Juni = Rozenmaand

Althans volgens "De Druivelaar".

TB is dol op zijn rozen. Niet dat er veel meer dan rozen in onze tuin bloeit momenteel, maar soit. Elke dag maakt hij zijn ronde bij de verschillende struiken, bestrijdt de bladluizen (biologisch, uiteraard!) en snoeit bij waar nodig.

Ik heb een vraag

Heb je een prangende vraag? Zoiets wat je altijd al wilde weten, maar aan niemand durfde te vragen?

Stel ze hier en krijg antwoord van wetenschappers en specialisten van 14 Belgische onderzoeksinstellingen en universiteiten!

Leuk detail: deze wintermama werkt er ook aan mee. Zij antwoordde o.a. op de vraag "hoe kan je het best aan iemand vragen of ze het wilt aanmaken ???" (hier vind je het antwoord).

Eurovision Song Contest 2008

Vergeet Nana Mouskouri en France Gall, na vanavond kent iedereen alleen nog maar Sébastien Tellier als de beste Franse inzending ooit!

God, wat hoop ik dat dit nummer wint vanavond (al is het maar om die chauvinistische-aan-elkaar-puntengevende-Oostbloklanden een hak te zetten).

Ik zie, ik zie, wat jij niet ziet

Deze week mocht ik nog maar eens vaststellen hoe vreemd de wereld wel niet moet zijn voor grotebroer.

Al maanden had ik het plan opgevat om zijn kleerkast te reorganiseren. Wat te klein was, moest eruit. Wat versleten was, moest eruit. Wat eindelijk kon gedragen worden, moest erin. Zomer moest vervangen worden door winter, daarna winter weer door zomer, om dan vast te stellen dat wat vorige zomer te groot was, nu alweer te klein was. Zucht, puf, blaas, het was een werkje dat ik altijd maar weer uitstelde.

Maar nu dus niet meer, ik was het beu en heb er werk van gemaakt. Alles mooi gesorteerd, gerangschikt, netjes gestapeld en geplooid, een plaatje om te zien!

De volgende ochtend maak ik grotebroer wakker, laat hem rustig opstaan en ga ondertussen kleinebroer al halen. Terwijl ik hem verschoon, roep ik naar grotebroer dat hij de kleertjes mag aandoen die ik heb klaargelegd, hij moet alleen maar een proper onderbroekje nemen uit de kast, want dat heb ik nog niet klaargelegd.

Na een tijdje ben ik bijna klaar met kleinebroer en ik vind het toch maar verdacht stil in de kamer van grotebroer. Ik vraag of alles in orde is.

- "Neen, mama, ik vind mijn onderbroekjes niet".
- "Ja zeg, er liggen er wel 20 in de kast, daar kan je toch niet naast zien?!"
- "Neen, mama, ze liggen niet in de schuif hoor, ik zie niks!"

Grotebroer wordt boos, ik hoor het aan zijn stem.

Als ik in zijn kamer kom, zie ik hem helemaal vertwijfeld staan, beteuterd zelfs. De lade staat open en ik zie, netjes gestapeld, massa's onderbroekjes liggen. Iets in mij zegt om niet boos te worden en dus plaag ik hem maar een beetje: "Zeg, clown, heb je je oogjes niet goed uitgewreven deze morgend? Wat zijn dit dan?" en triomfantelijk haal ik een onderbroekje uit de kast.

En het is dan pas dat ik het begrijp. Bij het zien van de niet-begrijpende blik van grotebroer. Niet-begrijpend omdat hij het ook niet kan begrijpen. Niet kan begrijpen dat de onderbroekjes, die mama sinds gisteren helemaal anders opplooit en er dus voor grotebroer niet meer uitzien als onderbroekjes maar wel als iets onbekend, eigenlijk toch wel onderbroekjes zijn.

En ik huil. Om mezelf. Omdat ik het nog altijd niet begrijp. Omdat ik hem nog altijd niet begrijp. En ik huil om hem. En om de grote boze wereld die voor hem zo onbegrijpbaar is.

Natuurgeweld

Ten huize BB heeft het de afgelopen week hevig gestormd en gebeefd, vandaar ook de stilte.

Gelukkig met veel minder dramatische gevolgen als in Myanmar of China, laat dat duidelijk zijn! Een mens relativeert op slag zijn eigen ellende en zorgen bij het zien van zoveel menselijk leed.

Waar wij het voorlopig hebben kunnen oplossen met een bezoek aan de huisarts, medicatie en een wapenstilstand, is er voor de slachtoffers in Myanmar en China heel wat meer hulp nodig.

Om uw steentje bij te dragen:

HELP MYANMAR

HELP CHINA

Kleine kindjes, niet alleen kleine zorgen

Bedankt iedereen voor jullie ongeruste mailtjes! Kleinebroer stelt het ondertussen weer helemaal goed. De antibiotica heeft onmiddellijk zijn werk gedaan, want tegen zaterdagavond konden we de eerste tekenen zien van het verkleinen van de aangetaste zone. Tegen zondagavond was de plek nog maar half zo groot, maandag was ook de zwelling helemaal weg en sinds het voorbije weekend is er helemaal niets meer van te zien.

Kleine kindjes, niet alleen kleine zorgen

Kleinebroer kreeg donderdagavond zijn laatste vaccinaties bij Kind en Gezin: polio en meningokokken type C. Meer dan wat koorts de komende dagen moesten we niet verwachten als bijwerking volgens de dokter en gezien we in het verleden ook niet meer dan dat als reactie hadden gezien bij beide kinderen, maakten we ons geen zorgen.

Donderdagnacht zeurde en woelde kleinebroer, zonder koorts te maken. We dachten dat het aan de warmte lag en maakten ons geen zorgen.

Vrijdag had kleinebroer een zeurdag in de crèche. Hij had amper een uurtje geslapen en zijn stoelgang was wat raar van kleur en vorm. Verder had hij wel flink gegeten en leuk gespeeld. We dachten dat het aan de warmte lag en maakten ons geen zorgen.

We rijden rechtstreeks van de crèche naar de winkel om boodschappen te doen en eten onderweg een snelle hap. Aan tafel valt het ons plots op dat zijn rechterarm en -schouder erg dik zijn en we trekken zijn mouw omhoog. We maken ons op slag wél zorgen! Zijn bovenarm en schouder zijn dik en hard en rood opgezwollen, op de plaats waar hij gisteren een spuit gekregen heeft.

Vermits we nog op ziekenbezoek wilden gaan bij bomma en dus al op weg waren naar het ziekenhuis, beslissen we om eerst op spoed te stoppen in de hoop dat een kinderarts even wil kijken wat dit kan zijn.

Na 2 uur wachten wordt kleinebroer onderzocht. De assistente is zenuwachtig, volgens mij heeft ze zoiets nog nooit gezien. Meer dan een half uur wordt kleinebroer aan een minutieuze inspectie onderworpen. Voor zover ik er iets van ken, lijkt ze verdacht veel symptomen van hersenvliesontsteking na te kijken. Hij heeft 38.9° koorts en ik krijg het koud en warm tegelijk ondertussen, wat als dit toch veel ernstiger is dan dat we denken?

Uiteindelijk valt kleinebroer uitgeput op mijn schoot in slaap en wachten we tot de assistente terugkomt met de pediater van wacht. Ook nu weer krijg ik de indruk dat ze dit nog nooit gezien heeft, ze lijkt nogal van haar stuk als ze de arm van kleinebroer ziet. Ze vermoedt dat het een infectie is, die binnengedrongen is via het prikgaatje van de naald. Ze stelt voor om eerst antibiotica te geven om de infectie te bestrijden en pas daarna eventueel een cortisonebehandeling tegen allergie te geven. Ze tekent de aangetaste zone aan op zijn arm zodat we de komende 48u nauwlettend de evolutie kunnen opvolgen. Als de plek zich onrustwekkend verder zou verspreiden, worden we onmiddellijk terug op spoed verwacht voor een antibioticakuur via een baxter.

