.

Zeemzoeterig, kitsch all-over, maar het is wel hét favoriete slaapliedje van kleinebroer op dit ogenblik. Om maar te zeggen dat klassiekers het altijd goed blijven doen.

En ik mijmer weg, naar de tijd toen ik zelf nog kind was. Op logement bij mijn lievelingstante, met een grote tas zelfgemaakte warme chocomelk, net uit bad en lekker weggedoken in een veel te grote badjas. Veel te laat mogen opblijven om toch maar de kerstman te kunnen horen of zien, een kerstboom vol engelenhaar en met échte kaarsen (I know, dat daar geen ongelukken gebeurd zijn, is een mirakel). Bergen cadeautjes en veel te veel snoep.

Ik word gelukkig als ik dit hoor en nog veel gelukkiger als ik zie hoe nu ook mijn kinderen hun eigen herinneringen zullen hebben aan dit liedje.

Niet te vlug wegklikken, de meesten gaan pas vanaf seconde 35 het liedje herkennen.

Slaap, kindje, slaap

Dit vind ik toch een verontrustend artikel, eerlijk gezegd.

Ten huize BB is net het omgekeerde waar. Zingen is hier een manier om plezier te maken, maar ook om tot rust te komen voor het slapengaan.

Er is niets mooier dan kleinebroer die niet wil gaan slapen voor hij "wiege, wiege" mag doen met mama (en sinds kort ook met papa, ik heb hem eindelijk bekeerd gekregen).

Of grotebroer die zijn kleinebroer in slaap zingt en hem ondertussen knuffelt, dat is iets waar ik helemaal week van word.

En laat het duidelijk zijn: wij zingen wél echte liedjes. Van Kortjakje en kabouter-pinnemuts-op-zijn-paddestoel, van akke-akke-tuut-tuut en de twee beren, van slaap-kindje-slaap en au-clair-de-la-lune.

Ook eens proberen? Veel plezier!

zaterdag 24 mei 2008

Eurovision Song Contest 2008

Vergeet Nana Mouskouri en France Gall, na vanavond kent iedereen alleen nog maar Sébastien Tellier als de beste Franse inzending ooit!

God, wat hoop ik dat dit nummer wint vanavond (al is het maar om die chauvinistische-aan-elkaar-puntengevende-Oostbloklanden een hak te zetten).

zondag 27 april 2008

American Boy

Gisteren met open vensters en de radio keihard rondgereden: zalig zonnetje, zonnebrilletje op en maar lekker hard meebrullen!

donderdag 17 april 2008

Buona Sera

Wat een verrassing deze ochtend in de GPVDVOS!

Grotebroer vond het een heel grappig liedje en zat op de achterbank al springend en swingend kleinebroer te entertainen.

En ik, ik zat weg te dromen... over Napels en Italië, knappe bruingebrande mannen, serenades aan het balkon en strandwandelingen bij zonsondergang...

Sissy dat ik ben *roloog*

woensdag 26 maart 2008

Arm, dom en lelijk

Soms hoor je een liedje en denk je: tiens, dat is precies voor mij geschreven.

Soms is dat een happy liedje.
Zo eentje waar je vrolijk van wordt.
Zo eentje waarbij je het gevoel krijgt dat je de hele wereld aan kan.

Soms is dat een zielig liedje.
Zo eentje waar je toch al triestig gemoed nog zwaarder van wordt.
Zo eentje dat je alleen-op-wereld-gevoel alleen maar versterkt.

Dit is mijn zielig liedje nu.

maandag 17 maart 2008

Rock Rally

Deze jonge gasten (en "jong" is hier wel het sleutelwoord) wonnen overtuigend de finale van Humo's Rock Rally 2008.

Not my cup of tea, maar de traditie van HRR in gedachte denk ik dat we nog wel van deze straffe mannen zullen horen.

Hun CD komt trouwens uit op 4 april en aan hun agenda te zien, zullen ze de komende zomer menig festivalpodium onveilig maken.

Het is ze gegund, jong Belgisch talent moet gekoesterd worden!

donderdag 21 februari 2008

Kuikens en kikkers

Dankzij een tip van deze mama beleeft kleinebroer hilarisch veel plezier bij dit liedje:



Grotebroer is dan weer helemaal in de ban van dit enerverend deuntje:

I love Lenny!

Echt, als er 1 zanger is die mij kan krijgen, is het toch wel Lenny Kravitz *zucht*

woensdag 30 januari 2008

Uit de bol

Deze ochtend in de auto helemaal uit de bol gegaan dankzij dit nummer:



Als ik zo rond mij heen kijk, 's morgens in de file, zie ik soms wel eens mensen die op dat ogenblik naar hetzelfde nummer luisteren. Althans, dat valt toch af te leiden uit hun bewegingen en mimiek die synchroon lopen met de mijne. Even vaak zie je alleen maar zure en gefrustreerde gezichten waar de wanhoop op geschreven staat.

Ik weet het, ik ben ook geen ochtendmens. Zolang de kinderen niet zijn afgezet op crèche of school ben ik één brok zenuwen en gejaagdheid, zeker niet hét toonbeeld van rust en kalmte. Maar vanaf het ogenblik dat ik alleen in de wagen sta aan te schuiven op weg naar de Ring, begin ik mij te ontspannen. Alle zorgen even van de baan, mijn plichten zijn vervuld, ik kan gerust zijn. En dan denk ik alleen nog maar aan de wijze woorden van mijn vader, gesproken tijdens de urenlange oefensessies die uiteindelijk tot mijn rijbewijs zouden leiden: "moktoenidruk want ge zult er ni rapper mee zijn".

Dus maak ik mij niet druk, verre van zelfs! Tijd zat om rustig rond te kijken, een boke te eten, wat mee te neuriën (bij slome nummers) of mee te brullen (bij Daft Punk dus bijvoorbeeld).

Maar wel alleen 's morgens, tijdens de ochtendspits. Want 's avonds heb ik geen tijd. Dan wil ik net als alle andere honderden mama's niet dat mijn kinderen als laatste worden opgehaald en haast ik mij als een bezetene naar huis. Dan zet ik liever Klara op zodat ik kalm blijf terwijl ik mij tussen mastodonten van vrachtwagens wring en zo 2 plaatsjes opschuif in de lange rij op weg naar huis.

donderdag 3 januari 2008

Big girl

Gekregen voor Kerst van TB: de CD van Mika (Life in Cartoon Motion).

"You love it or hate it" is wel het minste wat je van zijn liedjes kan zeggen. Door de ene bejubeld, door de andere afgedaan als totally gay en dus complete foute muziek. Ik behoor al van in het prille begin tot de onvoorwaardelijke fans. Gewoon, omdat ik zo vrolijk word van zijn happy popdeuntjes. En tot nader order is dat volgens mij het enige en vooral het belangrijkste waarvoor popdeuntjes gemaakt zijn: om mensen vrolijk te maken. Nah!

Eerst was er "Grace Kelly", één van de nu al klassiekers onder de meebrulnummers voor in de wagen of onder de douche!

"Relax" was deze zomer het favoriete nummer van grotebroer, die er "wiewax" van maakte.

"Love Today" was een beetje een tegenvaller, maar met zijn "Big Girl" heeft Mika mij voor eens en altijd voor hem gewonnen. Want als ik in de spiegel zie, zie ik zelf ook een "Big Girl". Meestal heb ik daar geen problemen mee. Maar soms, vaak, toch wel. En dan is dit liedje net datgene dat ik nodig heb om mijn gedeukt zelfbeeld wat op te krikken.