Om 22u30 zijn we eindelijk thuis. Kleinebroer krijgt zijn welverdiende laatste pap en zijn eerste dosis antibiotica, samen met een suppo tegen de pijn en koorts. Helemaal murw gaan we allemaal slapen.

Na een hele rustige nacht worden we allemaal wakker om 7u.
Geen koorts (36.7°) en de plek is stabiel gebleven, oef.

We maken ons al wat minder zorgen, maar gaan nog bange uren tegemoet.

Daarom hou ik zo van jou

Omdat jij er elke keer weer voor zorgt dat 1+1 terug gelijk is aan 2.

American Boy

Gisteren met open vensters en de radio keihard rondgereden: zalig zonnetje, zonnebrilletje op en maar lekker hard meebrullen!

It's o so quiet...

Als het stil is, weet dan maar zeker dat ze iets aan het mispeuteren zijn!

Het bewijs:

Familieportret

BB en grotebroer, getekend door grotebroer.

Keukengeheim

Binnen de drie uur gratis antwoord op al uw culinaire vragen!

KEUKENGEHEIM

Met alle Chinezen

Ook altijd willen weten hoe jouw voornaam in het Chinees wordt geschreven?









Van boven naar onder: kleinebroer, grotebroer, BB en TB

Het mysterie van

... deze roze stoel ...

Binnenkort meer!

1+1=?

Ik heb geen idee wie het ooit heeft geschreven, maar het is een waarheid als een koe:

Vreugde met z'n tweeën is dieper.
Verdriet met z'n tweeën is draaglijker.

Alleen is, in de wereld van de liefde, 1+1 niet altijd gelijk aan 2, jammer genoeg.

Met/zonder

Enkele weken ben ik nu bezig met grotebroer het verschil aan te leren tussen "met" en "zonder".

Hardnekkig bleef hij de twee verkeerd gebruiken, zodat hij altijd een boterham "metzonder" boter vroeg of een appel "metzonder" schil.

Geen probleem voor een gewoon kind, die maken op een dag de juiste klik. Bij grotebroer zorgt zijn ASS echter voor een afwijkend woordbeeld waardoor hij het begrip gewoon niet vat. Soit, ik bespaar u de uitleg, maar neem het maar van mij aan dat het voor hem gewoon niet te snappen valt. Hij moet het dus gewoon aannemen, nazeggen en vanbuiten leren.

En zo werd het dus een spelletje. Elke keer grotebroer iets "metzonder" vroeg, verbeterde ik hem.

Maar ik gaf de moed niet op, want ik weet dat hij intelligent genoeg is en dat het bij hem gewoon wel lukt, ooit, op een dag.

Zondagochtend ligt grotebroer in ons bed. We soezelen nog wat verder, het is nog te vroeg om op te staan. Het is stil. Plots veert hij recht.

grotebroer: mama, weet je wat ik kan?
BB: neen, jongen, vertel het eens.
grotebroer: een appel... ZONDER schil!

Ik vlieg rond zijn nek en knuffel hem bijna plat! Zo trots ben ik op mijn flinke jongen! Eindelijk heeft hij het dus begrepen. En het is nog niet alles, hij gaat nog verder!

BB: flink zeg. En wat nog?
grotebroer: een citroen zonder schil!
BB: ook knap! En wat nog?
grotebroer: een mandarine zonder schil!

Ik besluit hem te testen:

BB: en wat zeg je dan als je een boterham wil waar geen boter op ligt?
grotebroer: een boterham... metzonder boter

Zucht.
Héle diepe zucht.

Woordbeeld "fruit zonder schil" is dus ok, nu de volgende categorie aanleren.

En naast trots ben ik toch ook weeral verdrietig.
Waarom moet het allemaal zo moeilijk gaan voor hem?

CBFA-attest

Toch niet zo stupid after all:

Deel 1 van mijn cursusellende is achter de rug, met als zenuwslopende apotheose vandaag: het examen.

Resultaat: 93,5 %

Ik ben toch wel een beetje trots op mezelf, eigenlijk, feitelijk.

Volgende D-day is 26 mei, dag van het alom gevreesde examen bij Febelfin.

Stoomfestival 2008

meer info hier

Lasagna di mamma!

Voor een ovenschotel van 23 x 17 cm

2 sjalotjes
1 teen knoflook
150g gekookte ham in blokjes
150g erwtjes (diepvries)
500g kalfsgehakt
500ml tomatenpuree
12 voorgekookte lasagnevellen
geraspte kaas
boter
peper en zout

voor de béchamelsaus:
50g boter
50g bloem
500ml melk
geraspte muskaatnoot

- pel de sjalotjes en snipper ze fijn
- pel de knoflookteen en hak hem fijn
- bereid de diepvrieserwtjes zoals op de verpakking beschreven staat
- laat een klontje boter smelten in een koekenpan
- voeg de sjalotjes toe en fruit ze 3 minuten
- voeg knoflook, kalfsgehakt en de hamblokjes toe en bak het geheel 8 minuten
- breng op smaak met royaal peper en zout
- voeg de erwtjes toe, laat rustig verder sudderen
- maak de béchamelsaus
- verwarm de oven voor op 200°
- voeg de tomatenpuree bij het vleesmengsel en roer goed om
- beboter een ovenschotel
- maak laagjes van achtereenvolgens lasagnevellen, vleesmengsel en béchamelsaus
- eindig met béchamelsaus en bestrooi rijkelijk met kaas
- zet de ovenschaal 25 à 30 minuten in de oven

Buona Sera

Wat een verrassing deze ochtend in de GPVDVOS!

Grotebroer vond het een heel grappig liedje en zat op de achterbank al springend en swingend kleinebroer te entertainen.

En ik, ik zat weg te dromen... over Napels en Italië, knappe bruingebrande mannen, serenades aan het balkon en strandwandelingen bij zonsondergang...

Sissy dat ik ben *roloog*

Jane Goodall

Dankzij een berichtje van kristien ga ik binnenkort naar een lezing van deze héle straffe madam.

Jane Goodall is een wereldberoemde primatologe die reeds tientallen jaren van haar leven wijdde aan het bestuderen van chimpansees. In 1977 richtte zij het "Jane Goodall Instituut" op. Het hele jaar door reist zij de wereld rond om lezingen te geven over de mensapen en ze heeft meerdere onderscheidingen op haar naam staan.

Op 29 mei dus in Antwerpen, ik kijk er naar uit om deze sterke vrouw te ontmoeten!

Gezocht

wandrek van Ikea
type BENNO
in de allerlichtste kleur (berk)

Iemand???

Tegen betaling, uiteraard!

reacties graag via le-passe-vite@hotmail.com

Pokkerdepokkerdepok

Kleinebroer heeft de windpokken.

Zijn nieuwe bijnaam: pokémon.

En dan zijn het nog maar allemaal rode stipjes, de blaasjes moeten nog komen (Als ik de stipjes nu al zie, gaat hij van kop tot teen volstaan, ocharm).

Alle problemen opgelost!

Dit voorjaar wordt uw probleem het probleem van een ander.

Onder de noemer ‘Samen Opgelost’ helpt Gazet van Antwerpen de volgende maanden om een brandende kwestie in uw buurt op te lossen.

Ik zal eens direct een lijstje beginnen maken!

De eerste keer

helemaal alleen in de paardemolen!

Een dagje uit met Thomas - editie 2008

Op woensdag 2 april zal vanaf 17 uur de webshop van Zuid-Limburgse Stoomtrein Maatschappij online gaan, waardoor het bestellen van kaartjes voor "Een dagje uit met Thomas" mogelijk wordt.

Hoe gaat het allemaal in zijn werk?

- klik via de website www.miljoenenlijn.nl door naar de webshop (in de webshop kunt u op dit moment alleen kaartjes bestellen voor "Een dagje uit met Thomas").

- maak uw keuze uit zaterdag 25 of zondag 26 oktober (op foto Thomas klikken)

- u kunt niet gelijktijdig volwassenkaartjes en kinderkaartjes bestellen; vink eerst de volwassenkaartjes (vanaf 11 jaar) aan en klik dan op ‘in de winkelwagen’ onderaan de pagina

- klik dan op ‘verder winkelen’

- vink nu de kinderkaartjes aan (3 t/m 10 jaar) aan en klik op ‘in de winkelwagen’

- vul het aantal kaartjes in dat u nodig heeft per leeftijdscategorie (staat standaard op 1)

- klik op ‘update’ en het aantal kaartjes wordt verwerkt

- is de bestelling gereed klik dan op ‘afrekenen’ en volg de procedure

- u kunt zelf aangeven op welke wijze u wilt betalen (ideal (telebankieren), buitenlandse overboeking of automatische eenmalige incasso)

Zodra u de bestelling heeft afgerond (met betaling) krijgt u een bevestigingsmail dat u bestelling is verwerkt en ontvangt u de kaartjes. Bestelling via Ideal worden binnen 10 werkdagen afgehandeld, bestellingen gedaan via automatische incasso of buitenlandse overboeking binnen 25 werkdagen.

Deze info verkreeg ik zelf via mail van de ZLSM, don't shoot me als het niet juist zou zijn.

Autisme is niet besmettelijk

Zou dit filmpje duidelijk én vooral simpel genoeg zijn om aan anderen voor eens en voor altijd duidelijk te maken dat er wel degelijk iets mis is met grotebroer?

Dat we al die onderzoeken en testen niet hebben laten uitvoeren om aandacht te vragen of om in de belangstelling te staan (of om hem een voorkeursbehandeling te garanderen op school, jaja, dat verwijt is hier ook al gepasseerd) maar dat we die beslissing met heel veel pijn in ons hart hebben genomen na bijna 2 jaar wikken en wegen?

Dat we zelfs twee verschillende reeksen onderzoeken achter de rug hebben die allebei dezelfde diagnose hebben vastgesteld?

Dat hij niet gewoon een dwars of lastig of ongeïnteresseerd kind is maar een kind dat leeft in een wereld die voor ons niet te begrijpen is?

En dat hij zich dan weer in onze wereld totaal onbegrepen voelt?

Arm, dom en lelijk

Soms hoor je een liedje en denk je: tiens, dat is precies voor mij geschreven.

Soms is dat een happy liedje.
Zo eentje waar je vrolijk van wordt.
Zo eentje waarbij je het gevoel krijgt dat je de hele wereld aan kan.

Soms is dat een zielig liedje.
Zo eentje waar je toch al triestig gemoed nog zwaarder van wordt.
Zo eentje dat je alleen-op-wereld-gevoel alleen maar versterkt.

Dit is mijn zielig liedje nu.

Frustraties

Kleinebroer is gefrusteerd. En niet een klein beetje.

Neen.

Als het hem niet zint, zal heel de wereld het geweten hebben.

Gefrusteerd omdat hij iets wil zeggen maar niet kan.
Gefrusteerd omdat hij wil stappen maar niet kan.
Gefrusteerd omdat hij daardoor niet vlug genoeg kan geraken waar hij wil zijn.
Gefrusteerd omdat hij iets ziet wat grotebroer vastheeft en het niet krijgt.
Gefrusteerd omdat hij eten ziet en niets (of niet vlug genoeg wel iets) krijgt.
Gefrusteerd omdat hij mama wil.
Gefrusteerd omdat hij papa wil.
Gefrusteerd omdat hij dan gepakt wordt door mama en/of papa en dat eigenlijk toch niet wil.
Gefrusteerd om nog duizend-en-één andere dingen waar wij maar het raden naar hebben.

Alleen nog maar gezeur, gehuil, geween, gebrul, gekrijs, gevecht tegen alles en iedereen. Een karakterke, zoals ze zeggen. Een pittig karakterke zelfs.

Ik vind het alleen maar vermoeiend.

Héél vermoeiend.

En frusterend.

Speculoospasta

Onlangs deze overheerlijke uitvinding nog uitgeprobeerd op een pannenkoek.

Zaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaalig lekker...

Gevulde courgettes

voor een ovenschotel van 23 x 17 cm

2 courgettes
450 gr gehakt
2 eieren
1 teentje knoflook, gepeld
2 uien, gepeld en grof gesneden
paneermeel

Was de courgettes, dep ze droog en snij ze in de lengte door.
Hol 3 courgettehelften uit en hou het uitgehaalde courgettevlees opzij.
Leg de 3 halve courgettes in de ingevette ovenschaal.
De 4de courgettehelft leg je opzij (in deze ovenschaal krijg je net 3 halve naast elkaar en die 4de gaan we nog gebruiken voor de vulling).
Laat in een pan een klein beetje vetstof smelten en bak het gehakt hierin aan. Kruid met peper en zout volgens smaak.
Hak nu samen het volgende fijn: uitgehaald courgettevlees, de 4de courgettehelft, het teentje knoflook en de uien (ik doe dit in een hakmolen, het mag heel fijn gemalen zijn, zoals een dikke moes).
Klop de eieren los.
Als het gehakt bijna gebakken is, voeg je er de courgettemoes aan toe. Laat nog 1 à 2 minuutjes mee bakken en haal dan van het vuur. Laat 5 minuutjes afkoelen.
Giet er de losgeklopte eieren bij, roer om.
Voeg daarna paneermeel toe (hoe meer paneermeel, hoe droger, dus opgelet, niet té kwistig zijn!). Roer nog eens om.
Vul nu de courgettehelften op.

Zet de ovenschaal in een voorverwarmde oven van 180° à 200° en bak 30 à 40 minuten.

Kook ondertussen rijst of aardappelen of serveer met een stuk Marokkaans brood.

Hoor de klokken luiden

Ter vergelijking: Pasen 2007 mét zwembad in de tuin

Rock Rally

Deze jonge gasten (en "jong" is hier wel het sleutelwoord) wonnen overtuigend de finale van Humo's Rock Rally 2008.

Not my cup of tea, maar de traditie van HRR in gedachte denk ik dat we nog wel van deze straffe mannen zullen horen.

Hun CD komt trouwens uit op 4 april en aan hun agenda te zien, zullen ze de komende zomer menig festivalpodium onveilig maken.

Het is ze gegund, jong Belgisch talent moet gekoesterd worden!

CBFA-attest

Binnenkort moet ik verplicht deelnemen aan dit examen.

Om mij grondig voor te bereiden (en dus niet af te gaan als een gieter), heb ik mij ingeschreven voor de voorbereidende cursussen. In totaal 18 dagen theorie over betalingsmiddelen, beleggen, kredieten en de organisatie van het bank- en financiewezen in België.

Na 3 dagen weet ik helaas weer wat mij indertijd deed kiezen voor Moderne Talen - Dactylo en niet Moderne Talen - Economie. Het is dat ik het loketwerk zo graag doe en de toekomstperspectieven veelbelovend zijn, want anders was ik al lang gillend gaan lopen.

Nieuws van de ooievaar

TB werd op 14 maart de trotse peter van deze flinke jongen!

De derde zoon op rij voor onze allerbeste vrienden, voortaan zijn de 4 musketiers dus met 5.

Money Money Money

Op dagen dat je het niet kan gebruiken en liefst op momenten dat je het niet (meer) verwacht, is daar het geldmonster om je humeur helemaal om zeep te helpen en de centen die de belastingen dit jaar héél gul terugbetaalde, vlug terug af te pakken.

Merci, geldwolven van Luminus, voor mijn jaarafrekening van 883 euro, liefst te betalen voor 31 maart 2008 (daziedevanier *héledikkevetteroloog*).

ik heb een toe-toe-toeter

Grotebroer heeft zijn toetertesten afgelegd.
Hij scoorde percentiel 90.
We zijn apetrots en konden dit goede nieuws wel gebruiken na de turbulente afgelopen weken.

Nu nog afwachten of hij volgend jaar nog welkom is op deze school en hij hopelijk samen met zijn vriendjes naar het eerste leerjaar kan overgaan.

Maar eerst volop genieten van deze toch wel bijzondere mijlpaal voor onze bijzonder zoon, de rest zien we dan wel.

Sex verkoopt

En dat heeft HLN goed begrepen, want deze nieuwsfeiten vonden zij blijkbaar interessant genoeg om tegelijkertijd op de homepagina te staan:

Temptation Car Wash
Dit is call girl gouverneur New York
Beckhams doen inkopen in seksshop
Vriendin van Jan Smit staat open voor triootje
Man hangt zichzelf op tijdens seksspel en filmt eigen dood
Studente geschorst voor naaktfoto's in pornoblaadje
Nederlandse jongeren en losbandige seks: het valt wel mee
"Prostitutie knelpuntberoep"

Vrouwendag

Ok, het is vrouwendag. En ok, vrouw-zijn mag wel eens uitgebreid gevierd worden, dus waarom niet vandaag, zou men zo denken.

Wel, ik vind dat er niet veel te vieren is, eigenlijk feitelijk.

Hoeveel vrouwen zijn er niet die in mensonwaardige omstandigheden gedwongen worden hun lichaam te verkopen in ruil voor een aalmoes die amper volstaat om 1 hongerige mond te voeden, laat staan de 10-koppige familie duizenden kilometer verder?
Hoeveel vrouwen zijn er niet die voor de buitenwereld perfect gelukkig zijn, maar in de zomer altijd lange mouwen dragen of rolkraagtruien om toch maar die blauwe plekken of wurgstrepen te verbergen van hun oh-zo-lieve man die toch maar alleen even een slecht moment had en het zo allemaal niet bedoelde?
Hoeveel vrouwen worden er niet gedood, verkracht of mishandeld gewoon omdat ze vrouw zijn?

En ja, de situatie van vrouwen is de afgelopen decennia alsmaar verbeterd. We hebben stemrecht, mogen onderwijs volgen, kiezen zelf wanneer we zwanger willen worden en ga zo maar verder. Misschien is dat dan wel hetgeen we moeten vieren op deze vrouwendag.

Want als het echt gaat over de positie van de vrouw in de wereld, vind ik dat er toch nog heel wat meer werk aan de winkel is.

Lelijk van buiten, lekker van binnen!

De Ugli.

De ugli is een pompelmoesmandarijn die zijn naam duidelijk eer aan doet. De ugli heeft namelijk een bobbelige geelgroene of geelbruine dikke schil met soms bruine vlekken. Voor het oog is deze vrucht dus lelijk en onaantrekkelijk, maar onder de schil verschuilt zich een zeer sappige vrucht met een doorgaans zoete en aromatische smaak. De schil zit tamelijk los en is gemakkelijk af te pellen. De vrucht kan dan vers worden gegeten. Uitlepelen kan ook na het doorsnijden van de ugli.

De ugli kent zijn oorsprong in Jamaica. Daar wordt de naam van de vrucht uitgesproken als "oeg-glie". De ugli vruchten zijn verkrijgbaar van december tot en met april. Goede ugli’s voelen zwaar aan voor hun grootte en geven een beetje mee bij het indrukken ervan.

Ik vond het toch een véél te lelijk ding om te kopen, mijn oog wil namelijk ook wat.

Als er dus iemand reeds ervaring heeft met dit stuk fruit, laat het mij gerust weten!

Hollandse Ovenschotel

Voor een ovenschotel van 23 x 17 cm

Kook, samen in één pan, 500g aardappelen in niet te grote stukken, 500g grofgesneden savooikool en 2 winterwortelen in schijfjes, 4 tot 5 minuten in gezouten water, tot de aardappelen beetgaar zijn.

Bak 2 gehakte knoflookteentjes een paar minuten in olijfolie. Doe er de afgegoten groenten bij en schep goed om. Doe alles in een lichtjes ingevette ovenschaal.

Klop 2 eieren los met 2 dl (half)volle melk, 25g vloeiende bloem en 50g geraspte kaas. Kruid met flink wat zout en peper uit de molen.

Schenk dit over de groenten en zet de schotel 45 tot 50 minuten in de oven op 180°.

Heel lekker met worsten of gebakken spek!

Je kan eventueel ook een ovenschotel in laagjes maken: laagje groenten, laagje rul gebakken gehakt, laagje groenten.

Alle eer voor dit recept gaat ook nu weer naar Libelle.

PMS

PMS is:

300 Hongaarse Forint (1,20 euro) bestellen in plaats van 300 euro omgewisseld in Hongaarse Forint. En 2 dagen later dezelfde fout maken met een bestelling Zwiterse Frank. En nog een week later met een bestelling Britse Pond. En je dan afvragen of het misschien aan je slaapgebrek kan liggen.

Speculoospasta

Je bent ervoor of je bent ertegen, maar ik vind de nieuwe speculoospasta van Lotus verslavend lekker!

Het allerliefste eet ik hem op een nog warm toastje waardoor de pasta een klein beetje smelt en hij nog zoeter en nog meer naar speculaas smaakt.

Mmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmm...

Een dagje uit met Thomas - editie 2008

Een dagje uit met Thomas op 25 & 26 oktober 2008

Volgens mij het perfecte cadeau voor grotebroer!

Foto's van vorige Thomasweekends kan je hier vinden.

Luikse Hutsepot

De naam heb ik er zelf maar bij verzonnen omdat het mij altijd aan mijn moeder doet denken en zij afkomstig is van Luik.

Simple comme bonjour, weinig werk, rap klaar, hartig en keilekker!

Voor 4-6 personen

1,5 kilo aardappelen (geschild en in blokjes gesneden)
1,5 kilo witloof (in grove stukken gesneden)
0,5 kilo gezouten spek (in blokjes gesneden)
8 eieren (hardgekookt en in 6 gesneden)

1. Kook/stoom de aardappelen gaar.
2. Bak ondertussen het spek in een pan met wat boter.
3. Als de aardappelen gaar zijn, doe je ze in een grote kom.
4. Doe het rauwe witloof bij de nog warme aardappelen en schud alles goed om.
5. Doe de versneden eieren erbij en schud alles goed om.
6. Doe het spek erbij mét de boter uit de pan en schud alles goed om.

Serveer met scherpe mosterd, mayonnaise of zoals mijn moeder: met olie en azijn.

Smakelijk!

Als ik

Ik zie ons daar nog zitten, vele jaren geleden.

Onze mannen aan den toog, pintendrinkend en filosoferend over de voetbal, de voetbal en uiteraard ook de voetbal. Zij en ik aan een tafel, in een rustiger hoekje van het stamcafé. Vooral het item "kinderen" kwam vaak en meestal als enige aan bod. Want we wilden kinderen. Liefst meer dan 1. En natuurlijk ook "natuurlijk". Want heel dat gedoe met IVF en hormonen, het was toch overdreven, niet? We waren hard voor vrouwen die een kind wilden ten koste van alles. Als de natuur je geen kind gaf, zou daar wel zeker een reden voor zijn. Wij zouden ons nooit ofte nimmer zo ver laten gaan en ons gewoon neerleggen bij de wetten van de natuur.

Als ik toen had geweten wat ik nu wist, ik zou wel heel wat minder hoog van de toren geblazen hebben toen. En mijn vriendin ook. Allebei gezegend met 2 schatten van kinderen ondertussen, maar ik bespaar u een oplijsting van alle onderzoeken en ingrepen die er aan vooraf zijn gegaan.

Ik heb er de afgelopen weken vaak aan gedacht: hoe simpel lijken zaken soms vanop een afstand. En hoe ingewikkeld als je er plots met je neus op wordt gedrukt.

Ik was ook diegene die altijd het hardste riep dat het toch belachelijk was dat ze tegenwoordig op alle kinderen een labeltje willen plakken. ADHD, ASS, NLD, Hoogsensitief, Hoogbegaafd. Een kind moest gewoon een kind blijven, met al zijn bijzonderheden.

Vandaag zat het laatste evaluatieverslag van het UCKJA in de brievenbus.

Zoals ik al zei: het wordt pas ingewikkeld als je het zwart op wit ziet staan en het over je bloedeigen kind gaat.

Bulgaria's Abandoned Children

Vervolg op dit bericht:



Laat ons hopen dat ze die kinderen nu niet van het kastje naar de muur gaan sturen totdat de internationale kritiek binnen enige tijd is verstomd en ze terug in een vergeetput belanden.

Terug naar school

Iemand een idee waar ik mij kan bijscholen in volgende disciplines?

geduld
zelfvertrouwen
relativeringszin
doorzettingsvermogen

't Is dringend, by the way.

Héél dringend.

Verliefdheidskoekjes

Grotebroer ontdekt op de tafel een ingepakt koekje dat ik ergens bij een kopje koffie kreeg.

grotebroer: "Voor wie is dat koekje?"
BB: "Eigenlijk voor mama, maar omdat je zo flink bent geweest vandaag, mag jij het wel opeten hoor"
grotebroer: "Oh, dank u wel mama!" en hij verorbert smakelijk het koekje.

Enkele minuten later staat hij weer naast mij.

grotebroer: "Mama, dat was wel een héél erg lekker koekje hoor"
BB: "Ah ja, waarom?"
grotebroer: "Omdat ik nu verliefd op jou ben geworden."

Iemand enig idee waar ik die koekjes kan kopen???

Kuikens en kikkers

Dankzij een tip van deze mama beleeft kleinebroer hilarisch veel plezier bij dit liedje:



Grotebroer is dan weer helemaal in de ban van dit enerverend deuntje:

PMS

PMS is:

Op weg naar het werk, net bij het oprijden van de autosnelweg, vaststellen dat grotebroer nog in de auto zit, terwijl je hem eigenlijk bij een vriendje moest afzetten omdat het een schoolvrije dag is.

I love Lenny!

Echt, als er 1 zanger is die mij kan krijgen, is het toch wel Lenny Kravitz *zucht*

PMS

Het fijne weekblad Humo verraste deze week niet alleen met een gratis ejaculatievertragend condoom, maar ook met een uitgebreid artikel over “ploetermoeders”. Pijnlijk herkenbaar, al troost ik mij vanaf nu bij elke huiselijke crisis met de gedachte dat zelfs Axelle Red de draad soms kwijtraakt in het kluwen van huishouden, opvoeding en carrière.

Naar aanleiding hiervan start ik in ieder geval met een nieuwe rubriek:

PMS (PloeterMoeders Straffe Stoten en Stommiteiten)
Uw inzendingen zijn van harte welkom op le-passe-vite@hotmail.com

Voor verbouwingen klein en fijn

Vervolg op deze verbouwingen:

Tiramisucake

Op algemeen verzoek en ook omdat het eigenlijk heel lekker is en zeker niet moeilijk om te maken: hét recept van de tiramisucake voor kleinebroers verjaardag (en enkele eerdere gelegenheden).

Alle eer gaat echter naar Libelle, waaruit ik het recept enkele jaren geleden haalde.

voor een springvorm van 20cm

250g boudoirs verkruimeld
60ml gesmolten boter
30ml sterke koffie
230g platte kaas
230g mascarpone
210g fijne suiker
40ml koffielikeur (ik gebruik Baileys)
2 eieren
35g vloeiende bloem
gesmolten chocolade om af te werken

- Vermeng de verkruimelde boudoirs met de gesmolten boter en de koffie.
- Druk het mengsel in de springvorm zodat de hele bodem bedekt is.
- Zet een uurtje in de koelkast.
- Klop de plattekaas en de mascarpone luchtig op met de suiker en de koffielikeur.
- Voeg er de eieren en de bloem aan toe. Roer goed glad.
- Haal de springvorm uit de koelkast en schep de kaascrème op de koekjesbodem.
- Bak 40 tot 45 minuten op 175°C.
- Laat de cake afkoelen in de oven.
- Zet hem daarna nog minstens 3 uur in de koelkast.
- Snij het gebak in punten en schep over elke portie warme chocoladesaus

Nota van mezelf:
- de koekjesbodem goed aandrukken, eventueel met een pureestamper
- het kaasmengsel lang genoeg opkloppen (hoe langer, hoe luchtiger de cake)
- ik maak hem de dag tevoren en laat hem een hele nacht afkoelen in de koelkast
- ook héél lekker met speculaasijs!

Circle of "teeth"

Terwijl kleinebroer de laatste week 5 nieuwe tanden bijkreeg (met de daarbijhorende slapeloze nachten), is grotebroer gisteren zijn eerste en vandaag zijn tweede tand verloren.

Natuurlijk kon de daarbijhorende foto-met-gapend-gat-in-de-mond niet ontbreken.



Bij ons geen tandenfee of muisjes die de tandjes 's nachts komen halen.

In afwachting van een leuk tandendoosje doet een tupperware potje dienst als schatkist van grotebroers verloren bijtertjes.

Verwennerij

Een bos bloemen.
Een romantische boodschap.
Een grappige sleutelhanger (vanwege de kindjes).
Een romantisch etentje hier:

Heerlijk verwend voor Valentijn!

Belg wint 8,6 miljoen euro met Euro Millions

Jammer genoeg was ik het niet.

Tussenseizoen

Welk seizoen het nu eigenlijk is, wil grotebroer graag weten.
Winter is het niet, want er ligt geen sneeuw.
En zomer ook niet, want hij mag niet in zwembroek in de tuin spelen.

"Het is winter, hoor", vertel ik hem. "Maar deze winter lijkt eigenlijk wel heel erg op de lente nu, met dat zachte, warme weer".
"Wat is lente dan, mama?"
"Lente, dat is het begin van de zomer. Dan groeien er terug blaadjes aan de bomen, komen de bloemetjes tevoorschijn tussen het gras en begint de zon wat vaker te schijnen", probeer ik zo duidelijk mogelijk uit te leggen.
"En dan mag ik wat langer opblijven tot het donker wordt, hé mama?"

Winter of lente, het was een heerlijk weekend.

Geld maakt niet gelukkig

Wie dat nog durft te beweren, wring ik eigenhandig de nek om.

Waar men gaat langs Vlaamsche wegen

Met de hulp van dit routeprogramma heb ik België al ontelbare keren doorkruist. Elke keer weer ben ik apetrots op mezelf dat ik, als vrouw, erin slaag om zonder GPS en enkel met de afgedrukte routebeschrijving en overzichtskaartjes mijn weg te vinden.

Zo ook gisteren.

Gepakt en gezakt vertrok ik met drie kinderen naar de Kastanjelaan in X. Bij aankomst verkondigde ik trots dat ik toch wel dé beste autorijdende-en-tegelijkertijd-kaartlezende mama van de hele wereld was. Vijf minuten later zong ik echter héél wat toontjes lager.

Huisnummer 1 was nergens te vinden. En het enige witte huis in de straat bleek nummer 9 te hebben. Een vriendelijke buurtbewoner wist mij te vertellen dat ik wel in de Kastanjelaan was toegekomen, maar dan wel in Y. Tot daar de betrouwbaarheid van routenet dus.

Tien minuten en 5 kilometer later stond ik waar ik eigenlijk had moeten zijn. En maakte ik mij de bedenking dat een GPS toch niet zo duur meer is tegenwoordig.

Schone schijn

Ik heb geen geduld. Ik roep voor het minste. Ik haat het als ik 's nachts uit mijn bed moet omdat er een tut moet opgeraapt worden of een kind op het toilet moet gezet worden of omdat er spoken of wolven uit de kamer moeten gejaagd worden. Ik ben slechtgezind als ik de ochtend daaropvolgend om 5u30 uit mijn bed moet omdat kleinebroer nu eenmaal geen lange slaper is. Ik vloek binnenin (en helaas ook soms luidop) als iedereen gepakt en gezakt klaarstaat om te vertrekken en blijkt dat er nog een vieze luier moet verschoond worden. Of als grotebroer nog altijd zijn schoenen niet aanheeft zoals ik gevraagd had. Of als ik in de auto vaststel dat ik alles van iedereen bij heb, behalve mijn eigen lunchbox. Ik ben onredelijk tegen TB. Niet gewoon onredelijk. Neen, ik denk dat ik ondertussen het meest onredelijke kreng ter wereld ben geworden, want ik kan niks meer verdragen. Zelfs een aanraking op het verkeerde moment doet mij ontploffen. Ik ben op. Doodop. Huilen is toegeven, dus bijt ik door, elke keer weer. Maar het wordt steeds moeilijker om te doen alsof. Want geloof me maar, volgens mij kost dat eigenlijk meer energie dan wanneer je gewoon maar zou kunnen toegeven aan dat allesomvattend leeg gevoel van de uitgebluste en opgebrande vrouw.

Uit de bol

Deze ochtend in de auto helemaal uit de bol gegaan dankzij dit nummer:



Als ik zo rond mij heen kijk, 's morgens in de file, zie ik soms wel eens mensen die op dat ogenblik naar hetzelfde nummer luisteren. Althans, dat valt toch af te leiden uit hun bewegingen en mimiek die synchroon lopen met de mijne. Even vaak zie je alleen maar zure en gefrustreerde gezichten waar de wanhoop op geschreven staat.

Ik weet het, ik ben ook geen ochtendmens. Zolang de kinderen niet zijn afgezet op crèche of school ben ik één brok zenuwen en gejaagdheid, zeker niet hét toonbeeld van rust en kalmte. Maar vanaf het ogenblik dat ik alleen in de wagen sta aan te schuiven op weg naar de Ring, begin ik mij te ontspannen. Alle zorgen even van de baan, mijn plichten zijn vervuld, ik kan gerust zijn. En dan denk ik alleen nog maar aan de wijze woorden van mijn vader, gesproken tijdens de urenlange oefensessies die uiteindelijk tot mijn rijbewijs zouden leiden: "moktoenidruk want ge zult er ni rapper mee zijn".

Dus maak ik mij niet druk, verre van zelfs! Tijd zat om rustig rond te kijken, een boke te eten, wat mee te neuriën (bij slome nummers) of mee te brullen (bij Daft Punk dus bijvoorbeeld).

Maar wel alleen 's morgens, tijdens de ochtendspits. Want 's avonds heb ik geen tijd. Dan wil ik net als alle andere honderden mama's niet dat mijn kinderen als laatste worden opgehaald en haast ik mij als een bezetene naar huis. Dan zet ik liever Klara op zodat ik kalm blijf terwijl ik mij tussen mastodonten van vrachtwagens wring en zo 2 plaatsjes opschuif in de lange rij op weg naar huis.

Verjaardag in mineur

Kleinebroers échte eerste verjaardag is vanavond geëindigd op de spoed.

We hebben niet gezien wat er gebeurd is, maar hij is waarschijnlijk ergens tegengevallen en zijn twee onderste tandjes hebben zich in de bovenlip geboord. Resultaat: véél bloed, véél paniek, een helse autorit naar de spoed nadat we van zowel de kinderarts als de huisarts te horen hadden gekregen dat ze nu geen tijd hadden en dat we maar naar de kliniek moesten rijden. Om dan op de spoed na 2u wachten te horen dat het wel wat overdreven was om helemaal tot bij hen te komen, zo erg was het nu toch ook weer niet. Ik was om te ontploffen, grrrrrrrrrr.

Al bij al valt het goed mee, hij heeft inderdaad twee gaatjes in zijn bovenlip, gelukkig ver naar de binnenkant, je ziet het dus niet (al is heel zijn bovenlip heel dik en gezwollen, ocharme). Hij slaapt nu, helemaal knockout van emotie en vermoeidheid en ik heb hier al een groot glas amaretto uit om te bekomen.

1 jaar!

Het eerste verjaardagsfeestje is achter de rug, oef! Zaterdag had ik het geniale plan om zelf de taarten te bakken voor het feest zondag. Kwestie van eens iets anders te eten dan altijd maar dezelfde biscuitfruittaart van bij de bakker. En daarbij, ik vond dat ze daar veel te veel geld voor durfden vragen. Wat zij konden, zou ik ook wel kunnen en misschien nog wel veel beter. Dikke puh!

Het kon niet misgaan, het zou niet misgaan en het mocht niet misgaan.

Zoals het een echte Bridget Jones-kloon als ik betaamt, ging het dus wel mis. En niet een klein beetje, al is dat het understatement van deze week.

Na 4 uur zweten en zwoegen in de keuken had ik dit resultaat:

De chocoladetaart wilde niet rijzen en eindigde als een platte, harde en loodzware koek waarmee je zelfs Mister Universe van zijn sokken kon meppen.

De bananentaart mislukte nog voor ik er zelfs maar aan kon beginnen nadat de bodem na een nacht opstijven in de ijskast in honderden stukken verkruimelde terwijl ik hem ontvormde.

Goddank liet mijn gevestigde waarde mij toch niet in de steek: de tiramisucake lukte wonderwel en zakte deze keer eens niet terug in nadat ik hem uit de oven had gehaald.


En dus besloot ik zondagochtend nog vlug een cake uit mijn hoed tevoorschijn te toveren. Het recept was bijgesloten bij de nieuwe taartvorm die ik zaterdag in allerijl had gekocht. Het resultaat, mits wat creatieve impulsiviteit mijnentwege, was dit: amandelcake met gepocheerde peren en slagroom.



Hoeft het gezegd dat de reservefruittaart die we toch nog bij de bakker haalden, onaangeroerd in de diepvries is beland voor het volgende feestje?

Ik ben stiekem wel heel erg trots op mezelf en de complimentjes deden meer dan deugd!

Kleinebroer vond het allemaal wat te overweldigend, grotebroer vond het dan weer geweldig en wij zuchten vol nostalgie omdat het morgen alweer dag op dag 1 jaar geleden is dat we vol spanning naar het ziekenhuis reden om ons tweede wondertje te verwelkomen.

Gelukkige verjaardag kleinebroer!

Bulgaria's Abandoned Children

Ik heb me de afgelopen dagen gedwongen om er niet naar te kijken. Noch op tv, noch op het internet. Ik wist dat het me teveel zou worden, dus vermeed ik de confrontatie. Gisterenavond, na dagenlang geen tv te hebben gekeken, plofte ik me in de zetel om nog eens gezellig een uurtje rond te zappen. Eerste kanaal, nummer 1. Ik hoor net Wim De Vilder een introductie doen, maar ik luister maar met een half oor, ondertussen bladerend in massa's kookboeken op zoek naar de geschikte verjaardagstaart voor kleinebroer. Ik zap niet verder, ook al voel ik dat ik het beter wel doe. En ik krijg gelijk. Huilend en kotsmisselijk zet ik na de eerste beelden de tv af.

Ik heb er geen woorden voor. Ik zou er zoveel over willen zeggen, maar ik krijg het niet geordend. Want als het op kinderen aankomt, ben ik emotioneel. Té emotioneel, misschien. Maar in dit geval kan je niet anders dan je moederhart voelen bloeden, bijna openscheuren van onmacht en verdriet bij het zien van zoveel harteloosheid, zoveel wreedheid, zoveel onverschilligheid.

Wie het aandurft
de integrale reportage


Wie wil helpen
The Campaign for Bulgaria's Abandoned Children

M&M's

Omdat het niet altijd parfum, lingerie of cd-bonnen moeten zijn voor Valentijn:

Jouw eigen bericht op M&M's

Baby ziet

Deze boekjes hebben ongelooflijk succes bij kleinebroer, vooral de "bloemen en blaadjes"-versie ziet er ondertussen al uit of hij is aangevallen door een woeste bulldog.

Daarom ligt "hartjes en sterretjes" sinds deze week ook in zijn boekenkist.



En ja, er staat op "0-6 maanden". Maar op lezen staat geen leeftijd. Dus zal nummer 4 binnenkort ook nog wel in onze collectie verschijnen.

Test

Ik heb deze test ingevuld.

Ik dacht dat ik als resultaat zou krijgen:

"U bent een moeder met ernstig overgewicht, 2 kinderen die al uw aandacht opeisen, chronisch slaaptekort en een man die nooit zelf iets kan oplossen. Proficiat, er is niets om u zorgen over te maken!"

Dat valt dus lelijk tegen eerlijk gezegd.

Want dit was wat er op mijn scherm te lezen stond na het samenstellen van mijn score:

56 of meer punten: ernstige depressie

Ik ben "in denial" volgens mij. Dat het niet goed met me gaat, tot daaraan toe, dat wil ik nog aannemen. Maar ernstig depressief, astemblieft zeg, zo erg zal het nu toch ook weer niet zijn zeker?

Of wel?

Vallen en opstaan

Vallen en opstaan, dus, van Anna Maxted. Een boek dat ik heb meegebracht van de bib. Gewoon, omdat de knalgroene kaft heel erg in het oog sprong tussen al die saaie donkere ruggen in het rek.



Wat volgens mij een grappige en vlot verteerbare roman zou worden, sloeg me op pagina 109 los in het gezicht met deze passage:

"Tegenwoordig heb ik een droge mond van angst. Ik sta 's morgens op en denk: 'Dit kan de dag zijn waarop ik doodga'. Ik voel mijn hart kloppen en denk: 'Dit kan elk moment ophouden'. Natuurlijk redeneer ik bij mezelf: 'Beheers je een beetje, stomme koe'. Maar dan denk ik weer, prinses Diana stond op 31 augustus 1997 niet op in die wetenschap dat het haar sterfdag was. En mensen vallen nu eenmaal gewoon dood neer - mensen die, mag ik er wel aan toevoegen, minder chocoladerepen eten dan ik en regelmatiger trainen dan één keer per maand. Er is geen enkele garantie. Ik ben nerveus. Kribbig. Gespannen. Tenzij ik bezig ben met een specifieke, aangename taak - namelijk kijken naar Xena: Warrior Princess, thrillers lees, of slaap - voel ik me hol en afgescheiden van de wereld en bij afwezigheid van iets beters, is mijn vervangende emotie angst."

Want zo voel ik mij. Al weken. Het verschil met het hoofdpersonage is dat ik het vooral heb als ik 's avonds in mijn bed lig ipv 's morgens . Dat ik aan Max denk ipv prinses Diana. Dat ik naar Friends kijk of Sex in the City en niet (NIET) naar Xena de warrige prinses. Maar dat gevoel, die allesoverheersende angst om niet meer wakker te worden, de angst om nu dood te vallen en spijt te hebben omdat ik dingen niet gedaan heb, niet gezegd heb, of juist wel gedaan of gezegd heb, de angst die mijn hart bijna uit mijn borstkas laat kloppen waardoor ik nog meer vecht tegen de slaap en mijn ogen halsstarrig open blijf sperren, wel die angst is precies de angst zoals ik hem daar, op pagina 109, heb gelezen. En dat maakt mij pas écht bang.

Het einde van Harry Potter

Hij is uit. Harry Potter en de Relieken van de Dood. De laatste twee zinnen kende ik al. Nieuwsgierig als ik was, had ik die al gelezen tijdens een bezoek aan de boekhandel. Ze waren voor allerlei interpretaties vatbaar en wekenlang had ik gefantaseerd over mogelijke plotwendingen en mysteries die tot het einde van Harry Potter zouden leiden.

Het is mooi geweest. De cirkel is rond, zoals ze zeggen. Maar ik blijf toch achter met een wrang gevoel. Het laatste boek werkte mooi naar een prachtige apotheose toe, maar zakte in de laatste 30 bladzijden als een pudding in elkaar. Ongeloofwaardig en te ver gezocht is wel het minste wat ik erover kan zeggen. Jammer. Héél jammer.

En nu is het doek gevallen: Harry Potter is ten einde. Correctie: het verhaal “Harry Potter” dus. Want het zou toch niet mooi zijn van mij om hier op mijn blogje het grote geheim openbaar te maken. Of hij dus nog leeft of niet, is aan u om te ontdekken. Door het boek zelf te lezen of te surfen naar hier . Niet iedereen kan immers even goed een geheim bewaren als ik.

Staking scenaristen VS

Het is zover: de langdurige staking van de scenaristen in de VS heeft nu ook mijn tv-avond vergald. Vanavond is er, ondanks de programmatie in alle tv-boekjes, géén Grey's Anatomy *heelbooskijkendesmiley"

Al een geluk dat ik deze namiddag nog eens ongegeneerd tv heb gekeken zodat ik dankzij een trailer voor de één of de andere vervangfilm een vermoeden kreeg van het naderend onheil.

Een mailtje naar Vijftv bracht nog geen verlossend antwoord, even rondsurfen op het internet wel: vanavond géén McDreamy voor mij. En ook al geen McTrainy. Want die is gaan werken, met de late.

Zucht.

Diepe zucht.

Big girl

Gekregen voor Kerst van TB: de CD van Mika (Life in Cartoon Motion).

"You love it or hate it" is wel het minste wat je van zijn liedjes kan zeggen. Door de ene bejubeld, door de andere afgedaan als totally gay en dus complete foute muziek. Ik behoor al van in het prille begin tot de onvoorwaardelijke fans. Gewoon, omdat ik zo vrolijk word van zijn happy popdeuntjes. En tot nader order is dat volgens mij het enige en vooral het belangrijkste waarvoor popdeuntjes gemaakt zijn: om mensen vrolijk te maken. Nah!

Eerst was er "Grace Kelly", één van de nu al klassiekers onder de meebrulnummers voor in de wagen of onder de douche!

"Relax" was deze zomer het favoriete nummer van grotebroer, die er "wiewax" van maakte.

"Love Today" was een beetje een tegenvaller, maar met zijn "Big Girl" heeft Mika mij voor eens en altijd voor hem gewonnen. Want als ik in de spiegel zie, zie ik zelf ook een "Big Girl". Meestal heb ik daar geen problemen mee. Maar soms, vaak, toch wel. En dan is dit liedje net datgene dat ik nodig heb om mijn gedeukt zelfbeeld wat op te krikken.

Solden

Vandaag nog eens op bezoek geweest in het "filiaal van de hel" voor de eerste dag van de solden.

Het was een lange dag met een enorme buit als resultaat:


kleinebroer kreeg: 1 broek, 1 vest, 5 t-shirts LM en 2 t-shirts KM
grotebroer kreeg: 1 broek, 1 trui, 1 sweater, 4 t-shirts LM, 3 t-shirts KM, 1 hemd KM en 1 singlet
mama kreeg: 4 blouses en 1 winterjas
papa kreeg: 3 t-shirts LM, 1 t-shirt KM, 1 vest en 2 paar schoenen

We kunnen er weer tegen, oef!

Nieuwjaarsbrief

grotebroer las:

Hallo, u spreekt met (grotebroer).
Mag ik even bellen?
Ik moet u wat vertellen.
Vandaag is het een speciale dag,
die je zeker niet vergeten mag.
De eerste dag van 't nieuwe jaar,
hier komen mijn wensen, hou je klaar!
Drie dikke zoenen, speciaal voor jou
en een lieve knuffel, omdat ik van je hou!
Dan leg ik nu de hoorn neer...
Daaag! Tot een andere keer.

papa las voor kleinebroer:

Tussen de woorden van deze brief
zitten wensjes, warm en lief.
Als ik de brief nu open doe,
vliegen ze heel snel naar jou toe.
Ik wens je een gelukkig nieuwjaar.
Kus, kus, kus, ik ben klaar!

Voor verbouwingen klein en fijn

... moet u bij kleinebroer zijn!

2008!

Slaap kindje slaap

Vandaag ergens gelezen dat slaap essentieel is voor jonge mama's.

Niet omdat ze dan beter het gehuil van hun kindje kunnen verdragen.
Niet omdat ze dan hun huishouden beter in de hand kunnen houden.
Niet omdat ze er dan beter uitzien.
Niet omdat ze dan beter gezind zijn.

Neen.

Wel omdat ze dan sneller hun oorspronkelijk gewicht terug hebben.

Voilà.

Bericht aan kleinebroer:
Als je nog eens beslist om 48 keer wakker te worden op 1 nacht, zal ik zorgen dat er een kilo chocolade klaar ligt.
Dan kan ik het lekker allemaal op jou steken.

Nah.

To Do List

- Kerstcadeau voor TB
- Cadeaubon voor mama-Toon (Ikea? Casa? Hema?)
- Foto’s uitzoeken voor kalender bompi (bestellen bij extrafilm VOOR 22/12 anders te laat voor Nieuwjaar!)
- Foto’s uitzoeken voor kalenders bommi en bomma (Zelf drukken en knippen of bestellen bij extrafilm – beslissen VOOR 22/12 ivm levering extrafilm VOOR Nieuwjaar!)
- Schort voor Tantanit (Ergens mooie kopen of laten maken met foto van kindjes bij extrafilm - beslissen VOOR 22/12 ivm levering extrafilm VOOR Nieuwjaar!)
- Petercadeau voor Bert (Wat kopen voor een peter van 15 jaar??? Rondvragen of bon kopen?)
- Menu samenstellen voor kerstavond (en boodschappenlijst opstellen tegen 22/12!!!)
- Menu samenstellen voor nieuwjaarsavond (boodschappenlijst opstellen tegen 29/12, niet dringend dus)
- Cadeaus voor kinderen inpakken (TB aan het werk zetten, die doet dat graag, liefst deze week nog, anders heeft het geen zin meer om ze onder de kerstboom te leggen!!!)
- Cadeautje voor meester/juf? Voor mensen van de crèche?
- Tafeldecoratie (tafellaken + servietten in kerstsfeer, altijd gezelliger nu dan zonnebloemen en lavendeltaferelen)
- huishouden: teveel om op te noemen, goed voornemen om voortaan te beginnen met hetgeen ik het eerste vastheb en het ook af te maken voor ik aan iets anders begin

God, ik hoop toch zo dat er kabouterkes onder de kerstboom zullen liggen voor mij dit jaar *zucht*

O Denneboom

Aaantwaaarps veur beginners

Het is nu jullie beurt - Tizonnolle
Ik heb je er nog voor gewaarschuwd - Kemmetoenogzoegezei
Hij kon er niets aan doen - Akosterniondoeng
Ze heeft het niet goed verwerkt - Zissernichoefan
Hij zei het immers ook - Azeigetoemmesoek
Dat had je niet gedacht he? - Dadoddenichedochtei
Ze hebben u in de maling genomen - Zemmenoeligge
Ze was het moe - Zewieretbeu
Hij neemt alles mee - Aschaardallesmej?
Het is er echt aan te zien - Geziegeterbegoton
Hij praat nonsens - Azeiwerriswa
Hij kon er niet opkomen - Akwammerniejoep
Dat is zeer goedkoop - Dasbekaanstverniet
Hij heeft het in de gaten - Ajeigeteur
Een klaploper - Nenapsjaar
Je moest eens weten - Gemoestetbegotisweete
Het is haar dagje niet - Zeigetnogalissitte
Een ruitjeshemd - Eukarowem
Kan ik u ergens mee van dienst zijn? - Kannekoewellepe ?
Heb je het door? - Eddetindemot?
Wat had je zoal graag gehad ? - Wamoetemme ?
Wat heeft hij gezegd ? - Wasseitem ?
Wat doet hij nu weer? - Watoetemnawer ?
Wat sta je daar nu te kijken? - Oestodderna ?

Vrouwelijke gedachten

Zo weten jullie meteen waarom ik de laatste maanden zo slecht slaap.

The morning after

Grotebroer was dolgelukkig met zijn "gooier" (dartsbord ofte vogelepik).
Kleinebroer was onmiddellijk verliefd op zijn draaitol.
En beiden gaven de hoofdprijs aan de xylofoon van Little Tikes:



In de namiddag mochten we de Sint himself (nog maar eens) gaan verwelkomen, ditmaal bij de treinen van papa.



Nog 3 Sintleveringen af te halen de komende dagen en zelf nog 2 te leveren, je zou voor minder grijs haar krijgen.

Vol verwachting klopt ons hart

De Sint is geweest, alleen weten de kindjes het nog niet.



Voor wie zich afvraagt wat de pop en de Mega Mindy-spullen erbij liggen te doen, dit zijn cadeautjes die de Sint hier al heeft afgeleverd voor een heel lief meisje in Galmaarden en een flinke meid in Mortsel. Kwestie van zijn paard niet over te belasten.

De volgende morgen